Interview Nadine Visser

Visser leert van zich af te meppen tussen de hordendiva’s

Nadine Visser wint de 60 meter horden tijdens het EK Indoor Atletiek 2019 in Glasgow. Beeld ANP

Mentaal moet hordeloopster Nadine Visser, een voormalig meerkampster, een omslag maken. Ze moet van zich afbijten.

In het huis van Nadine Visser zijn geen medailles te vinden. De hordeloopster houdt haar appartement in Arnhem graag vrij van atletiek. ‘Iemand vroeg me laatst of ik niks van Rio had meegenomen, een startnummer bijvoorbeeld. Ik vind dat maar een beetje stoer doen. Dat je dat ophangt en iedereen het kan zien. Ik laat me motiveren door herinneringen. Die zitten in mijn hoofd’, vertelt Visser op de drukbezochte persconferentie voorafgaand aan de WK atletiek in Doha over drie weken.

Wie haar goed wil verstaan, moet naar voren leunen met het rumoer op de achtergrond. De hordeloopster, die op de mondiale titelstrijd als een outsider voor een medaille geldt, praat met een zachte stem. Ze kiest haar woorden zorgvuldig.

De Noord-Hollandse nuchterheid, een overblijfsel uit haar jeugd in het dorpje Hoogkarspel, verhult de storm die er van binnen woedt. De 24-jarige atlete is extreem ambitieus. In haar jeugd dacht ze al na over elke stap die ze zette. ‘Ben ik niet te laat thuis? Slaap ik wel genoeg? Een paar jaar geleden deed ik heel spastisch als ik de stad in ging om af te spreken met vrienden. Nu weet ik dat ik het nodig heb om te ontspannen. Ik voelde me vroeger zelfs schuldig als ik een keer iets slechts at.’

Dat is nu minder. Ze is volwassen geworden en zegt dingen beter te kunnen loslaten. Maar de eisen blijven hoog. Twee jaar geleden bereikte Visser in Londen vanuit het niets de WK-finale op de 100 meter horden. Ze was toen nog meerkampster en greep met een verschil van 0,11 seconde naast het brons.

Fulltime 

Ze is nu ruim een jaar fulltime hordeloopster. Met minder dan een finaleplaats in Doha is ze niet tevreden. ‘Ik wil in de finale mijn beste tijd lopen. Een persoonlijk record is mogelijk.’

Visser is opgelucht dat ze dit uit durft te spreken, want het seizoen liep niet zoals verwacht. In Glasgow klonk in maart nog het Wilhelmus toen ze de Europese titel veroverde op de 60 meter horden. Maar na een trainingsstage in Amerika was ze plotseling het gevoel voor horden kwijt.

‘Het kan heel erg verschillen wat bij mij werkt. Het is niet zo van dit moeten we doen en dan komt het goed. Soms heb ik het gevoel niet, en dan moeten we op zoek.’

Coach Bart Bennema noemt het een ‘interessante puzzel’. ‘Als zevenkampster moet je twee keer in het jaar een vlekkeloze race neerzetten. Bij horden loop je meerdere races in het jaar, dan spelen er meer elementen mee. Nadine is dat nog maar net aan het ontdekken.’

Extra aandacht op krachtige passen tussen de horden bracht haar vorm langzaam terug. In Berlijn liep ze deze maand weer 12,72 op de 100 horden, 0,01 seconde verwijderd van haar persoonlijke record.

Mentaal moet de voormalig meerkampster ook een omslag maken. Coach Bennema wil zien dat Visser ‘robuuster’ wordt. Ze moet meer van zich afbijten in het geweld tussen de hordendiva’s.

Doodziek

Op de Diamond League in Birmingham miste Visser in augustus de finale omdat ze zich af had laten leiden door een loopster die in de weg zat. Ze was er doodziek van. ‘Zevenkampsters laten elkaar netjes voor. Hordeloopsters niet’, zegt Bennema.

‘Bij horden kan er een arm jouw kant op komen. Dan doe je dit gewoon’, zegt hij terwijl hij een beweging van een elleboogstoot geeft. ‘Dan krijg je misschien een protest aan je broek. Dat vecht je dan maar aan.’

Het was allemaal nieuw voor de introverte Visser, die nog wel tevergeefs verhaal ging halen bij de jury. ‘Ik liet me een beetje weg duwen, waardoor ik de laatste horde raakte. De volgende keer moet ik haar beuken, gewoon van me af slaan.’

Lastig te voorspellen

Visser mist op Papendal sparringpartners. Omdat de groep van Bennema nu alleen uit sprinters bestaat, is er minder kans om het onderdeel te trainen met de meerkampers. Voorheen deed de atlete dat vaak met meerkamper Pieter Braun en hordeloopster Eefje Boons. Die heeft ze dit jaar door de verandering in de trainingsgroep weinig gezien. Dat moet volgend jaar anders.

Bennema hoopt dat Visser in Doha voor een verrassing zorgt. ‘Je ziet bij hordelopen soms de allerbeste sneuvelen op de gekste dingen. Nadine verslaat soms mensen die het hele jaar beter zijn. Het is lastig te voorspellen.’

Mocht dat gebeuren, gaat het eremetaal naar het ouderlijk huis. Daar verzamelt moeder Visser alle pronkstukken uit de carrière van haar dochter. Die worden opgehangen in haar oude meisjeskamer.

Visser ziet het kleine museum alleen als ze op bezoek gaat bij haar ouders. De rest heeft ze opgeslagen in haar hoofd. Dat motiveert haar genoeg.

Dertig nederlandse atleten aan de start in Doha

Met dertig atleten komt de Nederlandse atletiekploeg over drie weken in actie in Doha op de mondiale titelstrijd. Technisch directeur Ad Roskam hoopt dat er minimaal drie medailles worden gewonnen. Het programma in Qatar laat sommige combinaties van afstanden niet toe. Sifan Hassan komt in elk geval in actie op de 10.000 meter, die als eerste op haar programma staat. Daarna zal ze een keuze moeten maken tussen de 1.500 en de 5.000 meter. Voor hordeloopster Nadine Visser is het nog onduidelijk of ze in actie kan komen op de estafette van de 4x100 meter omdat het haar prestaties op de 100 meter horden in de weg kan zitten. Ze neemt daarover op het laatste trainingskamp in het Turkse Belek een beslissing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden