Verknocht aan de 24 uur van Le Mans

Komend weekeinde verschijnen onder de noemer Racing for Holland Jan Lammers, Peter Kox en Tom Coronel aan de start bij de 24 uur van Le Mans....

DE PUBLICITEITSMACHINE rond Racing for Holland draait al vanaf januari op volle toeren. Op het circuit van Zandvoort werd eerst een presentatie georganiseerd, en niet veel later zelfs een officiële shakedown. Dat gebeurde overigens niet met de echte Lola, maar met de van een nieuwe verflaag voorziene auto waarmee autocoureur Jan Lammers (43) in Amerika in de sportscars rijdt.

Het enthousiasme voor het Racing for Holland-project lijkt grenzeloos. 'Ik had het idee al eerder in mijn hoofd zitten', vertelt Lammers, 'maar ik kon er nooit iets mee. Autosport heeft in Nederland nu eenmaal niet de impact die het bijvoorbeeld in Engeland of Italië heeft. Maar dit jaar valt alles op zijn plaats. Mijn sponsor was geïnteresseerd, preparateur Franz Konrad vond het een goed idee en ik kon de juiste rijders bij elkaar krijgen.'

Met Peter Kox (35), die tegenwoordig in het Brits toerwagenkampioenschap rijdt, heeft Lammers nog een ervaren Le Mans-coureur in zijn team. Kox stond twee jaar geleden nog op het podium, toen hij met BMW derde werd. De derde rijder, Tom Coronel (27), maakt zijn debuut op Le Mans. Als Honda-fabrieksrijder staat hij inmiddels al weer een paar jaar onder contract in Japan, waar hij ook in het GT-sportwagenkampioenschap acteert.

'Een mooie combinatie, commercieel ook interessant, omdat we drie generaties vertegenwoordigen', stelt Lammers. De voormalig Formule 1-coureur onderhoudt eigenlijk al vanaf 1970 een soort liefdesrelatie met de 24 uur van Le Mans. Als veertienjarige werd hij door zijn mentor Rob Slotemaker meegenomen naar de opnames van de film Le Mans.

Slotemaker speelde een bijrolletje en Lammers keek zijn ogen uit. Niet naar de prestaties van de Amerikaanse acteur Steve McQueen, die hem als dank voor een kleine slipdemonstratie zelfs nog ongevraagd een handtekening gaf. 'Jantje' was meer onder de indruk van het echte stuntwerk in de film, van de slips, pirouettes en demonstraties die de tientallen ingehuurde coureurs gaven.

'Op een bepaald moment stopte een van de Gulf-Porsches 917 bij de vangrail waar ik naar de filmopnames keek. Of ik even mee wilde rijden? Toen was het rechte eind nog vijf kilometer lang, de auto's haalden daar wel 400 kilometer per uur. Die rit staat mij bij alsof het gisteren was.'

Wie met Lammers praat, komt vroeg of laat bij het onderwerp Slotemaker terecht. 'Die man heeft mij gevormd. Toen ik in 1988 met Jaguar in Le Mans op het podium stond, miste ik Rob heel erg. Hij was meer dan een mentor, hij was misschien nog wel belangrijker dan mijn vader.'

Als twaalfjarige is Lammers door Slotemaker als coureur gevormd. 'Ik kon nog niet eens bij de pedalen', herinnert Lammers zich. Nog steeds zit de kleine Zandvoorter in de auto op een groot kussen. Hij denkt nog vaak terug aan de in 1979 op Zandvoort omgekomen Slotemaker. 'Een unieke kerel. Toen ik hem leerde kennen, besefte ik helemaal niet wat voor onverschrokken figuur hij was. Voor mij was hij gewoon de baas van de slipschool. Hij had altijd wat jongens om zich heen om de baan te onderhouden, auto's te wassen, de wc's te schrobben.'

'Over een vast salaris werd niet gesproken. Wie die om geld vroeg, hoefde niet meer terug te komen. Als beloning mocht je na het werk vaak even het circuit op. Dan leerde hij je bij tachtig kilometer per uur schakelen, remmen, de techniek van het autoracen. Daarna gingen we eten en om half negen werd je keurig thuis afgezet. Nu ik de leeftijd nader waarop hij is verongelukt, krijg ik steeds meer bewondering voor hem', zegt Lammers over de man die hem ooit zijn eerste race liet rijden, in een Simca Rallye-2.

'Dag en nacht was hij met de sport bezig, niet alleen voor zichzelf, maar ook met jochies als ik. Hij had de wind er stevig onder, hij zorgde er wel voor dat je niet naast je schoenen ging lopen. Slotemaker heeft mij echt karakter bijgebracht.'

Lammers begint aan zijn dertiende 'Le Mans'. Wat drijft de coureur, die in het verleden voor kansrijke fabrieksteams als Jaguar, Toyota en Nissan heeft gereden, om met een team als Racing for Holland aan de start te verschijnen? 'Ik had een aanbieding van Audi, maar dan had ik dit jaar maar één wedstrijd kunnen rijden. Daar race ik nog veel te graag voor. Vandaar dat ik bij het team van Konrad heb getekend. Daar rijden we de American Le Mans Series; een cyclus die is georganiseerd door de racegekke Amerikaan Don Panoz.

'Daar rijden we min of meer volgens het reglement van Le Mans tien of vijftien races per jaar, waaronder Petit Le Mans, een tienuursrace in Atlanta, in september. Alleen de geur van rubber en olie boeit mij niet meer. Ik hoef geen gespreid bedje meer, ik stap tegenwoordig het liefst in projecten waar ik echt iets aan de ontwikkeling kan bijdragen.

'De commerciële en organisatorische kant van het racen boeit mij steeds meer. Natuurlijk baal ik er soms van dat ik daardoor met minder materiaal moet werken. Echt meekomen met de toppers kunnen we niet. Maar ik vind het enorm bevredigend als een gezamenlijk project als Racing for Holland slaagt.

'Lange-afstandsraces zijn in vergelijking met bijvoorbeeld de Formule 1 veel meer een teaminspanning. Je rijdt afwisselend met z'n drieën, je bent net als in het dubbelspel bij tennis totaal afhankelijk van je partner. Als die een foutje maakt waardoor de auto twee uur in de pits staat, heeft het geen enkele zin om te gaan vitten. Je hebt een goede harmonie nodig, geen opgefokte sfeer.

'In de laatste fase van de voorbereiding ligt het accent van het Racing for Holland-team op de perfectionering van de auto. In vergelijking met de Amerikaanse setup hebben we een paar modificaties moeten doorvoeren, we kunnen nu met veel meer downforce rijden. Het probleem is dat we nog niet alle vermogen om kunnen zetten in snelheid. Daar zijn we nu druk mee bezig.

'Stap voor stap elimineren we alle mogelijkheden waar dat aan zou kunnen liggen. Wie weet, hoe hoog we dan nog kunnen eindigen. Budget is niet alles, Mercedes en BMW hebben vorig jaar ondanks hun miljoeneninvesteringen het donker niet eens gehaald. Het is een lange-afstandsrace. Als je een betrouwbare auto hebt, heb je kansen.'

Of hij met Racing for Holland iets blijvends heeft opgezet, zoals de volleyballers ooit hebben gedaan en de roeiers met de Holland Acht, durft Lammers niet te voorspellen. 'Het is met een ideaal begonnen, maar misschien wordt het wel een traditie. Het zal afhangen van onze prestatie.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden