Nieuws Wielrennen

Van Vleuten geeft zichzelf ‘mooi cadeau’ met winst in Luik, ook tweede en derde plaats voor Nederlanders

Annemiek van Vleuten soleerde zondagmiddag naar de zege in Luik-Bastenaken-Luik. Ook de tweede (Floortje Mackaij) en derde (Demi Vollering) plek bleken bestemd voor Nederlandse vrouwen. 

Annemiek van Vleuten rijdt door de straten van Luik naar de winst. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Het rijtje mocht er zijn, besefte Annemiek van Vleuten (36) onmiddellijk na het passeren van de finish in een drijfnat Luik. ‘Eén, twee, twee, twee, één.’ Na de winst in de Strade Bianche en drie keer net naast de hoogste trede in de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl, was er zondag de zege in Luik-Bastenaken-Luik. ‘Een echt monument, supergaaf.’

Ze had lessen getrokken uit de serie van drie tweede plaatsen. In de wedstrijd, die in 138 kilometer vanuit Bastenaken naar het noorden over vijf Ardense bulten trok, zou ze weer vooral van eigen kracht uitgaan, waar ze de laatste weken juist had gereageerd op aanvallen van de concurrentie. De inhoud was er immers, had ze al ontdekt in de Amstel Gold, toen ze nog bijna winnaar Kasia Niewiadoma achterhaalde. Haar capaciteiten als tijdrijder – ze is regerend wereldkampioen – kon ze op dit parcours ten volle benutten door tijdig in de aanval te gaan. Na de laatste hindernis, de Côte de la Roche-aux-Faucons, lag er nog 15 kilometer aan aflopend en vlak asfalt.

Annemiek van Vleuten juicht als ze over de streept komt in Luik. Beeld BELGA

Van Vleuten sloeg al eerder toe, op de gemene Côte de la Redoute, met een huiveringwekkende 20 procent als vermaard breekpunt. ‘Ik dacht: ik ga gewoon. Hoe eerder, hoe beter.’ Tot haar eigen verbazing werd het meteen stil om haar heen. ‘Ik kon het eigenlijk niet geloven, het steilste stuk moest nog komen. Ik verwachtte dat anderen nog over me heen zouden gaan.’

Achter haar kwam de jacht niet op gang. Ze bouwde zelfs gestaag haar voorsprong uit. Even vreesde ze nog de Roche-aux-Faucons: ‘Daar zou nog iemand kunnen springen.’ Toen dat uitbleef, was het devies vooral ongeschonden naar het niveau van de Maas af te dalen.

Drie achtereenvolgende tweede plaatsen hadden haar niet gefrustreerd. Ze is zelden in topvorm gedurende het voorjaar. ‘Nu kon ik al telkens meedoen om de overwinning. Ik wist ook dat de laatste wedstrijden me het best lagen, daarin zitten de langere klimmen.’

Haar winst in Luik had haar geraakt. De valpartij tijdens het WK in Innsbruck, met een gebroken knieschijf tot gevolg, had voorkomen dat ze volop van haar regenboogtrui op de tijdrit had kunnen genieten. ‘Vanaf toen was alles gericht op herstel. Ik vreesde eerst dat ik heel 2019 nodig zou hebben om weer op niveau te komen. Maar vanaf de winst in de Strade Bianche wist ik: ik ben terug. Dit is een mooi cadeau na een moeilijke periode.’

Het podium in Luik was geheel Nederlands. Van Vleuten werd geflankeerd door Floortje Mackaij, die op 1.34 minuut eindigde en het jonge talent Demi Vollering (22), die op 1.43 de sprint won van een grote groep achtervolgers. Daarin zat ook de winnaar van de vorige twee edities, Anna van der Breggen, woensdag nog de beste in de Waalse Pijl. Ze werd twaalfde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.