Nieuws veldrijden

Verwachtingen en blessure ten spijt, Van der Poel maakt er een onemanshow van

Zaterdag de angst op een zware blessure, zondag op weg naar de winst alsof er niks aan de hand is: veldrijder Mathieu van der Poel dendert door.

Mathieu van der Poel in actie tijdens de cross om de Superprestige in Gieten op 14 oktober Beeld BELGA

Een camera ving zaterdag nog het aanzien van zijn rechterenkel met daarop een zacht glanzende zwelling ter grootte van een ei, beschenen door de lage herfstzon. Een microfoon had daarvoor een kreet van pijn geregistreerd. Even later werd Mathieu van der Poel op een brancard de ambulance ingeschoven. Het leek erop dat een zware valpartij in de eerste ronde van de Brico Cross in Lokeren hem voorlopig had uitgeschakeld voor het veldritseizoen, nog voor dat goed en wel zou losbarsten.

Nauwelijks 25 uur later, steekt hij triomfantelijk de handen omhoog in de cross om de Superprestige rond de zandafgraving bij Gieten. De concurrentie is in geen velden of wegen te bekennen. Door zijn sok schijnt wat tape door. Hij had het niet verwacht, maar veel hinder had hij er niet van ondervonden, verklaart hij tegenover de Vlaamse zender Sporza. ‘Het zal straks misschien nog weer een beetje blauw worden.’

Het was aangekondigd als de eerste wedstrijd die de echte krachtsverhoudingen aan het begin van het seizoen aan het licht zou brengen. Wereldkampioen Wout van Aert was verlost van de muizenissen in zijn hoofd. Hij verscheurde het contract met zijn team Willems Veranda’s Crelan uit onvrede over de fusie met het Nederlandse Roompot, en zijn eenmansploeg lijkt nu op de rails te staan. Voormalig Europees kampioen Toon Aerts nam na twee wereldbekeroverwinningen in de Verenigde Staten rust om de inspanningen en de jetlag te verteren. Van der Poel had de opening in Amerika overgeslagen op aandringen van zijn ploeg – hij moest maar eens kalmpjes aandoen na zware weken op de wegfiets en de mountainbike.

Onemanshow

Verwachtingen en blessure ten spijt, zondag wordt het andermaal een onemanshow van de Nederlander. Aerts slipt in de beginfase. Na twee ronden neemt Van der Poel afstand van Van Aert. Hij diept de voorsprong uit tot een halve minuut. De rest van het veld spartelt op anderhalve minuut en meer.

Zeker, er waren twijfels geweest over deelname. De enkel had urenlang onder druk in het ijs doorgebracht. Het gewricht was dubbel gevouwen, toen hij in Lokeren bij het passeren van een greppel wegschoof. Zijn voet schoot uit het klikpedaal en verwerkte de eerste klap van de landing. De vrees was een breuk, foto’s duidden op een verrekking van de banden.

’s Ochtends reed hij in Gieten eerst een stukje op de weg, daarna volgde een test op het parcours. De zwelling was vrijwel verdwenen. Hij voelde wel wat, zei hij, maar starten was medisch verantwoord. Als hij maar niet te veel hoefde te lopen in het mulle zand. Hij wilde in elk geval nog wat punten scoren voor het klassement.

In de race is er meteen geen houden aan. Hij springt over de balken. Hij rent de trappen op. Hij ploegt door het zand. De enkele keer dat hij wegglijdt, corrigeert hij met de gehavende enkel. Niet op het gelaat van Van der Poel verschijnt de eerste grimas van het afzien, maar op dat Van Aert – al na drie ronden. De Nederlander trekt slechts de rits van het shirt wat naar beneden, het is warm. Alsof dat het grootste probleem is geweest in Drenthe.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.