Volleybalster eert vader die ze nooit kende

Na 23 jaar werden de volleybalsters van VC Sneek landskampioen, zoals de in 1995 overleden oud-coach Hans van Wijnen het zou hebben gewild. Dochter Roos voltooide de missie van de familie.

De speelsters van VC Sneek vieren hun eerste landstitel.Beeld Pim Waslander

Het liefste wil oud-international Martje de Vries meteen over de boarding springen om dochter Roos te omhelzen, als de volleybalsters van VC Sneek de landstitel na 23 jaar terug naar Friesland hebben gebracht. Ze weet dat het kampioenschap tevens een eerbetoon is aan haar in 1995 overleden echtgenoot en meesteropleider Hans van Wijnen. En Roos pinkt een traantje weg, als ze denkt aan de vader die ze nooit heeft gekend.

In vier sets (25-20, 23-25, 25-17, 29-27) behaalt Sneek zaterdagavond de derde zege op Eurosped, waarna de Snekerhal wordt omgebouwd tot een discotheek. De volgende dag is Roos van Wijnen 'nog een beetje brak' als ze met moeder Martje in gedachten de laatste punten naspeelt. Op 27-27 in de zenuwslopende, vierde set slaat Van Wijnen 'via het blokske uut', zoals provinciegenoot en olympisch kampioen Olof van der Meulen zijn specialiteit omschreef. Met een ace op de zwakke Eurosped-libero benut Carlijn Jans het tweede matchpoint voor Sneek.

Mannen Landstede: derde landstitel op rij

Op uitnodiging van coach Petra Groenland bekeek oud-international Jan Posthuma met de volleybalsters van VC Sneek de beelden van de vijfde set van de legendarische, olympische finale in 1996 tussen Nederland en Italië. Het was de mooiste bron van inspiratie, die de selectie zich kon bedenken, aldus middenaanvalster Carlijn Jans. 'Jan hield een prachtig verhaal , ik kreeg er kippenvel van.' Posthuma, lachend: 'Wist je dat ik sinds 1996 alleen de laatste twee punten van de wedstrijd tegen Italië had gezien? Zelfs op matchpoint tegen zeiden we dat we zeker gingen winnen. Nu besefte ik dat het anders had kunnen lopen.'

Roos van WijnenBeeld Pim Waslander

Kind van de club

Roos van Wijnen is een kind van de club, zoals vader Hans het zou hebben gewild. Iedereen in Sneek had haar aangesproken op de droogte bij de club, die tussen 1985 en 1992 acht keer op rij kampioen werd. De ontlading was dan ook intens in de Snekerhal, zoals dertig jaar geleden toen Martje de Vries als spelverdeelster van het Nederlandse vrouwenteam een bronzen medaille behaalde op het EK in eigen land.

De nuchtere Friezin wil niet 'te spiritueel worden', maar ze weet zeker dat Hans heeft meegekeken naar de jongste dochter uit zijn tweede huwelijk. Van Wijnen: 'Ik was tweeënhalf jaar oud toen hij overleed, ik ken mijn vader alleen uit de verhalen. Zo heb ik wel een beeld van hem gekregen. Het is mooi dat de mensen ook na twintig jaar zo positief over hem praten. Het was niet moeilijk om zonder vader op te groeien, ik wist niet beter.'

Martje de Vries: 'Ik was vader en moeder tegelijk, ik ging ook met die meiden kanoën. Later heeft mijn nieuwe vriend ook als vaderfiguur gefungeerd. Het gezin is nooit uiteen gevallen.'

Extra inspiratie

De geest van Van Wijnen hing de laatste weken toch al nadrukkelijk boven Sneek. De 84-jarige Ton Bijkerk, verwoed verzamelaar van olympische relikwieën en oud-collega van Van Wijnen, heeft zijn herinneringsmedaille van de Spelen in Tokio in 1964 aan de familie overhandigd.

Hij ligt op tafel, naast het olympische paspoort van 'Johan Wilhelm van Wijnen' en het artikel in de Leeuwarder Courant, waarin Bijkerk herinneringen aan hem ophaalt. 'Een extra bron van inspiratie', aldus Roos.

De basis van het Friese kampioensteam is grotendeels opgeleid door Martje de Vries, in de geest van haar voormalige echtgenoot. 'Eigenlijk heb ik onze werkwijze bij DVC in Dokkum gekopieerd in Sneek. Soms vraag ik me af hoe het zou zijn als Hans er nog was. En of hij het beter zou hebben gedaan dan ik. Ik heb het vak geleerd van Hans, hij vond me gelukkig wel een geschikte jeugdtrainer.'

Ontslagen

De club mag blij zijn dat ze het werk van de oud-trainer heeft voortgezet in Sneek, zegt De Vries. Ze kon het Sneek begin jaren negentig nauwelijks vergeven dat Van Wijnen na de gouden periode werd ontslagen. 'Het heeft er destijds diep ingehakt. We overwogen een topsportcentrum te openen in Heerenveen. Na de dood van Hans besloten we toch in Sneek te blijven. De kinderen misten al een vader, ik wilde ze niet uit vertrouwde omgeving weghalen.'

'Ik heb wel pittige gesprekken gevoerd met het bestuur van Sneek, voordat ik als jeugdtrainer begon. Ik wilde niet dat mij hetzelfde zou overkomen als Hans. Ik heb me ook net als hij hard opgesteld, je moet soms onaardig zijn om de top te halen.' Glimlachend: 'Meestal ontdekken die meiden pas later dat ik best aardig kan zijn.'

Olympische inspiratie

De volleyballers van Landstede zijn zondag in Zwolle voor de derde keer op rij landskampioen geworden. De ploeg van scoach Redbad Strikwerda won voor eigen publiek ook de derde wedstrijd van de play-offs om de landstitel tegen Lycurgus (best-of-five). Dat gebeurde bovendien zonder setverlies: 25-22, 25-19, 25-21.

Twee jaar geleden waren beide ploegen in de finale veel meer aan elkaar gewaagd. Toen won Land-stede de beslissende vijfde wedstrijd, na twee matchpoints voor de tegenstander. Ditmaal kon Lycurgus alleen in de eerste wedstrijd enigszins partij bieden.

Zondag was de Zwolse diagonaalaanvaller Wouter ter Maat uitblinker. De Groningse verdediging had zelden een antwoord op zijn smashes. Lycurgus kreeg in de eerste set, vooral door een goede servicebeurt van Steven Irvin, even hoop op een verlenging van de finale. Landstede maakte de 13-9-achterstand zonder al te veel moeite goed. In de andere sets konden de bezoekers de schade slechts beperken.

Landstede pakte dit seizoen ook al de beker en de supercup.

Missie voltooid

Vijf jaar geleden hoopte De Vries nog een talent uit Sneek af te leveren bij de toenmalige bondscoach Avital Selinger. Passer/loper Roos van Wijnen haalde Jong Oranje, maar wist al snel dat ze met haar 1 meter en 75 centimeter te klein is om de internationale top te halen. 'Tegen die lange Russinnen kan ze niet op', zegt moeder Martje. En Roos: 'Internationaal zitten de blokkeersters zo hoog, daar kom ik als kleine aanvalster nooit overheen.'

De Vries: 'Nadat Gido Vermeulen bondscoach werd, kwam hij kijken in Sneek.' Van Wijnen: 'Ik denk dat hij mij meteen heeft afgeschreven.' De Vries: 'Roos denkt ook niet aan een club in het buitenland. Moet ze daar een beetje anoniem aan de kant staan? Zo mooi als in Sneek wordt het voor Roos toch niet meer. Kampioen van Nederland is voor haar de top.'

De missie van de familie is voltooid. De Vries: 'Hans was zijn tijd ver vooruit. Hij waarschuwde dat Sneek te veel speelsters van buiten haalde, daarom moest hij weg. Ik heb er zijn aantekeningen nog op nageslagen. Nu blijkt dat je ook met eigen kweek landskampioen kunt worden. En het is mooi dat Roos het gelijk van haar vader heeft bewezen. Hans heeft er boven vast een Beerenburgje op genomen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden