Nieuws Ireen Wüst

Vierde wereldtitel voor Ireen Wüst op 1.500 meter: ‘Dit is de allermooiste’

Ireen Wüst heeft voor de vierde keer in haar loopbaan de wereldtitel op de 1.500 meter veroverd. De Brabantse schaatsster zegevierde bij de WK afstanden in Inzell met een toptijd: 1.52,81. De olympisch kampioen verbeterde daarmee haar eigen baanrecord met een ruime marge.

Ireen Wüst draagt haar overwinning op aan haar overleden vriendin Paulien van Deutekom. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Met een knoop in haar maag stapte Ireen Wüst zondagochtend uit bed. De afgelopen weken wisselde ze goede met slechte dagen af. De goede dagen waren gelukkig in de meerderheid. Ergens begon het vuurtje te branden. Zou ze misschien, als eerbetoon aan Paulien van Deutekom, wereldkampioen kunnen worden op de 1.500 meter?

Vijf weken geleden overleed Paulien van Deutekom op 37-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Ze was ex-ploeggenoot maar bovenal hartsvriendin van Ireen Wüst. De dood van Van Deutekom, wereldkampioen allround in 2008, zorgde voor een groot verdriet in de schaatswereld. Een paar dagen voor de EK in Collalbo was haar crematie. Wat Wüst in Italië niet lukte, lukte zondag in het Duitse Inzell wel: een titel opdragen aan haar vriendin.

Dat Wüst op de WK afstanden de 1.500 meter voor de vierde maal won, was voor haar aan de ene kant een verrassing en aan de andere kant ook weer niet. Kennelijk gebeurt er iets in haar lichaam, zei ze, zodra het om het ‘echie’ gaat. Alsof ze op een knopje drukt, zo omschreef haar coach Peter Kolder haar gedaanteverwisseling. Maar dit keer was het anders dan anders geweest. ‘Normaal wil ik alleen voor mezelf winnen. Nu zat er een extra lading op. Ik vond het heel moeilijk om daarmee om te gaan.’

En dan zaten ook nog eens al haar vriendinnen uit het schaatsen op de tribune, waarmee ze jaarlijks op wintersport gaat, Sinterklaas viert of geregeld kopjes koffie drinkt. Van Deutekom hoorde ook bij dat groepje. Zo liet haar gemis zich op allerlei manieren voelen. ‘Mensen die er wat verder vanaf staan, zullen misschien denken: het is toch alweer vijf weken geleden dat Paulien overleed’, zei Wüst. ‘Maar voor mij voelt het pás als vijf weken geleden.’

Herinneringen

Bewust was ze, ter voorbereiding op de WK afstanden, op tijd neergestreken in Inzell, waar ze ook zo vaak met Van Deutekom had gebivakkeerd. De eerste keer dat ze de Max Aicher Arena inliep voor een training, schoten de herinneringen als vanzelf door haar hoofd. ‘Zo zijn er zoveel eerste keren die heel moeilijk zijn. Dan had ik deze in elk geval al gehad.’

Zondagmiddag klonk voor Wüst voor het eerst het Wilhelmus, óók weer zo’n moment. Opnieuw vloeiden de tranen, maar dit keer waren het andere tranen dan drie weken geleden. In Italië was er het rauwe verdriet. Nu huilde ze uit opluchting, vreugde, trots, maar ook van hartzeer. ‘Als je die eerste tonen van het Wilhelmus hoort, dan komt keihard het besef binnen dat ze er niet meer is. Dat doet nog zo’n pijn.’

Wüst, die de 1.000 meter had laten schieten om rust te pakken, startte in Inzell als eerste van de favorieten. Haar start kende een kleine hapering. Daarna sprak ze zichzelf vermanend toe. ‘Kom op nu, koppie erbij houden.’ Na één volle ronde wist ze: dit zit goed. Ze kwam over de streep in 1.52,81, haar beste tijd ooit gereden buiten de razendsnelle hooglandbanen van Salt Lake City en Calgary.

Alle concurrenten beten zich nadien stuk op haar tijd. De Japanse Miho Takagi kwam niet verder dan 1.53,32, goed voor zilver. De Amerikaanse Brittany Bowe, eerder in Zuid-Duitsland winnares op de 1.000 meter, moest genoegen nemen met brons: 1.53,36.

Ireen Wüst tijdens haar gouden race. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Vriendinnen

Tijdens haar ereronde wees Wüst opzichtig naar de hemel, alvorens ze aan de rand van de baan werd bedolven door de meiden van haar vriendinnenclubje, met wie ze een avond eerder nog herinneringen opgehaald. Daarna volgden knuffels van haar vriendin Letitia de Jong, haar moeder en ploeggenoot Esmee Visser. Ireen Wüst in tranen; het is niet zoals je haar vaak ziet.

Wüst begon dit jaar met het plan om het wereldrecord op de 1.500 aan te vallen, op het einde van het seizoen in Calgary of Salt Lake City. Maar toen overleed Van Deutekom en werd alles anders. Wüst, de controlfreak, moest voor het eerst in haar leven alles loslaten. De dingen op zijn beloop laten. Want voor rouw staat geen afgemeten tijd.

Heeft de dood van Van Deutekom haar anders naar het leven doen kijken? Het schaatsen doen relativeren wellicht? ‘Was het maar zo’, zei Wüst. ‘Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest als voor deze race.’

Wüst is de meest succesvolle Nederlandse olympiër. Ze wint al vijftien jaar gouden medailles. Maar over deze zege, op een zondagmiddag in Inzell, is ze duidelijk: ‘Dit is de allermooiste.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.