Column Peter Winnen

Volwassenen kunnen niet kiezen. Ik pleit voor een kinderjury

Peter Winnen

Nog maar één dag en dan weet ik wie sportman, sportvrouw, sportploeg, coach, en paralympiër van het jaar is geworden. Spannend? Ja en nee. Ja, omdat ik reuze benieuwd ben naar het gekrakeel erna. Nee, omdat het om de meest onzinnige sporttitel gaat.

Nu de eerste alinea er staat, trek ik de woorden meteen in twijfel. Zou ondergetekende de titel als de meest onzinnige beschouwen als hij hem ooit behaald had? Zo’n titel staat hoe dan ook mooi op je cv. Onzinnigheid kan ook een aanbeveling zijn. En het gekrakeel erna, komt dat er wel? Dit is een snel tijdperk. Gekrakeel erna is te laat; aan nieuwe onzinnige brandhaarden geen gebrek.

Het gekrakeel ervoor was in elk geval weer om van te smullen. Die wel op de shortlist, die niet. En waarom dan niet. Het bestaansrecht van de verkiezing werd ter discussie gesteld: afschaffen dat theatertje, of richt het anders in. Onder andere Sven Kramer pleitte voor een hervorming naar Engels model: vergelijk qua prestatie geen appels met peren, maar kies de sportpersoonlijkheid van het jaar. Vrouw of man, persoonlijkheid is persoonlijkheid.

In het Verenigd Koninkrijk werd zeer recentelijk tourwinnaar Geraint Thomas door BBC-kijkers live verkozen tot sportpersoonlijkheid van het jaar. De Thomas-stemmers versloegen daarmee de stemmers op Formule 1- coureur Lewis Hamilton en voetballer Harry Kane. Het was een clash tussen fans.

Ik heb er kort onderzoek naar verricht maar kon niet vaststellen of de Thomas-stemmers pro of contra de Brexit zijn. Na kort onderzoek heb ik ook niet kunnen vaststellen of Geraint Thomas zelf voor of tegen de Brexit is. Het had een rol kunnen spelen in de uitslag.

In tegenstelling tot de gewone, hardwerkende en sport liefhebbende Brit kan de gewone, hardwerkende en sport liefhebbende Nederlander niet direct vanaf de bank kiezen voor het sportneusje van de zalm. Wij kennen een veel ingewikkelder en mogelijk nog democratischer systeem waarbij een vakjury nominaties destilleert uit een zee aan aangereikte sporttrofeeën. Op het moment suprême, woensdagavond dus, kiezen de sporters zelf en voornoemde vakjury de geluksvogels.

Ik prijs er mezelf gelukkig mee anno 2018 zelf niet direct te hoeven kiezen. Er is te veel nationaal sportgeluk, er zijn te veel persoonlijkheden.

Ikzelf was ook ooit genomineerde – in 1981. Samen met dammer Harm Wiersma legde ik het af tegen veldrijder Hennie Stamsnijder in een door de AVRO georganiseerde en ook op televisie uitgezonden verkiezing die tot de beroerdste verkiezingen aller tijden mag worden gerekend. Wij, de genomineerden, deden op bevel spelletjes met elkaar zoals pijltje gooien en autoracen op een elektrische huiskamerbaan.

Volwassenen kunnen niet kiezen. Ik pleit voor een contingent kinderen in de vakjury. Zij herkennen de helden, want de helden zijn er alleen voor hen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden