volleybal joris marcelis

Volleyballer Joris Marcelis is op. Tijd dus voor zijn laatste kunstje

Hij is op. Voor Joris Marcelis, de diagonaalaanvaller van Achterhoek Orion, zijn de play-offs om het landskampioenschap zijn laatste wedstrijden. ‘Ik ben natuurlijk niet de fitste volleyballer die er is.’

Marcelis in actie tegen Lycurgus, dat de vierde wedstrijd won waardoor nog een wedstrijd nodig is in de play-offs om het landskampioenschap. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Hij is met zijn 2 meter 11 de langste volleyballer van Nederland. Van de Nederlandse competitie, verbetert Joris Marcelis. ‘Alleen Kay van Dijk is langer, maar die speelt in Argentinië’, meldt de diagonaalaanvaller van Achterhoek Orion, als hij zijn ploeg midweeks op het winnende spoor tegen landskampioen Abiant Lycurgus heeft gezet.

‘Groot’, noemt hij zichzelf en hij gaat moeiteloos akkoord met de toevoeging ‘en lomp’. Marcelis kan inderdaad lomp­hard slaan. Daar is zijn spel op gebaseerd. In de blokkering is zijn rol ook evident. Kom met jouw smash maar eens langs een man die met een hupje ruim boven de 3 meter reikt. De Betuwnaar wist in de kampioensstrijd met Lycurgus zelfs de bijna net zo lange Wytze Kooistra (2.10 m) af te stoppen.

De twee hebben behalve hun exceptionele lengte nog iets gemeen. Beiden zwaaien met deze play-off om de nationale volleybaltitel af als volleyballer. Jaren gaan tellen. De een is 36, de ander (Marcelis) 34. Het lijf van Kooistra mag niet langer op de proef worden gesteld.

Bij Marcelis is ook het einde van zijn fitheid in zicht. ‘De maandag is een lastige dag voor mij. De gewrichten doen het nog wel hoor, maar het herstelproces kost meer tijd. Je wilt vooral fit aan de volgende training beginnen, maar je merkt dat dat niet meer lukt. Dat is normaal op deze leeftijd. Ik ben natuurlijk niet de fitste volleyballer die er is’, aldus Marcelis.

De volleyballer uit Heteren vindt zichzelf niet zo’n geweldenaar. ‘Qua lengte doe ik het goed, maar ik heb een zwakke plek. De rug. Ik ben twee keer geopereerd aan een hernia. Dat merk je. Dit seizoen zeker. De afgelopen vier maanden kon ik niet meer vrijuit spelen. Ik had er last van. Het is onder controle, maar ik sla meer met de arm dan dat ik de rug kan aanspannen en kan doorzwiepen.’

Teleurstelliong bij Achterhoek Orion na het verlies. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Puinruimer en vuilnisophaler

Het is daarom opmerkelijk dat Marcelis op de diagonaalpositie staat. Het is de plaats in de volleybalopstelling diagonaal tegenover de spelverdeler. Die gooit, als hij het niet meer weet of niet anders kan, de bal hoog naar de zijkant, waar de ‘diagonaal’, soms vanachter de driemeterlijn dan weer in het aanvalsvak, de bal erin rost. Puinruimer en vuilnisophaler, sinds olympisch kampioen Olof van der Meulen kennen we die termen voor het werk aan de buitenkant.

Marcelis, schoenmaat 49,5, lijkt geschapen voor de middenpositie, lange tengels om de bal tegen te houden. ‘Ja, dat zou normaal zijn geweest om daar te staan als extra lange man. Maar ik vond ‘mid’ nooit leuk. Je moet veel te veel rennen, daar houd ik niet van. En na de drie rotaties achter in het veld moet je naar de kant, om plaats te maken voor de libero-verdediger. Dan er weer in. ­Lastig. Ik heb daarom ook nog twee jaar in België, bij Antwerpen, passer-loper gespeeld. Maar hier bij Orion sta ik diagonaal. En dat bevalt.’

Marcelis plaatst de bal langs een blok van Achterhoek Orion. Beeld Jiri Büller / de Volkskrant

Voor de nationale ploeg, die veelal op lengte wordt samengesteld, werd Joris Marcelis nooit gekozen. ‘Toen mijn tijd aanbrak, waren ze meer op zoek naar springers, naar technische jongens. Ja, dat ben ik niet. Hard werken, knokken zoals tegen Lycurgus, diepgaan, net als de andere jongens het uit mijn tenen halen, dat kan ik allemaal. Maar ik ben niet het schoolvoorbeeld van een volleyballer.’

Hij had wel een buitenlandse carrière. ‘Ik speelde drie jaar in Antwerpen, een jaar bij Moerser SC in Duitsland en nog een jaar bij Maaseik, weer België dus. De laatste vijf jaar kom ik uit voor Achterhoek Orion. We verloren drie finales op rij van Lycurgus. Het is tijd om dat om te zetten’, sprak hij woensdag.

Marcelis, de vriendelijke reus, de indrukwekkende kerel, stapt aan de kant. Het wordt tijd. Vorige week werd hij geconfronteerd met zijn eigen drukte, als halfprof. Hij is onlangs verhuisd, moest nog een sleutelwissel doen op de middag voor de derde play-off wedstrijd en gewoon, als je dat ‘gewoon’ noemt, van 8 tot 2 werken. Hij is e-commerce manager bij een technische groothandel.

Het was racen geweest van de Betuwe naar de wedstrijd in Groningen die om half 8 ’s avonds begon. Hij ging met eigen vervoer. Marcelis moet geweten hebben: zo is het mooi geweest. Volgende week zondag is de beslissende wedstrijd om het landskampioenschap. En de allerlaatste wedstrijd van Marcelis.

DE LANGSTE SPELERS VAN NEDERLAND
2.16 Kay van Dijk (speelt in Argentinië)
2.14 Martin v. d. Horst (*)
2.12 Christiaan Varenhorst (speelt beachvolleybal)
2.11 Joris Marcelis
2.10 Wytze Kooistra
2.09 Bas van de Goor (*)
2.09 Jan Posthuma (*)
2.08 Luuc van der Ent
2.07 Robert Meeuwsen
2.07 Thomas Koelewijn

(*) = gestopt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.