Nieuws

Voormalig rugbyster Heijnen behaalt brons op WK boksen

Vier weken geleden kreeg Chelsey Heijnen van haar dokter het advies om te stoppen met boksen vanwege een chronische blessure. Ze ging toch door en pakte woensdag WK-brons.

Eline van Suchtelen
 Chelsey Heijnen (r) tijdens het WK in Istanbul waar ze brons behaalde. Beeld Anadolu Agency via Getty Images
Chelsey Heijnen (r) tijdens het WK in Istanbul waar ze brons behaalde.Beeld Anadolu Agency via Getty Images

Het had niet veel gescheeld of Chelsey Heijnen (23) was deze week gewoon aan het werk geweest als medewerker bij boksacademie Aleco in Roosendaal. In plaats daarvan deelde ze rake klappen uit op de WK boksen in Turkije, waar ze tot haar eigen verbazing tot de halve finale kwam in de klasse tot 63 kilogram. Een chronische schouderblessure had haar carrière bijna om zeep geholpen.

‘Vier weken geleden vroeg mijn dokter nog of ik niet wilde overwegen te stoppen met boksen’, vertelt Heijnen vanuit Istanbul. ‘Mijn linkerschouder doet altijd pijn. Bij een operatie is een stuk bot weggehaald om mijn spier wat meer ruimte te geven. Dat heeft verlichting gebracht, maar het zal nooit helemaal genezen. Dat is dan maar zo. Ik ga niet vlak voor een WK stoppen. En nu al helemaal niet meer.’

Heijnen voldeed deze week bij haar debuut op de mondiale titelstrijd aan de eisen voor een A-status met bijbehorend topsportinkomen van NOCNSF. Ze hoopt in de voetsporen te treden van de onlangs gestopte boksster Nouchka Fontijn, die zilver in Rio en brons in Tokio won bij de olympische middengewichten.

Halve kop groter

In de halve finale op de WK leed Heijnen haar enige nederlaag in Istanbul, waardoor ze naar huis gaat met brons. Ze was woensdag niet opgewassen tegen de Algerijnse Imane Khelif, die een halve kop groter is en haar stoten met stemgeluid begeleidde.

Als Heijnen ook op olympisch niveau uit wil komen, moet ze afvallen. De gewichtsklasse waar ze nu in bokst, staat niet op het programma van de Spelen. Daarvoor zal ze onder de 60 kilo uit moeten komen. ‘Dat is echt zwoegen. 63 kilo is voor mij een gezonder gewicht, dan voel ik me sterk. Als ik onder de 60 ga, moet ik ook oppassen dat ik niet te veel kracht verlies.’

De tijd dringt, want het is niet duidelijk hoelang boksen nog olympisch blijft. De toekomst van boksen als olympische sport is in gevaar door grootschalige corruptie onder juryleden, onder meer op de Spelen van Rio in 2016. ‘Boksen komt niet vaak positief in het nieuws. Je hebt dat verhaal over de juryleden, maar ook over de vechtpartijen op boksgala's. Incidenteel overlijdt er een sporter na een klap. Wat wij doen is wel wat anders, bij ons gaat het er zachter aan toe en we dragen bescherming op ons hoofd.’

Ingevallen wangen

Heijnen probeerde zich tevergeefs te kwalificeren voor de Spelen van Tokio. Toen dat mislukte, at ze snel weer bij. Haar ingevallen wangen bevielen niet. ‘Je raakt al je vrouwelijke vormen kwijt als je zo licht bent. Niet dat ik daar nou veel van had. Maar mijn bh was op een gegeven moment gewoon leeg.’

Heijnen vindt dat haar sport wat meer vrouwelijkheid kan gebruiken. Ze bokst als één van de weinige deelneemsters in een rokje met strakke top. De wijde broek waarmee haar concurrenten de ring instappen, vindt ze vreselijk. ‘Ik heb alleen mijn eerste wedstrijd in een broek gebokst. Daarna heb ik een tennisrokje aangeschaft. Die draag ik nog steeds. Ik voel me daarin veel meer op mijn gemak. Het is al zo’n mannensport.’

Over de wonden in haar gezicht maakt Heijnen zich geen zorgen. Die horen bij de sport, vindt ze. ‘Als je dat niet wil, moet je niet in de ring stappen. Ik heb wel eens een blauw oog gehad natuurlijk, maar je kunt je in andere sporten ook blesseren. Een scheurtje hier of daar kun je altijd oplopen.’

Olympische rugbycarrière

Heijnen is wel een stootje gewend. Als kind droomde ze van een olympische rugbycarrière. Ze doorliep het opleidingstraject bij de bond, die flink investeerde in het vrouwenteam van rugby sevens toen die sport in Rio 2016 olympisch werd.

De rugbyster begon met boksen als alternatieve training omdat ze de opdracht kreeg lichtvoetiger te worden. ‘Ze noemden mij vroeger altijd een eikenboom. Ik was zeker niet de snelste, maar ik werkte wel altijd heel hard en had veel power. Ik kan altijd door blijven gaan.’

Haar bokstrainer daagde de Heijnen voor de grap uit voor een wedstrijd. Ze won meteen haar eerste vier partijen. ‘Toen de rugbybondscoach daarna een foto van mij in de ring zag, met alle emotie op mijn gezicht, was het duidelijk. Ik was verkocht.’

Ze ruilde een potentiële topsportcarrière op het veld om voor boksen op recreatief niveau. Weinig mensen hadden gedacht dat ze het tot de wereldtop zou schoppen, al wordt haar rechtse directe tegenwoordig gevreesd. ‘In mijn jeugd redde ik het met één harde stoot. De meiden die ik op de WK tegenkom, trappen daar echt niet meer in. Zij hebben meer ervaring. Ik moet nu laten zien dat ik niet alleen hard kan stoten, maar ook snel kan zijn en kan ontwijken.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden