Voor Tom Dumoulin moest alles meezitten in Parijs-Nice

Zaterdagmiddag lonkt voor Tom Dumoulin de eerste plaats in het klassement van Parijs-Nice. Hij is nog nooit zo goed geweest in deze fase van het seizoen. Maar de lat ligt hoog, misschien wel te hoog. 'Voor mij moet alles meezitten.' In de Vuelta zat alles mee, in Parijs-Nice niet.

Het peloton tijdens de zevende etappe van Parijs-Nice.Beeld afp

Zaterdagmiddag 5 uur

Op een hoogte van 1165 meter boven zeeniveau trekt wielrenner Tom Dumoulin zijn shirt, nat van de inspanning, uit. Van de verzorger krijgt hij droge spullen aangereikt. Een handdoek wordt als een das om zijn nek geslagen. Klaar voor de tocht naar beneden.

La Madonne d'Utelle is een col van de eerste categorie in de Alpes Maritimes. Het zeeniveau is hier slechts dertig kilometer vandaan. Verderop, waar de Alpen minder maritiem zijn, reiken besneeuwde toppen nog hoger.

De zesde etappe in Parijs-Nice is de eerste echte confrontatie voor de klassementsrenners. Dumoulin komt binnen op een halve minuut van winnaar Zakarin. Op het moment dat de mannen zich scheiden van de jongens moet hij passen. Daarmee verspeelt Tom Dumoulin definitief zijn kans op de gele leiderstrui.

In het geval van Zakarin moet misschien een voorbehoud worden gemaakt. Hij ziet er nog uit als een jongen en is bovendien Rus. Russische overwinningen worden tegenwoordig met een potlood genoteerd. Maar Porte, Thomas en Contador zijn nog altijd van een ander kaliber, kennelijk.

De berg is vernoemd naar de maagd Maria. Bovenop staat een kerkje waarin gelovigen haar danken voor mirakels. Een half jaar geleden beleefde Tom Dumoulin zo'n mirakel. Tot het slotweekeinde in de Ronde van Spanje was hij, ook tot zijn eigen verbazing, kandidaat-winnaar. Sindsdien ligt de lat hoog, misschien wel te hoog.

Tom Dumoulin.Beeld anp

Zondagmorgen half elf

Aan de ene kant is de Middellandse Zee zo blauw als de Nederlandse cabaretier Toon Hermans haar ooit bezong. Aan de andere kant staat het Palais de la Mediterranée, een hotel met zuilen, te pronken.

Als een galavoorstelling begint over een half uur de laatste etappe van Parijs-Nice op de Promenade des Anglais. Tom Dumoulin stapt uit de teambus en herhaalt wat hij een dag eerder ook al zei. 'Ja, ik ben tevreden.' En: 'Kennelijk is dit mijn niveau.'

Dat klinkt nogal gelaten voor een coureur die een half jaar geleden nog beweerde dat zijn ambitie als klassementsrenner verder reikte dan de Top-10. Bovendien gold Parijs-Nice als de eerste klassementsproef van 2016. Hoe kan een vijfde plaats in het klassement dan tot tevredenheid stemmen?

Omdat, zegt Dumoulin, hij nog nooit zo goed geweest in deze fase van het seizoen. 'Dit is veruit mijn beste Parijs-Nice ooit.' En, voegt hij er aan toe, er is een dag eerder in de bergen 'belachelijk hard' gereden. Dus ja, het stemt tevreden dat hij Contador en Thomas redelijk kon volgen. 'Zij zijn wereldtop. Ik nog niet.'

Ploegleider Aike Visbeek voegt er aan toe dat de wereldtop een proces is, niet iets waarmee een coureur 's morgens opstaat. Tom Dumoulin is volgens hem alweer een betere klimmer geworden dan hij vorig jaar was. Aan de explosiviteit daarin ontbreekt het nog. 'Daar moeten we nog aan werken. Maar dat gebeurt pas in de aanloop naar volgend seizoen. Dit jaar ligt de prioriteit bij de tijdrit vanwege de Spelen.'

Het peloton op de 'Promenade des Anglais' aan het einde van de zevende etappe van Parijs-Nice.Beeld afp

Zondagmiddag 3 uur

In de film Under the volcano zegt de hoofdpersoon dat de wereld draait. 'En nu sta ik te wachten tot mijn huis langs komt.' Zo eindigt Tom Dumoulin na 134 kilometer op dezelfde plek waar hij vier uur eerder begon. Hetzelfde gehoor wacht hem op. Dat is geen feest.

Zaterdagmiddag lonkte de eerste plaats in het klassement, op 5 kilometer voor de eindstreep. Een dag later beëindigt Tom Dumoulin Parijs-Nice op de twaalfde plaats. Na één dag fietsen bedroeg zijn achterstand op de klassementsleider één seconde. Nu zijn het bijna twee minuten. Jammer, zegt Visbeek. 'Hij was echt meer waard.'

Zelf zegt Dumoulin: 'Het was geen goede dag. Ik begon er al niet superfit aan en dan reed ik ook nog eens op een ongelukkig moment lek. Het was al een tijdrit om terug te komen en toen het brak, had ik niet meer de macht om aan te haken.'

Juist dat is, zegt hij, nog het verschil tussen hem en de mannen die echt de dienst uit maken. 'Voor mij moet alles meezitten.' In de Vuelta zat alles mee, in Parijs-Nice niet.

Mogelijk heeft het slechte weer eerder in de week een virus achtergelaten in zijn lichaam, maar hij wil het niet als excuus aanvoeren. 'Hopelijk ben ik nu even naar de kloten en is alles over twee dagen weer goed.'

De koffers staan al klaar bij de bus, gereed om in te laden. Verderop in deze maand kruist hij in Catalonië de degens met vergelijkbare tegenstanders. Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Tom Dumoulin.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden