Champions League

Van sigaren in de bus naar de finale van de Champions League: de opkomst van Manchester City

Pep Guardiola, de Spaanse succestrainer van Manchester City, omhelst zijn Belgische sterspeler Kevin De Bruyne. Beeld Getty
Pep Guardiola, de Spaanse succestrainer van Manchester City, omhelst zijn Belgische sterspeler Kevin De Bruyne.Beeld Getty

Zaterdag speelt Manchester City, dertig jaar geleden nog een modaal clubje, de finale van de Champions League tegen Chelsea. Vijf oud-spelers uit Nederland vertellen over hoe City kon uitgroeien tot wereldtop.

Danny Hoekman (56), 1991-1992

‘Alle clichés die ik had gehoord over Engels voetbal bleken te kloppen. Spelers gingen in bad, kort voor de wedstrijd. Ze dronken bier in de bus. Ik zal mijn eerste uitwedstrijd nooit vergeten, tegen Tottenham. Ik was een strak schema gewend in Nederland. Hier in Engeland gingen we eten met een wijntje of een pilsje, na een reis van zes uur in de bus van Manchester naar Londen. Ik nam water. Het was een dag voor de wedstrijd.

‘Na het eten vroeg ik me af wat het programma was. Normaal ging ik om half elf naar bed. De anderen, met Peter Reid als speler-trainer, gingen beneden kaarten. Roken. Alcohol op tafel. Om half twee ’s nachts kwam mijn maatje met veel herrie de kamer in. Hij ging nog in bad. Ik ben naar de lobby gegaan om een eigen kamer te vragen, om mijn rust te kunnen pakken. Bij de lunch de volgende dag namen ze kip, bruine bonen met saus. Ze liepen een rondje om het hotel en stapten in de bus naar de wedstrijd.’

Danny Hoekman Beeld ANP
Danny HoekmanBeeld ANP

Enjoy the game

‘Ik weet nog dat onze spits Niall Quinn bij de bookmakers 10 pond inzette op het eerste doelpunt van Gary Lineker, de spits van de tegenstander. Niemand keek daarvan op. Anderen gingen nog even in een warm bad liggen en stapten met rode benen uit het water. Ik was gewend de warming-up te doen op het veld. Daar was ik helemaal in mijn eentje. Het was zo vrijblijvend. Tactisch was het veel minder dan in Nederland. Doe je best. Enjoy the game, zei de trainer. Maar bij het eerste fluitsignaal was iedereen scherp, dat dan weer wel. En gewonnen of verloren, na afloop waren er sigaren in de bus en veel bier.

‘Mijn persoonlijke hoogtepunt was dat ik een contract afdwong en tot speeltijd kwam, terwijl ik mijn knie door een zware blessure niet meer goed kon buigen. Later, als trainer in de Emiraten, heb ik nog voor sjeik Mansour gewerkt, die jaren later City kocht. Hij was nog een snotneus van een jaar of 32. Als miljardair geboren, maar wel intelligent, gestudeerd, goed op de hoogte van westerse waarden.

‘Ik ben nog wel eens bij City geweest. Mijn zoon was verbaasd met hoeveel egards voormalige spelers worden ontvangen. Ik heb nog één shirt uit die tijd. Dat wil ik houden. Een supporter begon eens te bieden, tot duizend pond. Ja, ik denk soms met weemoed terug aan mijn tijden op Maine Road, het oude stadion, maar het voetbal is geëvalueerd. Het is veel professioneler en beter geworden.’

Michel Vonk Beeld Action Images
Michel VonkBeeld Action Images

Michel Vonk (52), 1992-1995

‘Mijn komst viel samen met het eerste seizoen van de Premier League. Het was een roerige tijd, waarin stadsgenoot United vaak kampioen werd. Wij waren een echte club van de stad. Citizens is niet voor niets de bijnaam. Het grote geld begon naar het Engelse voetbal te stromen. Sky Sports ging miljoenen betalen voor live-uitzendingen. Steeds meer goede buitenlanders kwamen naar de competitie.

‘Ik heb mooie jaren beleefd. Vierde ronde FA Cup. Derby’s. Met 4-0 gewonnen van Leeds, toen een echte topclub met het kampioenschap in 1992. De ontwikkeling van de club is mooi om te zien. City is uit de schaduw van United getreden. Dat hadden we toen nooit kunnen denken.

‘Ik heb veel mooie potjes gespeeld. De eerste keer op Old Trafford. Met 1-0 gewonnen van Tottenham. En ik ben ook een keer geschorst geweest, met een forse boete, omdat ik in een krant kritiek had op manager Horton. Ik ben ook in het nieuwe stadion geweest, met Paul Bosvelt en Gerard Wiekens, toen Feyenoord in 2017 tegen City speelde in de Champions League. Sommige supporters herkenden me nog. Dat was erg leuk.’

Gerard Wiekens Beeld Action Images
Gerard WiekensBeeld Action Images

Gerard Wiekens (48), 1997-2004

‘Wij speelden in 1999 in de Second Division, het toenmalige derde niveau. Manchester United was de beste club ter wereld en liet dat merken ook. Het gat tussen de twee clubs was immens. Wij speelden in mei om promotie tegen Gillingham, op Wembley. We stonden met 2-0 achter, in de slotfase. Het was cruciaal om terug te keren naar de First Division. Er gingen verhalen dat de club failliet zou gaan als promotie mislukte. We kwamen terug tot 2-2, met twee late doelpunten, en wonnen na strafschoppen. We schrapten alleen ons plan om een tour door de stad te maken, want United had uitgerekend toen het beste seizoen in de clubhistorie met de treble: kampioenschap, FA Cup en Champions League. Onze rijtoer zou verbleken bij hun festiviteiten.

‘Voor mij was het een geweldige tijd. Gekomen van Veendam, waar ik voetbalde voor 3000 man, speelde ik elke keer voor 35 duizend mensen op Maine Road. Ik scoorde bij mijn debuut, ik ben nog speler van het jaar geweest. Het is een totaal andere club geworden, met al die prijzen en het voortdurende verblijf aan de top. Maar vergeet niet dat alle Engelse topclubs heel veel geld hebben. Ik vind het gewoon prachtig om Kevin De Bruyne te zien voetballen. Het spel, dat blijft hetzelfde.’

Paul Bosvelt   Beeld Action Images
Paul BosveltBeeld Action Images

Paul Bosvelt (51), 2003-2005

‘We zaten net in het nieuwe stadion, verhuisd van Maine Road naar het Etihad. Prachtig. Ik merkte elke keer hoe groot de club is in Engeland. City leefde enorm, tot diep in het zuiden van het land. Ik herinner me vooral schitterende wedstrijden. Gewonnen bij Tottenham, in de vierde ronde van de FA Cup, met 4-3, nadat we met 3-0 achterstonden. Heel bijzonder, met een doelpunt van mij.

‘Ik ben ook een keer man of the match geweest, uit tegen Manchester United. Uitslag 0-0. In de businessclub kreeg ik zo’n geweldig grote fles champagne. Die fles heb ik nog steeds. Ik dacht eerst dat ze me voor de gek hielden, dat het candid camera was.

‘Ik ben nog geweest bij Feyenoord - City, in 2017. Vanuit de businessclub kon je door het glas kijken naar de gang met de spelers die uit de kleedkamer kwamen. Poppenkast, maar het levert weer geld op.

‘City heeft fantastisch beleid gevoerd, landelijk en op mondiaal niveau. United was vroeger van de stad en van de wereld, City was vooral de stad. Nu zijn het clubs op gelijk niveau. Met het geld van de sjeik is een wereldclub gebouwd, met uitgekiende plannen, een netwerk van clubs in de City Group. Heel bijzonder. Wij speelden destijds aan de onderkant van de middenmoot in de Premier League. In onze spelersgroep zaten best grote namen, met Kevin Keegan als people manager. Qua speelplan was het echt niet geweldig, het was echt geen universitair niveau, maar hij hield iedereen fris.’

Nigel de Jong Beeld Action Images
Nigel de JongBeeld Action Images

Nigel de Jong (36), 2009-2012

‘Na het goede EK van 2008 met Oranje luisterde ik in januari 2009, met nog een half jaar contract bij HSV te gaan, naar het verhaal van City, dat net was overgenomen door de Abu Dhabi United Group. Dat verhaal ging als een lopend vuurtje door de voetbalwereld. Grote investeringen. Een rivaal worden van United. Dat was belangrijk, United in de tijd van manager Alex Ferguson, die zoveel prijzen had gewonnen. Een stappenplan om eerst in Engeland prijzen te winnen, en uiteindelijk de Champions League. Het was een verhaal over topkwaliteit, over grote salarissen.

‘Ik was een van de eerste nieuwe spelers in dat plan, met ook Vincent Kompany en Pablo Zabaleta. Daarom was de FA Cup zo belangrijk, gewonnen in de finale tegen Stoke City op Wembley, in 2011, de eerste grote prijs in ruim 30 jaar. Proeven van succes. Ik weet nog dat we naar elkaar staarden in de kleedkamer, vol ongeloof dat we hier met een prijs stonden.

‘Niemand accepteerde City in die tijd. Iedereen was anti-City, omdat we zoveel spelers kochten. Wij zeiden wel dat we succes wilden behalen, maar die eerste prijs was zo belangrijk. Het was ook een wake-upcall voor United. City was gearriveerd.

‘Natuurlijk, het kampioenschap van een seizoen later is nog groter gevierd. Ik heb de beelden weer tientallen keren voorbij zien komen, bij het afscheid van Sergio Agüero vorige week en zijn beslissende doelpunt in blessuretijd, toen, in 2012. Een gekkenhuis. We moesten winnen van Queens Park Rangers. 1-0 voor. 1-1. 2-1 achter. Bijna tijd. Stadion in rouw. Dzeko 2-2. Agüero 3-2, op aangeven van Balotelli. Ongekend, de energie die toen vrijkwam in het stadion. Ongelooflijk. Ja, dat is een van de hoogtepunten van mijn carrière.’

Pep Guardiola

‘Balanceren op dat dunne lijntje tussen succes en falen. We hadden ons niet meer kunnen vertonen in de stad als we het niet hadden gehaald. Dit kon, dit mocht niet gebeuren. Agüero’s goal was meer dan een opluchting. Volwassen mannen op de tribunes jankten. We moesten na afloop sprinten voor ons leven, want iedereen stormde het veld op.

‘Ik kijk positief naar de ontwikkeling bij City. Het heeft iets langer geduurd om de finale van de Champions League te halen dan ze hadden bedoeld en het heeft veel geld gekost, maar er is uitgekomen wat ze wilden. Het is alleen nog niet afgelopen. Ze moeten zaterdag winnen van Chelsea om hun doel te bereiken.

‘Ik volg de club op de voet, als commentator voor tv. Ze hebben eerst moeten leren wat winnen betekent. Daarom ook hebben ze Pep Guardiola gehaald als trainer, omdat ze wisten dat ze een stukje ervaring misten om dat laatste stapje te zetten. Ze hadden zijn leiderschap nodig. En ook hij heeft het succes nodig, want zijn laatste gewonnen Champions League is tien jaar oud.

‘Als ik moet kiezen voor één moment, die beker of dat kampioenschap, kies ik toch voor die FA Cup van 2011. Vanaf dat moment is het succes opgebloeid. Daar, op Wembley, zijn we definitief de weg ingeslagen naar de nieuwe toekomst.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden