Vitesse slaat coach Koeman met stomheid

Ronald Koeman, zondagmiddag in Doetinchem aandachtig toeschouwer bij de streekderby tussen de Gelderse erfvijanden De Graafschap en Vitesse, zal zich hebben afgevraagd of hij er wel verstandig aan heeft gedaan zich als trainer te laten inhuren door een club als Vitesse....

Van onze verslaggever Martien Schurink

Een club die wel eens opvalt door veel geschreeuw en weinig wol. Wat jammer nou, zo kon je Koeman op het terras voor nobelen en schijnnobelen bijna horen denken, dat het altijd sympathieke De Graafschap in de recente trainerloze periode verzuimde naar hem en naar zijn (nog niet bewezen) kwaliteiten als zelfstandig trainer te lonken.

Koeman hield na de wedstrijd, die voor het veel hoger gerangschikte Vitesse in een fortuinlijk gelijkspel (2-2) eindigde, zijn kaken op elkaar. Wat had hij ook moeten zeggen? Dat Vitesse hem zwaar was tegengevallen? Dat er aanstonds koppen zullen rollen? Dat hij voorzitter Aalbers dringend zal verzoeken de nodige miljoenen te fourneren ten behoeve van enige opleuking van de ploeg?

Het moge Koeman tot troost strekken dat wedstrijden tussen Vitesse en de superboeren uit de mini-metropool aan de Oude IJssel per traditie geen doorsnee-wedstrijden zijn. De Graafschap is bereid van iedereen te verliezen, maar niet van de ietwat bekakte en hooghartige buren uit de dertig kilometer verderop gelegen grote stad. Dan worden door de boertjes van buut'n de mouwen opgestroopt, niet tot de elleboog maar, zoals Vitesse's interim-coach Sturing zei, tot aan de oksels. Dan ook gaat de beuk erin en wordt met alle mogelijke middelen, als het niet anders kan zelfs met hotseknotsbegoniavoetbal, gepoogd om de stadsen tot deemoed te dwingen en in te peperen dat met spelers van 'de mooiste club van het platteland' niet te spotten valt.

Sturing, ex-superboer in dienst van de wit-blauwen, had zijn mannen in duidelijke bewoordingen gezegd wat ze konden verwachten. Veel spektakel, weinig gestileerd voetbal, wilde trappen en, dat vooral, beleving en strijdlust. Wat Sturing niet kon voorzien was dat zijn ploeg al in de derde minuut een bres sloeg in de Doetinchemse afweer en daardoor een nog fellere reactie uitlokte.

Vitesse opende sterk en brutaal. Na een fraaie actie van Jochemsen passeerde Van den Brom, in de punt van de aanval opererend aan de zijde van Van Hooijdonk, met een droge knal doelman Olyslager. De Doetinchemmers hingen even in de touwen, heel even maar, maar aangeslagen of anderszins bezeerd waren ze geenszins. Nog geen zestig tellen later leek de misere alweer vergeten, toen Meerdink door de soms wel erg krakkemikkige, want door Veldman geleide, afweer van de vijand soleerde en zijn actie afrondde met een schot op de paal.

Mooie actie, niet minder mooie misser. De Graafschap had van meet af een een overwicht, op zijn minst een optisch overwicht, maar wie o wie zou dat overwicht kunnen verzilveren? Doelpunten waren in het eerste kwartaal van het seizoen immers een schaars goed. In dertien duels zegge en schrijve tien treffers, waarvan vier geproduceerd door clubtopscorer Viscaal en twee door Meerdink en Issagh Abdul Rahman.

Rahman zat tegen Vitesse op de bank, Viscaal had zijn middag niet. Wie in hemelsnaam moest de klus dan wel klaren? Hazem Emam Mohamed, zeg maar Emam, natuurlijk. De Egyptenaar speelde grillig maar sterk en was nu en dan een ware plaaggeest voor zijn bewaker Kreek. In de 20ste minuut tekende hij middels een technisch hoogstandje voor de gelijkmaker, negen minuten later schonk hij zijn ploeg zelfs de weelde van een voorsprong.

Na de rust stuurde Sturing maar manschappen naar het front. De Doetinchemmers begonnen naar adem te happen en moesten het initiatief uit handen geven. Met een fraaie volley maakte Van Hooijdonk de Doetinchemmers alvast twee punten afhandig. Het resterende punt zou, vreesden niet weinigen in het stadion, snel volgen. Niets was minder waar. De Graafschap vond nieuwe adem en liet de 'stadsen' nog twee keer een poepje ruiken. Groot alarm in de Arnhemse defensie toen Tumba, ingevallen voor Emam, en Meerdink binnen de 'zestien' aan het soleren sloegen. De acties waren weer eens fraaier dan de afronding. Beiden wisten de gapende openingen links en rechts van doelman Jevric niet te vinden.

Sturing was blij en opgelucht. Alweer niet verloren. Niet gek voor een trainer zonder papieren. Hij moet nog zien of de ongetwijfeld cum laude afgestudeerde Koeman hem dat na zal doen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden