Vertrokken

Wilma van Gool..

‘Altijd maar weer gaat het over de Spelen van München en dat ik daar vertrokken ben. Ik wil er eigenlijk niks meer over zeggen. Ja, ik heb toen een keuze gemaakt. Ik kende sinds 1971, toen ik in het land had rondgetrokken, een stel mensen van de Israëlische ploeg. En als er dan zoiets gebeurt als met die elf doden, iets dat nooit eerder is voorgekomen, dan veranderen de zaken.

Ik wilde niets meer met de Spelen te maken hebben. Ik stop ermee, heb ik gezegd. Ik ga terug. Ik stond in de halve finale van de 200 meter en had de finale kunnen halen. Maar dat telde voor mij niet meer. Ze kregen mij niet meer die startblokken in.

We hebben er gesprekken over gevoerd in de atletiekploeg. De Nederlandse afvaardiging conformeerde zich aan het standpunt van IOC-voorzitter Brundage: de Spelen moesten doorgaan. Maar er was alle begrip voor dat wij naar huis gingen. De worstelaar Kops, twee hockeyers, Jos Hermens en ik. Later las ik dat Bram Wassenaar ook was gegaan. Nou, niet met ons in het vliegtuig in elk geval.

Als ik mensen spreek over de Spelen en zeg dat ik in Mexico en München heb gelopen, zeggen ze altijd: ooohh, München, ja die aanslag, erg hè. Over Mexico weten ze niks. We liepen daar met Truus Hennipman, Mieke Sterk en Corrie Bakker een wereldrecord op de 4 x 100. Dat staat nog altijd als Nederlands record. Maar daar heeft niemand het nog over.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden