Venus Williams wacht nog even met triomftocht

Venus Williams werd zondag niet de eerste ongeplaatste speelster in de tennisgeschiedenis die de US Open won, maar dat liet onverlet dat het publiek in New York haar liefdevol in de armen sloot....

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

NEW YORK

De wijze waarop Williams zich de voorbije veertien dagen in New York presenteerde, vertoonde sterke overeenkomsten met de turbulente entree die Boric Becker twaalf jaar geleden op Wimbledon maakte. De onorthodoxe speelwijze van de Duitser - de 'voetballer op de tennisbaan', schreef Tennis Magazin -en zijn zelfbewuste gedrag, getuigden volgens zijn vakbroeders van weinig respect en heten in strijd te zijn met de etiquette.

Door Wimbledon te winnen legde Becker destijds zijn critici het zwijgen op, om nadien uit te groeien tot een fenomeen. De absolute heerschappij bleek Williams gisteren nog niet gegund, omdat Martina Hingis gewaarschuwd door de uitdagende teksten van haar opponente getergd ten tonele verscheen: 6-0, 6-4. Williams zelfvertrouwen bleef niettemin onbeschadigd. 'Als kind geloofde ik dat ik de beste van de wereld kon worden en dat denk ik nog.'

Bescheidenheid en diplomatie zijn geen sterk ontwikkelde eigenschappen in huize Williams, waar vader Richard voor de verspreiding van het tennisvirus zorgde. Als vierjarige zette Venus Williams haar eerste stappen op de tennisbaan en zes jaar later wist haar vader al te melden dat zijn dochter de nummer één van de wereld zou worden. Zonder enige aarzeling voegde hij daar aan toe dat de twee jaar jongere Serena dezelfde weg zou gaan.

Sportief succes is voor vader Williams echter niet genoeg. Volgens hem is de tennisbaan ook het podium voor Venus om zich als sociaal-maatschappelijk hervormster te laten gelden. Naar het voorbeeld van vroegere US Open-kampioenen Althea Gibson en Arthur Ashe heeft Venus Williams volgens haar vader de 'door hogere machten gegeven taak' de zwarte bevolking in het 'rijke tennis' te integreren.

De triomftocht die Venus Williams naar de finale van de Open Amerikaanse tenniskampioenschappen voerde, noemde haar vader dan ook 'een zege voor het ghetto'. Het was één van de opmerkelijke uitspraken waarmee Richard Williams voor een broeierige sfeer zorgde op de US Open, een sfeer die nog versterkt werd door het naar arrogantie neigende gedrag van zijn dochter. Williams senior schroomde niet de tenniswereld van 'racistische trekjes' te beschuldigen.

Volgens Richard Williams was het bewijs daarvoor geleverd in de halve finale, waarin zijn dochter een zinderend gevecht leverde met de Roemeense Spirlea. In de voorgaande dagen hadden veel speelsters zich beklaagd over het brutale gedrag van Williams en Spirlea gaf in de halve finale op niet mis te verstane wijze uiting aan de irritaties. Ze schreeuwde haar tegenstandster enkele malen 'you fucking Williams!' toe en botste in de derde set bij het wisselen van speelhelft expres tegen de Amerikaanse op.

Het was volgens Spirlea een uiting van agressie die Williams zelf had uitgelokt. 'Venus Williams gunt niemand in de kleedkamer een blik waardig, ze zegt niet eens gedag en ze voelt zich ver boven de rest verheven.' Vader Williams keek thuis naar de tv en wist in een interview later op de avond precies te vertellen welke motieven aan de vijandige stemming ten grondslag lagen. 'Venus is groot, zwart en ze slaat harder tegen een tennisbal dan wie ook. Ze is niet bepaald een doorsnee-speelster en dat maakt de anderen bang.'

Vrees was Martina Hingis evenwel vreemd. Met een indrukwekkende superioriteit, soms zelfs lachend om de missers van Williams, eiste de Zwitserse gisteren in de finale in twintig minuten de eerste set op. Pas in de tweede set beet Williams terug, maar zenuwen hadden onmiskenbaar hun weerslag op haar spel. De venijnige dubbelhandige backhand waarmee ze in voorgaande partijen haar tegenstandsters tot overgave dwong, miste in de eindstrijd precisie.

Voor de finale liet Richard Williams weten dat winst of verlies van ondergeschikt belang was. Voor zijn dochter vormde de US Open slechtst de eerste stap op een weg die uiteindelijk bij de absolute heerschappij in het vrouwentennis moet eindigen. Dat Venus de heerseres wordt stond voor vader vast toen zijn dochter bij de jeugd al een indrukwekkende erelijst had opgebouwd: als tienjarige won ze in Zuid-Californië 63 toernooitjes en verloor ze er niet één.

Amper drie jaar later telde de firma Reebok 24 miljoen dollar neer om de tennissende zusjes Williams te mogen kleden, maar dat was voor vader Richard geen reden zijn dochters toen al aan een groter publiek te presenteren. Slechts sporadisch stond hij zijn twee oogappels toe hun kunsten te vertonen in het toernooicircuit. Volgens Richard Williams waren zijn dochters meer gebaat bij zijn harde trainingsessies. 'Titels in jeugdtoernooien zijn niet interessant, hun carrières beginnen pas na hun vijftiende.'

Daarom maakte Venus Williams pas dit jaar haar debuut op het hoogste podium. Roland Garros (tweede ronde) en Wimbledon (eerste ronde) eindigden in decepties, maar in New York openbaarde zich het bijzondere talent waar vader de voorbije dertien jaar zijn leven aan wijdde. 'Het spijt me dat ik je nog geen overwinning heb kunnen geven, daddy', zei Venus Williams in haar dankwoord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden