Robbert Andringa stopt de bal terwijl Michael Parkinson (Boven nr 17) en Wouter ter Maat (onder nr 16) toekijken tijdens een EK-kwalificatiewedstrijd in 2016.

interview robbert andringa

Volleyballer Robbert Andringa: ‘Toen ik weer datzelfde middenvoetsbeentje brak, heb ik heel hard gewerkt aan mijn revalidatie’

Robbert Andringa stopt de bal terwijl Michael Parkinson (Boven nr 17) en Wouter ter Maat (onder nr 16) toekijken tijdens een EK-kwalificatiewedstrijd in 2016. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Toen volleyballer Robbert Andringa in maart opnieuw een middenvoetsbeentje brak, zette hij mentaal alles op alles om terug te komen. Want het mislopen van het WK van 2018, dat had erin gehakt.

Hij heeft zoveel titanium in het rechteronderbeen dat hij door het volleyballeven gaat als ‘Robbertocop’, naar Robocop, de hoofdfiguur met de stalen benen uit de film van Paul Verhoeven. Robbert Andringa kan er, aan de vooravond van het EK in eigen land, om lachen. De geboren Drent wijst op het been met botbobbel dat van vlak onder de knie tot de teen is gerepareerd met een lichtmetalen pen en een schroef.

De laatste, erin gezet door orthopeed Gino Kerkhoffs in het AMC, was de minst ingrijpende. ‘In maart brak ik bij een competitiewedstrijd in ­Polen, met mijn clubteam Olsztyn, het middenvoetsbeentje dat ik vorig jaar augustus ook al had gebroken. Toen miste ik daardoor het WK in Bulgarije en Italië en moest de breuk met rust genezen. Toen ik datzelfde botje voor de tweede keer brak, besloot ik: dan maar een schroef erin. Ik zat niet op een derde breuk te wachten.’

Het werd een schroef van 10 centimeter in een bot dat maar 15 centimeter lang is. ‘Na de operatie op 9 april heb ik rustig aan gedaan. Op 5 juli sloot ik aan in de voorbereiding van het nationale team op de olympische kwalificatie, het OKT van Rotterdam van 9 tot 11 augustus. Ik was in principe belastbaar.’

Het waren de dagen dat Andringa mentaal alles op alles zette om dat OKT niet te missen. Het WK 2018 mislopen, dat had er bij hem in gehakt. Hij had thuis op tv gezien hoe de ‘Lange Mannen’ van Oranje voor een sensatie zorgden. Olympisch kampioen Brazilië werd verslagen en een dag later ging de Europese topploeg Frankrijk eraan. Het waren de dagen dat het Nederlands mannenvolleybal opstond uit een diep dal.

Revalidatie 

‘Voor mij was dat WK erg lastig. Die twee uitschieters waren geweldig om te zien, maar ik had daar natuurlijk zelf willen staan, die stunt zelf actief willen meemaken. Dus toen ik in maart, na drie maanden competitie, weer datzelfde middenvoetsbeentje brak, heb ik heel hard gewerkt aan mijn revalidatie. Ik wilde erbij zijn. Het maakte me niet uit in welke rol.

Bij het OKT was Andringa libero (vrije verdediger), waar hij normaal passer-loper is. Zijn pass (ontvangst van de service) is van fluweel, zeggen anderen. ‘Vooraf is die rolwijziging besproken door de bondscoach, Roberto Piazza. Ik heb er geen probleem van gemaakt. Want ja, al was het een kleine kans om de VS te kloppen, ik wilde erbij zijn. Stel dat we het zouden halen, die olympische plaatsing voor Tokio, en ik was er weer niet bij, dan had ik twee heel belangrijke momenten op rij gemist.’

In het spelershotel in Rotterdam-Blijdorp wrijft Andringa nog eens over het rechteronderbeen en vertelt over die veel ergere blessure, waarvoor hij een lange pen van titanium in het ­onderbeen kreeg. Het was 2011 en hij speelde voor Abiant Lycurgus, het Groningse team van de toenmalige coach Ronald Zoodsma. Bij een sprong liep hij een dubbele, open beenbreuk op. Het was gruwelijk, vergelijkbaar met het vreselijke ongeluk dat de latere olympisch kampioen Brecht Rodenburg in 1992 overkwam.

‘De dokter vertelde dat ik schuin ­tegen de voet van een medespeler had afgezet. Dat mijn been als een stokje was gebroken. Ik ben enkele ­seconden kwijt, maar weet nog goed dat ik op de grond lag; mijn knie lag in een hoek en daaronder was nog een hoek. Er stak iets uit, maar het bloedde niet, of bijna niet. Het was een stuk bot van mijn onderbeen. De schreeuw was heel naar. Er zijn filmpjes van, maar ik heb ze niet gezien en hoef ze ook nooit te zien.

‘Ik denk niet dat dat terugkijken helpt. Het was heftig: zo’n stuk bot uit je been zien steken, dat blijft je altijd bij. Ik hoef niet te weten hoe het er vanbuiten heeft uitgezien. Ik weet hoe het voelde, hoe het eruitzag in mijn perspectief.’

Robbert Andringa. Beeld FIVB

Lopen

Andringa werd naar het Martini Ziekenhuis in Groningen vervoerd. Het been werd gerepareerd. Of hij, het grote talent, toen niet aan een ‘einde carrière’ had gedacht? ‘De eerste dag had ik nauwelijks tijd om na te denken. Ik was high van de medicatie. De volgende dag was er veel ­bezoek. Toen iedereen weer weg was, kwam de klap. Ik dacht: fuck, kan ik wel weer lopen? Ik dacht niet aan ­volleyballen, ik dacht aan lopen. En ik ben dankbaar dat ik daarna weer heb kunnen spelen.’

Het is achter de rug. Andringa herstelde snel, in vier maanden. Liever dan te blijven hangen in het verhaal over zijn botbreuken wil hij vooruitkijken naar zijn rol bij het EK in eigen land, met zo mogelijk zeven wedstrijden in Rotterdam, Amsterdam en dan Apeldoorn.

Andringa doet gespeeld verbaasd als hij ziet dat in de teamopgave van de nationale ploeg achter zijn naam een L staat: de letter van libero. Dan serieus: ‘Ik wil graag van waarde zijn voor het team. Als het op deze manier is, dan is dat zo. Tuurlijk, het liefst sla je een bal erin. Dat is ook mijn normale positie. Als libero mag je niet slaan, ben je beperkt tot de service ontvangen, de pass en het verdedigen. Passer-loper is mijn favoriete ­positie, maar als ik op deze manier een toegevoegde waarde ben voor het team, dan vind ik dat prima.’

Bij het EK van twee jaar geleden in Polen werd Andringa derde op de ranglijst van beste ‘servicereceptie’-specialisten. Liefst 39 procent was perfect, en dat bij opslagen van ruim boven de 100 kilometer per uur. Nuchter: ‘Nee, dat klassement ken ik niet. Maar de coach zal het gezien hebben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden