reportagecricket

Volle parken, pubs weer open, maar de cricketvelden blijven leeg

De Engelse cricketwereld is boos omdat alle lockdownversoepelingen aan haar voorbijgaan.

David WalkerBeeld Naeem Ahad

David Walker zit langs het cricketveld, voor het paviljoen, in de zon. Hij heeft het gebroken-witte shirt van Chelsfield Cricket Club aan. Zijn bat, in een stuk gehouden door plastic tape, staat werkloos naast hem. ‘Ik had daar moeten staan, aan slag, runs scoren,’ zegt hij, wijzend op het veld waar een vrouw haar hond uitlaat. De 70-jarige amateurcricketer toont een vergeelde teamfoto uit 1963, toen hij als dertienjarige zijn debuut maakte, onder hoede van zijn pa Jim. ‘Sinds dat jaar speel ik elke zomer cricket, behalve nu. Het mag niet van Boris. Volgens mij houdt onze premier niet van cricket, wat jij?’

Bij de aankondigingen van verdere lockdownversoepelingen heeft Boris Johnson dinsdag de woede van cricketminnend Engeland gewekt. Terwijl pubs, hotels, bibliotheken, kappers vanaf komende zaterdag opengaan blijven madeliefjes en paardenbloemen ongehinderd groeien op de duizenden cricketvelden in Engeland. Dat sporten als golf en tennis al begin juni toegestaan waren vergroot de ergernis, om maar niet te spreken over de volle winkels, stranden en stadsparken die dagelijks te bewonderen vallen. En dan zou cricket, waarbij dertien spelers en twee scheidsrechters op een immens veld staan, niet mogen?

Er is veel kritiek gekomen, van onder meer Engeland-aanvoerder Joe Root, van de club in Oxfordshire waar Johnson erepresident is en van liefst vijf oud-staatssecretarissen van Sport. The Daily Telegraph, de krant van landelijk Engeland, is de campagne Bring Back Club Cricket begonnen. Het gaat hier immers niet over zomaar een sport, maar over zomercultuur. Geen dorp is des zondags compleet zonder mannen en vrouwen in wit die op de plaatselijke common ballen werpen, slaan en vangen, onderbroken door lunch- en theepauzes. In de namiddag gevolgd door een derde inning in de kroeg.

Zo ook in Chelsfield, een dorp aan de voet van de North Downs. Er wordt hier al zeker sinds 1731 cricket gespeeld, zo bewees een recent opgedoken artikel uit The Grub Street Journal uit dat jaar. Er stond hier zelfs een taveerne met de naam The Eleven Cricketers, zo leert de overlevering. Nu is de Five Bells de dorpskroeg, maar ook die is dicht, wat ook geldt voor de kerk van St. Martin of Tours. Voor de enige sportieve activiteit in het dorp, geboorteplaats van de conservatieve filosoof Michael Oakeshott, zorgen de passerende toerfietsers.

Niemand weet wat de premier precies bewogen heeft om kroegen te laten prevaleren boven cricket. In het Lagerhuis had hij over de bal als ‘een overbrenger van ziekte’. Hij zag mogelijk de gewoonte van bowlers voor zich om slijm op de bal te smeren – soms zelfs likkend – om daarmee een kant glad te wrijven. Daarmee kun je een bal effect geven. Dat kan makkelijk worden verboden, net als het rondwerpen van de bal in de aanloop naar een nieuw worp. ‘Je kunt de bal na elke over, zes geworpen ballen, ontsmetten,’ zegt Walker, ‘sterker met dat ontsmettingsmiddel kun je de bal lekker glad boenen.’

Geheel cricketloos zal de Engelse zomer niet zijn. Op 8 juli begint in een lege Rose Bowl, Hampshire, de eerste testwedstrijd tussen Engeland en de West-Indies. Spelers moeten oude gewoonten afleren. Bowlers bijvoorbeeld kunnen hun trui en hoed voor een werpbeurt niet meer ter bewaring aan de umpire geven. De landelijke competitie begint over een maand. Cricketclubs overwegen zich te registreren als kroeg met veld, zodat ze de kantine kunnen openen en toeschouwers kunnen toelaten. Wedstrijden tussen graafschappen trekken eerder honderden dan duizenden toeschouwers, dus afstand houden is hier geen probleem.

De eindeloze lockdown kan vooral voor problemen zorgen bij amateurclubs. ‘Een jaar of vijf, zes geleden gingen we al bijna ten onder,’ zegt Chelsfield-bestuurslid Naeem Ahad, een oud-majoor in de Pakistaanse luchtmacht, ‘we hebben spelers nodig, en sponsors, maar dan moet er natuurlijk wel worden gespeeld. Gelukkig hebben wij geen huurkosten of andere hoge uitgaven.’ Ahad, die in maart wekenlang flink ziek is geweest door covid-19, staat te popelen om weer het veld op te gaan. ‘Dat geldt ook voor andere spelers. Telkens bellen ze me met de vraag wanneer we weer kunnen. Het geduld raakt op.’

De hoop is dat Boris Johnson zwicht voor de druk, niet alleen vanuit de cricketwereld, maar ook vanuit de Labour-oppositie en zijn eigen fractie. Voor het Engelse cricket is de situatie extra pijnlijk omdat dit seizoen de vruchten moesten worden geplukt van de recente successen van het nationale team. ‘Het voelt als een enorme leegte,’ zegt Walker, een gepensioneerde meteoroloog, ‘ik heb genoeg geklust en elke paar weken het cricketveld gemaaid, maar niets gaat boven op het veld staan met mijn maten, en mijn zoon. Ik mik op een terugkeer in de nazomer. Zul je zien dat het regent.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden