reportage salt lake city

Verlost van zijn demonen rijdt Nuis twee records op hooglandbaan Salt Lake

Eén weekeinde, twee wereldrecords. Kjeld Nuis overtrof zichzelf tijdens de finale van de wereldbeker in Salt Lake City. De 29-jarige schaatser noteerde zondagavond de snelste tijd ooit op de 1.500 meter (1.40,17), een dag eerder deed hij hetzelfde op de 1.000 meter (1.06,18).

Beeld AP

Jubelend verscheen hij voor de camera van de NOS: ‘Sinds ik een klein jongetje ben, droom ik hier al van,’ vertelde hij. ‘Dit had ik absoluut niet verwacht.’ Het oude record stond op naam van de Rus Denis Joeskov (1.41,02). Nuis snoepte daar bijna een seconde vanaf.

Daarmee kende het onstuimige seizoen van de tweevoudig olympisch kampioen in één klap alsnog een happy end. Op trainingen haalde Nuis deze jaargang naar eigen zeggen vrijwel altijd een hoog niveau, maar in wedstrijden kwam het er maar niet uit. Hij werd er soms gek van.

Op de EK sprint in Collalbo, afgelopen januari, werd hij gediskwalificeerd. Op de WK afstanden in Inzell, een maand later, kwam hij als titelverdediger op de 1.000 en 1.500 meter niet verder dan respectievelijk een derde en vijfde plaats. Een kampioen onwaardig. Nuis leek het even helemaal kwijt.

Privéproblemen (een scheiding) lagen ten grondslag aan zijn mindere resultaten, verklaarde hij afgelopen week. Zijn hoofd zat al vol met sores, en de spanning die een wedstrijd met zich meebrengt kon hij er eigenlijk niet bij hebben. Het zorgde voor mentale overbelasting, die op zijn benen oversloeg.

Kjeld Nuis zaterdag na de 1.000 meter. Beeld AP

Maar in Salt Lake City wist Nuis zich dan eindelijk te bevrijden van zijn demonen. Zondagavond, tijdens de 1.500 meter, had hij het geluk het te moeten opnemen tegen de eveneens in bloedvorm verkerende Thomas Krol. De twee stuwden elkaar 1.300meter lang naar grote hoogten. Daarna maakte Nuis het af. Meer krabbelend dan schaatsend, legde hij de laatste 200 meter af, maar het was genoeg om rode vlammen uit het scorebord te laten slaan. Wereldrecord!

Met zijn zelfbedachte leus ‘Fastest Ice in the World’ deed de ijsbaan van Salt Lake City zichzelf dit weekend eer aan, want het ene na het andere wereldrecord sneuvelde op het razendsnelle ijs van de Utah Olympic Oval. Regelmatig moest de ijsvloer worden gerepareerd omdat er iemand uit de bocht was gevlogen.

Zondagavond noteerde de Japanse Miho Takagi als eerste vrouw ooit een tijd onder de 1 minuut en 50 seconden op de 1.500 meter (1.49,84). Een avond eerder was de Rus Pavel Koelizjnikov al in duizelingwekkende vaart zijn topsnelheid lag op 62,6 kilometer per uur naar een wereldrecord op de 500 meter geschaatst: 33,61.

Dat was drie tienden beter dan de toptijd (33,98) die hij op 20 november 2015 zelf ook al in de Utah Olympic Oval had neergezet. Over één volle ronde deed hij 23,94 seconden. Nog nooit was er iemand sneller.

Zondagavond, na de 1.500 meter, stond de teller al op zes wereldrecords, waaronder dus ook die van Nuis op de 1.000 meter. Het was een langgekoesterde wens. Opgelucht concludeerde hij zaterdagavond: ‘Eindelijk, een vinkje erachter.’

Van links naar rechts: Thomas Krol, Kjeld Nuis en Kai Verbij. Beeld EPA

Hoewel hij zich had voorgenomen louter met zijn raceplan bezig te zijn, en niet met het wereldrecord, kon hij het vooraf toch niet laten om de tijd te noemen die hij hoopte te gaan rijden: 1.06,30. Benen en hoofd voelden goed, het ijs was snel, dus waarom niet?

In zijn race tegen de Noor Håvard Lorentzen bleek dat hij met die gedroomde tijd zelfs nog iets te bescheiden was geweest, zó goed was hij in vorm en zó ideaal waren de omstandigheden in Salt Lake City.

Nuis mag nu de hele zomer genieten van zijn succes, want de finale van de wereldbeker was de laatste wedstrijd van het seizoen. Het zorgde voor een grote glimlach op zijn gezicht, al had hij ook nog wat kanttekeningen bij zijn races.

Op de 1.000 meter had hij na één volle ronde zoveel snelheid ontwikkeld dat hij zijn baan niet meer hield. Een dag later, in de laatste bocht van de 1.500 meter, moest zijn hand naar het ijs uit pure vermoeidheid.

Het kan dus zelfs nog sneller, stelde hij. Wat hem betreft volgend jaar al, als in Salt Lake City de WK afstanden worden gehouden. Dan gaat hij in elk geval veel eerder naar Amerika om alvast te wennen aan de omstandigheden. Het weekend in Salt Lake City leerde hem alvast één belangrijke les op: ‘Ik dacht dat je voor een wereldrecord een race moest rijden die helemaal klopte, maar dat hoeft dus niet. Zelfs met foutjes kun je de snelste zijn.’

Patrick Roest is de snelste allrounder aller tijden. De wereldkampioen loste zondag de Amerikaan Shani Davis na vele jaren af als aanvoerder van de Adelskalender, de Noorse rangschikking van beste schaatsers op de klassieke vierkamp. Roest passeerde Davis dankzij persoonlijke records op de 1.500 meter (1.42,56) en 5.000 meter (6.03,70) bij de wereldbekerfinale in Salt Lake City. Tijdens de WK allround, vorige week in Calgary, verbeterde hij ook zijn beste tijden op de 500 (35,74) en 10.000 meter (12.47,89). Zijn puntentotaal bracht hij op 144.690. Davis kwam tot 144.806. Sven Kramer staat derde op de lijst met 144.959 punten. ‘Het zegt me toch wel wat. Het is niet het belangrijkste, maar het is een mooi lijstje om tussen te staan’, zei Roest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.