Interview Floortje Meijners

Veteraan Floortje Meijners moet volleybalteam extra zetje geven in jacht op olympisch ticket

Floortje Meijners (32) is na twaalf jaar terug in de nationale volleybalploeg. Op verzoek van de nieuwe bondscoach Caprara. Zij moet het team deze week een extra impuls geven bij de laatste kans op olympische kwalificatie.

Floortje Meijners: ‘Ik hoop dat ik veel kan betekenen voor het team.’ Beeld FRH-Filippo Rubin

Diep, diep van binnen zaten bij volleybalster Floortje Meijners olympische vonkjes, die sporen van verlangen naar het allerhoogste, het spelen met het nationale team op de Spelen. In die leemte in haar langjarige carrière kan Meijners op haar 32ste alsnog voorzien.

Ze is teruggehaald bij de nationale ploeg die een impuls van buiten nodig heeft om de laatste kans op een olympisch ticket voor Tokio 2020 te benutten. Meijners, die in 2008, 2012 en bij de eindelijk geslaagde campagne van 2016 deels op eigen initiatief buiten beeld was, fluistert als zij vertelt van de olympische droom die tot leven is gewekt.

De nuchtere Twentse (‘het kan altijd beter’) geeft onomwonden toe dat ze moeite heeft gehad met de eerdere beslissingen haar olympische droom los te laten. Geen Peking en geen Londen, ach die toernooien werden ook door de Nederlandse ploeg gemist. Maar niet aanwezig in Rio, waar de sterk verjongde ploeg van coach Guidetti schitterde, dat deed pijn. ‘Voor een atleet zijn de Spelen de droom. Dat was diep van binnen ook mijn doel. Mijn ambities heb ik toen maar verlegd naar doelen bij mijn clubs.’

Toen ging dan toch de telefoon. De bondscoach aan de lijn. Niet voor het eerst sinds 2007, toen zij afhaakte als (piepjonge) international. ‘Ze belden mij. Dan werd ik teruggevraagd. Door verschillende bondscoaches, hè. Ik heb het toen ook overwogen. Maar nooit had ik het gevoel: nu gaat het gebeuren.’

Telefoontje

Tot Gianni Caprara, de nieuwe bondscoach van Nederland, in de herfst belde. ‘Eerst een berichtje. Of hij mocht bellen. Toen een gesprek. Hij zei: ik wil je terug hebben bij de nationale ploeg. Ik geef je een week om te beslissen, want ik snap dat je erover moet nadenken. Binnen twee dagen heb ik hem teruggebeld. Haha.’

Meijners had redenen om nu wel snel ja te zeggen. ‘Ik voelde: nu is het juiste moment.’ Haar leven is veranderd. Haar man, van Turks-Duitse afkomst, een voormalig basketbalinternational, heeft een stapje terug gedaan om meer bij hun 2-jarige zoon Felip te zijn. Er is rust aan het thuisfront in Monza, de stad waar zij haar volleybalgeld verdient.

De jaren die zij niet beschikbaar was voor het nationaal team waren onrustig vanwege hun relatie op afstand. De zomers waren de dagen dat de volleybalprof en de basketbalprof elkaar konden treffen in hun Turkse vakantiehuis. De programma’s van nationale ploegen worden ’s zomers gepland. Het was een onmogelijke keuze. ‘Uit de nationale ploeg stappen was niet makkelijk’, zegt ze nu terugkijkend.

Bovendien had zij niet genoeg aan alleen maar volleyballen. Dat werd door bondscoach Avital Selinger in 2007 niet geaccepteerd. Die wilde haar, het bejubelde talent, hele dagen in de zaal. Meijners studeerde liever economie naast haar eredivisievolleybal. 

Vrijheid

Later in volleybalwalhalla Italië rondde ze een universitaire masterstudie international business management af. ‘Ik had in die jaren vrijheid nodig. Ik moest mijn eigen weg vinden. Later in het buitenland werd volleybal werk. Het was professioneel. Ik heb de balans toen veel beter gevonden.’

Een van de coaches die haar het vak bijbracht was Gianni Caprara. ‘We hebben bij Piacenza samengewerkt. Daar heb ik een heel goede herinnering aan. Gianni is altijd een van mijn favoriete coaches gebleven. Ik waardeer hem ook als persoon. Dat hij mij heeft teruggevraagd, was een extra motivatie om het te doen.’

Caprara, zo weet zij, had ook die stille droom: werken met het Nederlands team. ‘Hij heeft altijd hoog opgegeven van de mentaliteit van Nederlandse speelsters. Dit is zijn droomklus.’ 

Caprara en zij hebben gemeen dat zij beiden op vele momenten het persoonlijke leven opzij moesten zetten. Caprara doet het nog. Zijn vrouw woont in Milaan, hij werkt in Florence. Na wedstrijden zit hij binnen de kortste keren in de trein voor een dagje bijkomen bij de familie. Meijners, die zo jaren leefde: ‘Dat is de keerzijde van ons werk. Hij is al 57. Ik ben 32. Het is best heftig. Tegelijkertijd doe je dagelijks iets dat je droom is. Daar de balans in vinden, is een kunst.’

 Fitheid

De hele herfst bewaakte Floortje Meijners haar fitheid. Ze durfde het niemand te zeggen, maar een uitnodiging voor het nationale team zwierf in 2019 door het achterhoofd. Het olympische kwalificatietoernooi van Apeldoorn ging ‘elke dag even door mijn hoofd’. 

De vrouw die nooit langer ‘dan een paar weekjes’ geblesseerd was, had wat onregelmatige seizoenen achter de rug. Seizoen 2017-2018 ging zij uit competitie wegens zwangerschap. Toen Felip was geboren en zij snel wenste terug te keren, werd mama Meijners geveld door een ‘moederblessure’: de ziekte van De Quervain. Doordat zij haar kind veel op de arm droeg kreeg ze een peesontsteking. 

Ze toont het flinke litteken. ‘Ik probeerde eerst rustig door te spelen. Maar het werd een operatie, de enige oplossing. Het had te maken met de hormoonhuishouding. Het is een bekend probleem bij jonge moeders. Maar het voelde lullig. Zeker als je zoals ik altijd fit bent geweest en je je voorneemt snel terug te keren op het veld.’

Het vorige seizoen, met Busto Arsizio, gaf haar belangrijke ervaring. ‘Ik speelde in de play-offs als diagonaal.’ Die plek is bij Nederland in handen van Lonneke Slöetjes. Bij Monza, haar nieuwe werkgever, is Meijners terug als passer-loper en scoorde ze in 40 sets 144 punten. 

Caprara lijkt de lange aanvaller komende week op die positie te benutten. Haar maakt het niet uit. Ze is terug op een nooit gedacht moment. Ze zal alles geven, op welke positie dan ook. ‘Want ik hoop dat ik veel kan betekenen voor het team.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden