Schaatsen Ireen Wüst

Voorbereiding schaatsster Ireen Wüst in teken van rouwverwerking

Nog altijd voelt schaatsster Ireen Wüst het gemis van Paulien van Deutekom. Het hinderde de voorbereiding op het seizoen. Maar ze krijgt de slag weer te pakken. En dan? Het wereldrecord op de 1.500 meter, hoopt Wüst. 

Ireen Wust zegeviert op de 1500 meter op de WK Afstanden in Inzell. Beeld ANP

Verdriet is een hardnekkige emotie. Nog draagt Ireen Wüst de sporen van het verlies van haar hartsvriendin ­Paulien van Deutekom, die op 2 januari overleed. Zowel geestelijk als fysiek is ze niet honderd procent, vertelde Wüst donderdag bij de perspresentatie van haar ploeg in Heerenveen. ‘Het is redelijk onmenselijk wat ik heb gedaan’, zei ze over het vorige schaatsseizoen.

Aanvankelijk had Wüst zich zo snel mogelijk weer in het strakke topsportritme gesnoerd. Een paar dagen na de uitvaart reed ze de EK allround in Collalbo. ‘Ik had toen ook kunnen zeggen: ik ga naar de zon, even op vakantie, om het allemaal een plekje te geven’, blikt ze terug.

Dat deed ze expres niet. Juist het ­vastomlijnde leven van eten, trainen en slapen bood houvast. En het gaf haar een reden om ’s ochtends haar bed uit te komen. Zo voorkwam ze dat ze in de tomeloze diepte van haar verdriet zou tuimelen. ‘Schaatsen is ook een grote liefde van me en het hield me op de been.’

Tot haar verrassing boekte ze zelfs sportief succes op de WK afstanden in februari. In een mengeling van woede om het gemis van haar vriendin en de wens om juist voor haar te winnen, sjeesde Wüst naar de zege op de 1.500 meter. De medaille gaf ze aan Lynne, het dochtertje van Van Deutekom.

Lichaam speelt op

Na het seizoen nam ze een paar ­weken vakantie. Het was een periode die haaks op de ellende van de winter stond. Ze vroeg haar vriendin Letitia de Jong ten huwelijk. Stiekem hield ze met die vreugde de deur voor haar verdriet gesloten.

De onverwerkte emoties kwamen naar buiten toen ze eind april de training weer wilde oppakken. Haar ­lichaam protesteerde. ‘Ik was minder belastbaar dan ik gewend ben als ­topsporter’, zegt ze.

Het was voorzichtig uitgedrukt. Ze had de stress te lang binnengehouden en dat kwam er in het voorjaar met geweld uit. Ze kreeg migraine-aanvallen en zelfs pijn in haar hartstreek tijdens inspanningen. ‘We hebben alles onderzocht en gelukkig was er niets aan de hand.’ Het was een lichamelijke reactie op het onverwerkt verdriet. ‘Een gebrokenhartsyndroom’, noemt ze het zelf.

Ze paste haar trainingsschema aan. Als haar ploeggenoten een intensieve fietstraining op het programma hadden, reed zij een rondje rustig met de handen boven op het stuur. ‘Iedereen heeft zijn grenzen en zijn beperkingen en daar was ik al de hele winter overheen gegaan. Ik stond dik in het rood bij mijn lichaam en moest de tol met rente betalen.’

Helemaal de oude is ze nog niet. ‘Nu zitten er hele goede dagen tussen en ook mindere, maar ik denk dat er sinds september wel echt een opgaande lijn in zit.’

Fysieke tegenslag is niet nieuw voor de succesvolste Nederlandse olympiër. Ze kampte in het verleden met een ­hersenschudding, raakte overtraind, maar de impact van het overlijden van Van Deutekom was van een andere orde. ‘Dit is het zwaarste wat ik ooit heb meegemaakt in mijn leven.’

Ze schakelde hulp in om met het verlies om te gaan. Ze is er nog altijd mee bezig. ‘Er staat geen eindtijd voor.’ Ondertussen zoekt ze bewust het plezier in haar sport, de gezelligheid met haar ploeggenoten. ‘Het gaat beter, daar ben ik blij om.’

Record 1.500 meter

Wüst is veranderd. Ze beseft sinds ­januari hoe kort het leven kan zijn. ‘Nu is nu en nu moet je genieten. Je weet niet wat jouw later is.’ Het heeft haar kijk op haar sport niet veranderd. Hard schaatsen, de beste zijn, het is nog steeds haar drijfveer.

Haar doel van dit seizoen is ze evenmin uit het oog verloren. De vrouw die al vijf olympische titels en 19 wereldtitels achter haar naam heeft, is uit op een wereldrecord. Dat had ze nog nooit. Het komende seizoen leent zich, met de WK afstanden in Salt Lake City, perfect voor een aanval op het wereldrecord op de 1.500 meter. De ijsbaan in Noord-Amerika geldt als de snelste ter wereld.

Haar verstoorde voorbereiding doet niets af aan haar ambitie. Ze heeft al zoveel trainingsjaren in haar lijf dat ze een paar mindere maanden wel op kan vangen. ‘Ik heb echt wel iets om op terug te vallen. En het is ook niet zo dat ik niets gedaan heb. Ik heb elke dag getraind’, zegt ze. ‘Ik heb nog steeds de overtuiging dat ik in februari een wereldrecord kan rijden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden