ReportageMaastricht

Voor de Gold Race gaat Zuid-Limburg zondag hermetisch op slot, zo is de bedoeling

Het parcours waarop de Amstel Gold Race wordt gereden is zondag volledig voor het publiek afgesloten. Een immense organisatie is daarvoor op touw gezet met drie beschermingsringen om het 17 kilometer lange rondje in Zuid-Limburg.

Marianne Vos schreeuwt het uit en steekt al vroeg de armen in de lucht terwijl Demi Vollering er nog bijna overheen komt.  Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Marianne Vos schreeuwt het uit en steekt al vroeg de armen in de lucht terwijl Demi Vollering er nog bijna overheen komt.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

De baas van de twee verkeersregelaars die de Bemelerweg af moeten sluiten voor al het verkeer, hangt boos aan de lijn. Er zijn klachten: hun wegafsluiting is zo lek als een mandje. De man in het fluorescerende geel, die het telefoongesprek voert, doet er verslag van bij zijn even knalgele collega. ‘Hij zei: ik snap niet dat jullie ooit je verkeersregelaarsdiploma hebben gehaald. Ik dacht meteen: bekijk het maar met je wegafsluiting, maar als we nu stoppen, krijgen we niks betaald.’

Terwijl de diep gekwetste verkeersregelaar het vertelt, schieten drie mountainbikers rechts van zijn hek het voetpad en daarna fietspad op. Verderop springt een man die gesommeerd was te lopen, na een snelle blik op de gele regelaars op zijn fiets. Dan komt een groepje vanuit Maastricht op de racefiets aanrijden terwijl boven de Bemelerweg de tv-helikopter hangt. Dat zegt de wielertoeristen dat de wedstrijd heel dichtbij is.

Maar tussen de fietsfanaten en het zien van de Amstel Gold Race staat een hek in de weg en een tamelijk gespannen man in het geel. De racefietsers doen alsof ze door de helikopterherrie de roepende verkeersregelaar niet begrijpen en schieten links een zandpad in. Hun ongehoorzaamheid wordt beloond, want het pad leidt naar een open vlakte die begrensd is door de Peutgensweg. En daar rijden de renners, van verre en langdurig zichtbaar, dertien keer overheen.

Kriskras door Limburg

Ongeveer vierhonderd verkeersregelaars zijn ingezet om samen met ‘Handhaving’ en de politie dit jaar toch de Amstel Gold Race mogelijk te maken. Het is de wielerwedstrijd kriskras door Zuid-Limburg die Lance Armstrong – in 1999 werd de dopingzondaar tweede – altijd zo graag reed om ‘een hele dag gewoon verdwaald te zijn’.

Verdwalen lukt niet in de 55ste editie van de Gold Race, want die wordt eenmalig verreden op een parcours van 17 kilometer. De mannen maken het rondje dertien keer, de vrouwen zeven. Een rondje, zo is de gedachte, is makkelijk af te sluiten voor publiek dat vanwege het virus bij geen enkele koers welkom is.

De renners zeggen unisono dat ze allang blij en dankbaar zijn dat de ‘Amstel Gold’ überhaupt doorgaat. De inwoners van Zuid-Limburg lijken er ook zo over te denken. De enige klassieker die Nederland heeft, is een populair jaarlijks hoogtepunt in het heuvelland waar die gehouden wordt.

‘Wij komen met de familie elk jaar samen om in de voortuin van mijn broer te kijken’, zegt een vrouw uit Maastricht terwijl ze haar hobbypaarden staat te verzorgen. ‘Daar in Geulhem komen de renners altijd twee, soms drie keer voorbij. Nu dertien keer, maar is alleen mijn broer er. Die moet officieel binnenblijven, maar niemand zal hem toch verbieden op zijn oprit te gaan staan?’

null Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

‘Nul publiek kan niet’

Zo streng lijken handhavers en politiemensen niet geïnstrueerd. ‘We gaan niet voor de tien’, zegt een handhaver, ‘nul publiek kan niet.’ Een agente die naast hem staat, ontwaart een groep van twintig mensen pal naast de route. ‘Daar gaan we eens even de-escalerend optreden’, zegt ze als ze in een politiewagen stapt. Zodra die bij het groepje staat, verspreid iedereen zich. ‘Dit is bijna niet af te sluiten’, zegt een politieman wijzend op de gele jassen die verspreid langs de route in groene akkers staan. ‘De mensen lopen ook gewoon door het veld naar het parcours.’

Zeven kilometer verder op de route, in het dorpje Sibbe, staat Jos Ummels op zijn gemak alle verkeer van het parcours weg te houden – ‘van zes tot zes uur’. Voor hem is het makkelijker dan voor zijn collega op de Bemelerweg, want zijn wegafzetting staat ver van het parcours. ‘Wij zijn de derde en buitenste ring’, legt Ummels uit, ‘anderhalve kilometer verderop staat mijn collega van de tweede ring; als je daar bent zie je nog niks. Vlakbij het parcours is de eerste ring.’ Met een twinkeling in zijn ogen zegt hij: ‘Het is her-me-tisch afgesloten.’

Een stel op de fiets wil langs Ummels’ hek. ‘We wonen in Berg en Terblijt, maar we mogen nergens door.’ Ze hebben niet de polsbandjes die alle bewoners aan de route kregen thuisgestuurd. ‘Want we wonen niet naast het parcours, maar er wel middenin.’ Ummels stuurt het stel naar Valkenburg. ‘Daar staan motormensen klaar om jullie naar jullie huis te begeleiden.’

Zo lukt het Ummels en zijn collega-verkeersregelaar al de hele dag niemand door te laten. Op Tom Dumoulin na. Die mocht erdoor, omdat hij eregast was van de baas van de Amstel Gold Race, Leo van Vliet. ‘Jij hebt hem even gesproken, hè’, zegt Ummels tegen zijn collega. ‘Ja’, zegt deze met grote stelligheid alsof Dumoulin, voordat hij erdoor mocht, eerst een paar vragen moest beantwoorden, ‘die fietst dit jaar niet meer’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden