Interview Juliët Lohuis

Volleybalster Juliët Lohuis heeft nog altijd hoop op kwalificatie voor de Spelen

Het laatste olympische kwalificatietoernooi voor de volleybalvrouwen is in januari. Als alles dan samenvalt, moet het lukken, verwacht international Juliët Lohuis. 

Juliët Lohuis doet haar warming-up voor een wedstrijd in Yokohama, Japan. Beeld Getty Images

Vier dagen had Juliët Lohuis vrij na een slopende volleybalzomer met de nationale ploeg. Op de zaterdag dat de 1.90 lange Oldenzaalse haar eerste bal sloeg voor haar nieuwe Duitse club, Allianz MTV Stuttgart, kreeg zij te horen dat de bondscoach, Jamie Morrison, was ontslagen.

Het was voor Lohuis in zekere zin een naar bericht, al kende zij de overwegingen de Amerikaan naar huis te sturen. ‘Jamie heeft mij vorig jaar in de nationale ploeg gezet. Ik was als vervanger van de toen geblesseerde Robin de Kruijf zijn keuze. Ik heb tegen de meiden gezegd dat ik hem daarom heel dankbaar ben.’

Lohuis, internationaal vooral gekend om haar scherpe opslag, is 23 en valt met haar nog beperkte staat van dienst niemand aan dan wel af. Morrison niet, haar collega’s niet. Zij weet wel: na de volkomen mislukte World Cup van Japan, gevoegd bij de gemiste olympische kwalificatie in Catania en het evenzeer mislukte EK, moest er iets gebeuren.

Technisch directeur Joop Alberda kwam eind september naar Azië om met de spelers te overleggen. Het was na zes nederlagen een urgent gesprek. ‘Het was een gesprek met de hele groep, een open gesprek. Ik heb er wel een mening over, ik heb er over nagedacht, maar het is verder niet aan mij. En deze beslissing is een beslissing van de groep, waar ik achter sta.’

Topfit 

De ambitieuze volleybalbond, de Nevobo, had al gezorgd dat het laatste olympische kwalificatietoernooi voor Europese landen (EKT) naar Nederland was gehaald. Dat wordt begin januari gespeeld in Apeldoorn, met acht landen om één ticket voor Tokio. ‘Ja, in eigen land spelen dat is een voordeel. Dat is allemaal superpositief natuurlijk. Daarom heb ik er ook enorme zin in. We gaan er alles aan doen om topfit dat toernooi in te kunnen.’

Het ‘alles eraan doen’ hield vervolgens het voortijdige afscheid van Morrison in. Hij kreeg, na twee opmerkelijk goede seizoenen, zijn ploeg deze zomer niet aan de praat. Lohuis: ‘Bij de World Cup speelden we tegen elf grote landen. We zeiden ook tegen elkaar dat we in Japan waren om die rotzomer te doen vergeten. Het was zuur geweest. In beide grote wedstrijden, die tegen Italië in Catania en Turkije in Ankara, gingen we er hard af. Dan is het lekker nog een World Cup te mogen spelen. Maar we kregen het na een mooie zege op Brazilië niet meer op orde. Dat was confronterend.’

De overtuiging is, gestoeld op die triomf tegen Brazilië, dat ‘het er nog in zit’. ‘Ik geloof nog steeds dat het kan, maar bepaalde wedstrijden komt het er totaal niet uit. Als het de keus voor Britt Bongaerts (spelverdeler, JV) voor Laura Dijkema was, dan was het simpel. Dan hadden we Laura er weer in gezet. Laura is de routinier, Britt is jong. Ik snap dat zij kansen heeft gekregen. Het zijn keuzes van de coach. Ik weet niet of dat nu heel veel heeft uitgemaakt.’

Juliët Lohuis nam dit seizoen weer haar plaats in achter vaste keuze Robin de Kruijf. Die vindt ze beter, er is geen reden daaraan te twijfelen. De Twentse is met haar 1.90 een gemiddelde verschijning in de wereld van lange vrouwen. ‘Mijn vader is 1.90 en mijn moeder 1.80. Mijn vriend is 2.05 en ik 1.90. Als je bedenkt wat daar ooit voor kinderen uit gaan komen. 2.20 of zo.’

Zij staat bekend als een kalme. Waar bij anderen het vuur uit de ogen spat, aanvoerder Maret Balkestein bijvoorbeeld, is Juliët Lohuis rustig. ‘Van binnen ben ik superfanatiek, hoor. Maar naar buiten toe probeer ik voor rust te zorgen.’

Rondzingen

Liefhebbers van meer getoonde adrenaline zijn de aanhangers van de eind 2016 vertrokken bondscoach Giovanni Guidetti. Diens naam bleef rondzingen op mindere dagen, klaagde Morrison na zijn ontslag. ‘Die gevoelens heb ik niet. Ik heb in de zomer van 2016 nog even onder Guidetti getraind. Hij brengt iets extra, dat zie ik wel. Die andere meiden hebben dat sterker dan ik.’

Over de nog niet bekende opvolger heeft zij wel nagedacht. ‘Ik denk dat het iemand met charisma moet worden. Dat is wat we misschien een beetje misten. Er doen veel namen de ronde. Het zal wel een clubcoach worden, maar die kan ons niet bekijken. Hij zal het met de laatste videobeelden moeten doen.’

Met de kortst mogelijke pauze is zij na vijf maanden van interlandverplichtingen bij haar nieuwe Duitse club begonnen. ‘Ik speelde voor Münster en heb een transfer gehad naar Stuttgart. Wedstrijd 1, ik was vier dagen vrij geweest, was Münster-Stuttgart. Ik ging er vanuit Nederland naar toe om wat handen te schudden, maar deed de warming-up mee en na de verloren eerste set stuurde de coach mij het veld in. Ik had nog geen bal gewisseld met de nieuwe spelverdeler. We wonnen met 3-1.

‘Er zijn de komende twee maanden veel clubverplichtingen en dan moeten we op Tweede Kerstdag verzamelen voor dat EKT van Apeldoorn. Je moet zorgen dat je dan superfit bent. Vorig jaar kwam ik geblesseerd uit die interlandzomer. Ik speelde het WK in Japan met een heupblessure, en zat onder de pijnstillers. Nu ben ik topfit terug in de Duitse competitie.’

Of fitheid in januari de doorslag gaat geven in Apeldoorn, Lohuis heeft zo haar twijfels. ‘Het is een ultrakorte voorbereiding. Turkije en Polen zijn de grootste opponenten. Veel zal voortkomen uit mentaliteit. En dat alles een keer gaat samenvallen. Iedereen moet goed zijn, niet alleen De Kruijf zoals in Catania. Of Slöetjes bij het WK van vorig jaar.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden