Visser verrast alles en iedereen met zege op 3.000 m

Esmée Visser stond zaterdag wat beduusd op het podium en zocht naar de woorden van het Wilhelmus. Tot haar verbazing had ze bij haar internationale debuut de Europese titel 3.000 meter veroverd. 'Als ik achtste was geworden, dan was ik ook blij geweest. Bizar.'

Esmée Visser op het podium na haar ritwinst op de 3.000 meter in Rusland Foto epa

Op de Kometa-ijsbaan in het Russische Kolomna reed de 21-jarige Visser naar een persoonlijk record van 4.05,31. Toch mopperde ze op zichzelf. Rondenlang had ze 31'ers aaneengeregen, maar in de laatste anderhalve ronde verloor ze te veel tijd, vond ze zelf. Ze wilde te graag en maakte foutjes. In de laatste meters ging ze zelfs bijna onderuit. 'Het was wel heel erg zonde geweest als ik daar was gevallen, vooral nu ik de uitslag weet.'

Natuurlijk had Visser die titel aan zichzelf te danken, met haar knappe vlakke rit, maar ze was ook dank verschuldigd aan Ireen Wüst en Antoinette de Jong. Omdat die twee zich liever in alle rust voorbereiden op de Winterspelen in Zuid-Korea volgende maand, mocht Visser starten. Ze verwachtte er niet al te veel van. De 5.000 ligt haar veel beter dan de 3.000 meter, maar die afstand werd in Kolomna niet verreden.

De vederlichte Visser heeft qua lichaamsbouw iets weg van concurrent Martina Sablikova, de Tsjechische wereldrecordhoudster. Ze is niet zo gespierd, maar wel efficiënt op het ijs, een groot voordeel op de langere afstanden. 'De spieren die ik heb, gebruik ik optimaal.'

Perfectionist

Ze is een perfectionist, zegt ze zelf. Haar coach Remmelt Eldering beaamt het. Hij was er niet bij in Kolomna. 'Ik zat zaterdag thuis op de bank naar Esmeetje te kijken', zegt hij door de telefoon. Vanuit zijn huiskamer zag Eldering verbaasd dat zijn pupil de beste bleek. 'De 3.000meter is niet haar sterkste afstand. Verre van zelfs.'

Als kind was Visser fan van Marrit Leenstra. 'Ik wilde haar wel zijn.' Haar lichtvoetige stijl sprak de jonge schaatsster aan. Toch heeft ze zich de slag van haar jeugdidool niet eigen gemaakt. Niet dat ze zwaar rijdt, maar haar techniek is minder gepolijst dan die van de Friezin. Uiteindelijk telt schoonheid niet. 'Haar stijl is niet de mooiste, maar daar ga ik weinig aan veranderen', zegt Eldering. 'Als ze wint is het prima.'

Esmee Visser in actie op de baan in het Russische Kolomna Foto ap

'Ik maak stapjes'

Haar Europese titel volgt precies een week nadat ze zich ook al zo verrassend had geplaatst voor de 5.000 meter op de Olympische Spelen. Weinigen hadden erop gerekend dat zij in de olympische equipe zou belanden. Als vrouw van de lange afstanden kon ze in de jeugdcategorieën haar talent niet tonen. Er zijn geen wedstrijden over 5.000 meter. Maar dat de studente farmaceutische wetenschappen zich in de eerste maanden van dit schaatsseizoen snel ontwikkelde, werd door een aantal topschaatsers wel opgemerkt. Onder anderen Sven Kramer en Koen Verweij hadden haar in de weken voor het olympisch kwalificatietoernooi opgejut en voorspeld dat zij de verrassing van dat toernooi zou worden. Ze groeide er een beetje van, gaf ze eind december toe. 'Dat zijn voor mij echt de helden van het schaatsen.'

Zelf vindt Visser, die opgroeide in het Noord-Hollandse Beinsdorp, haar doorbraak niet onverwacht. Al sinds ze begon met schaatsen bij IJsclub Nut en Vermaak in Leimuiden, de club van superstayer Bob de Jong, wordt ze gestaag beter. 'Ik maak stapjes', praat ze het jargon van haar collegaschaatsers na.

Onder anderen Koen Verweij had Visser in de weken voor het olympisch kwalificatietoernooi opgejut Foto reuters

Maar haar opmars van de afgelopen weken is moeilijk een 'stapje' te noemen is. Bij de NK afstanden eind oktober werd ze slechts 11de op de afstand waarop ze zich nu Europees kampioen mag noemen. Van subtopper in Nederland naar de eerste plek in Europa is een reuzensprong. 'En het einde is nog niet in zicht', voorspelt haar coach.

Hoe ver haar talent precies reikt, daar brandt Eldering zijn vingers niet aan. Hij weet dat de toekomst van een sporter altijd ongewis is. Zes jaar geleden won Pien Keulstra op 17-jarige leeftijd de nationale titels op de 3 en 5 kilometer. Prompt werd ze tot stayershoop van Nederland gebombardeerd. Drie jaar en een eetprobleem later nam Keulstra afscheid van het langebaanschaatsen, zonder die belofte ooit te hebben kunnen inlossen.

Onbevangen

Visser tempert de verwachtingen voor de toekomst. De afgelopen weken kon ze onbevangen rijden. Niemand verwachtte iets van haar. Die luxe wil ze nog zo lang mogelijk behouden. 'Met te hoge verwachtingen kan ik alleen maar teleurgesteld raken en ik wil juist genieten van wat er op me af komt.'

Dat genieten deed Visser de dag na haar overwinning trainend op het ijs. Ze hoefde niet in actie te komen in de wedstrijd, maar ging maar wat graag de baan op. 'Ik houd van trainen. Ik kan niet stilzitten.' Haar arbeidsethos is af en toe te groot, vindt haar coach. 'Ik moet soms echt zeggen dat ze van het ijs af moet komen. Dat het klaar is. Anders gáát ze maar door.'