Nieuws

Vertrouwen bij hockeyers groeit na Europees succes in uitblinkende doelman Blaak

De Nederlandse hockeyers hebben voor de zesde keer de Europese titel veroverd. De ploeg versloeg Duitsland in de finale via shoot-outs: 4-1. Na de reguliere speeltijd stond het 2-2, dankzij een treffer van Jip Janssen in de slotseconden.

De spelers van de nationale ploeg zijn Europees kampioen. Beeld AP
De spelers van de nationale ploeg zijn Europees kampioen.Beeld AP

De zwaarbevochten zesde Europese titel van de Nederlandse hockeyers werd zaterdag gevierd op de schouders van de uitblinkende doelman Pirmin Blaak. Thijs van Dam, de koele kerel van de beslissende 4-1 in de zenuwslopende shoot-outs tegen Duitsland, rende onmiddellijk na zijn fraaie afronding naar de zijkant van het veld en wees ostentatief op Blaak die een mogelijke vierde beurt onder de lat daar stond af te wachten.

Geen andere man verdiende volgens Van Dam de lof zo zeer als Blaak, 33 jaar oud, hier en daar al wat haar missend en volgens eigen zeggen nooit te oud om nog voortdurend bij te leren. Loopwonder Van Dam, trots op zijn eerste internationale medaille, leunde met twee handen op de schouders van zijn goalie, een dubbele schouderklop als het ware.

‘Deze pot was echt voor Pirmin. Hij speelde het hele toernooi al supergoed. Ik vond dat ik dat echt met hem moest vieren. Want een keeper doet alles in de goal en heeft een veel belangrijker rol dan de rest’, aldus de 24-jarige international van Rotterdam.

Dat was zaterdag, in de finale tegen aartsrivaal Duitsland, zeker zo. Blaak hield zijn ploeg in de race met een reeks knappe reddingen. Zelf was hij daar nog kritisch over. In de poulewedstrijd tegen Duitsland (ook een 2-2) had hij een week eerder nog beter niveau getoond, ‘daar zat een onmogelijke redding bij, deze wedstrijd niet’.

De doelman wees ook graag op zijn teamgenoten. Hockey speel je met elf, wilde hij wel even gezegd hebben. De anderen hadden tweemaal een achterstand weten weg te werken. Pruijser de 0-1 en Jip Janssen, in de wegtikkende laatste negen seconden, de 1-2 uit een strafcorner.

Op dat moment was Blaak door coach Caldas van het veld gehaald en volgens plan, scenario nooduitgang, vervangen door een elfde veldspeler. Het gewenste effect werd bereikt, toen Jeroen Hertzberger in de cirkel op de stick werd ‘gehakt’ zoals hij het zelf omschreef en Nederland de gedroomde en door Janssen benutte strafcorner kreeg toegewezen.

Daarna brak de grote dag van Blaak aan. De eerste shoot-out van Fuchs moest hij nog doorlaten. De tweede van Rühr, de maker van de 0-1 uit een strafbal, stopte hij. Hertzberger en Brinkman hadden toen al gescoord. Bij de derde Duitse shoot-out, van Timm Herzbruch, leek Blaak toch gepasseerd te worden, maar de bal rolde naast de paal. Kemperman was al de man geweest van 3-1 en Van Dam bleek los van elke spanning en maakte het voorwerk van Blaak daarmee af: 4-1.

Blaak was eerlijk over de wedstrijd. ‘Duitsland was in de eerste helft beter. En het was een mooie goal van die gozer.’ Hij doelde op de 1-2 van Constantin Staib, een ‘chop’ op de bal die achterwaarts werd gespeeld, type toverbal.

In de shoot-out vertolkte Blaak de rol die hij in de halve finale donderdag tegen België ook al had gehad. Het was deels voorbereiding. Vrijdagavond, toen sommige hockeyers gebiologeerd de tenniswedstrijd Djokovic-Nadal volgden, keken Blaak en tweede doelman Maurits Visser naar de Final Four van de Duitse hockeycompetitie. Eens kijken hoe daar shoot-outs werden genomen. Het was leerzaam. Ook daarom zei Blaak na afloop, toen hij gekozen was tot doelman van het toernooi: ‘Altijd blijven leren.’

Hij bracht naar voren dat het EK van Amstelveen pas zijn tweede grote toernooi was geweest. Hij speelde meestal tweede viool achter vaste keuze Jaap Stockmann. ‘Het was altijd toekijken. Als je een fout maakte in een wedstrijd, dan was er geen volgende wedstrijd om dat weer goed te maken. Hier wel. Ik kan nog groeien.’

Blaak, doelman van Oranje Rood, had zichzelf ook beter onder controle. Hij werkt sinds een jaar met een mentale trainer. ‘Het brengt me rust en vertrouwen.’

Vrijdag brak zijn helm in de warming-up. ‘Vroeger zou ik daardoor van slag zijn. Nu niet meer. Ik heb me er geen moment druk over gemaakt.’

Het gunstige verloop van de wedstrijden tegen wereldkampioen België en rivaal Duitsland, telkens terugkomen van achterstanden en toeslaan in de shoot-outs, noemde Blaak ‘vertrouwen tanken’. Ook voor hemzelf benoemde hij het gegroeide zelfvertrouwen na bijvoorbeeld het tweemaal stoppen van de mogelijk beste shoot-out nemer van de wereld, de Belg Arthur van Doren. Het was volgens Blaak meer de buitenwereld die dat zo zag. Hij koos ervoor zijn zeventien medespelers van de Nederlandse selectie tot wereldtop te benoemen.

Uiteindelijk kwam drievoudig Europees kampioen Thierry Brinkman aan het woord over de doelman. Het bier stond al koud en de bitterballen verschenen op tafel. ‘De shoot-outs zijn onze sterke positie. Pirmin heeft wat neergezet, hoor. Het is straks voor tegenstanders absoluut niet fijn, om bij shoot-outs op onze keeper af te lopen. En wij weten na deze twee gewonnen series: mochten het op shoot-outs aankomen dan is de kans groot dat we die kunnen winnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden