VolleybalBritt Bongaerts

Van Sicilië tot Japan: de zware zomer van Britt Bongaerts

Britt Bongaerts in actie met haar club Schwerin. Komende maand speelt ze met de Nederlandse volleybalploeg op het OKT.Beeld Hollandse Hoogte / Imago Sportfotodienst GmbH

Zeshonderd kilometer in de bus en zeshonderd terug. Het was een zware reis voor de achttien punten die volleybalster Britt Bongaerts woensdagavond in het veld stond voor de Europese bekerwedstrijd van haar Duitse club Schwerin tegen de hulpeloos overkomende Nederlands kampioen, Sliedrecht Sport (0-3). Bongaerts, afgelopen zomer grotendeels de eerste spelverdeler van de nationale ploeg, stond nu een keer, in clubtenue, als tweede setter achter de bank opgesteld.

Het avondje deeltijdwerk voelde weldadig. Bongaerts (23) heeft een uitputtende zomer achter de rug. Ze speelde van begin mei tot eind september vrijwel alle wedstrijden in de nationale ploeg die een overspannen agenda kent. Via de wereldwijde Nations League naar het OKT van Sicilië, daarna de Europese titelstrijd in Hongarije en Turkije om af te sluiten met de World Cup in Japan, de strijd tussen de twaalf beste landen van de wereld.

Haar oordeel over die barre zomer loopt parallel met de resultaten; die waren ver beneden verwachting. Geen olympisch ticket, geen Europese finale, afstraffingen in de wereldbeker. ‘Het was niet best’, zegt de Roermondse zonder al te veel omhaal van woorden. ‘We hebben onze doelen niet gehaald.’

Dat zij van de inmiddels weggestuurde bondscoach Jamie Morrison veel speeltijd kreeg, ten faveure van de daarmee gepasseerde vaste nummer één Laura Dijkema, was hooguit een persoonlijke plus, maar het zegt haar niet veel. ‘Ja veel speeltijd, best leuk en fijn, maar je wilt als team je doelen halen. Daar draait het om in onze sport’, aldus de Roermondse.

Het oranje shirt ging uit, het blauwgele shirt van SSC Schwerin ging wel heel snel aan. ‘Terug uit Japan had ik twee dagen rust. Ik moest spelen voor Schwerin. De andere spelverdeler was geblesseerd.’

Die andere spelverdeler is Denise Hanke, de setter van de Duitse nationale ploeg. Die kreeg in de CEV Cup tegen Sliedrecht een keer voorrang op de Nederlandse. Coach Felix Koslowski stelde in het baggerdorp aan de Merwede zijn wissels op. De Duitse trainer heeft een merkwaardige positie. Hij is ook bondscoach en zou, theoretisch, zijn Nederlandse spelverdeler uit haar ritme kunnen halen. Dat is dan weer van nut voor zijn taak als bondscoach. Want in januari staat in Apeldoorn het Europees olympisch kwalificatietoernooi op stapel. Nederland en Duitsland doen daar aan mee, voor dat ene ticket.

Nederland en Duitsland spelen dan wel in verschillende poules. Bongaerts klinkt opgelucht: ‘Ik speel liever niet tegen mijn eigen coach, tegen medespeelsters als Denise Hanke en Kimberly Drewniok. Want Kimberly heeft een heel gevaarlijk linkerarmpje.’

Oefenen tegen hen is evenwel prima. Nederland belegt in de aanloop naar het OKT van Apeldoorn (7-12 januari) een trainingskamp in het olympisch trainingscentrum van Kienbaum, onder de rook van Berlijn, en speelt daar eind december en op 2 januari drie oefenwedstrijden. Daar zal Bongaerts kennismaken met de nieuw aangestelde bondscoach, de Italiaan Gianni Caprara. ‘Hij heeft me nog niet gebeld. We hebben elkaar dus nog niet gesproken’, zegt de Limburgse zeer neutraal.

Ze heeft wel gelezen, na diens presentatie op het bondskantoor te Utrecht, dat hij van plan is voor Laura Dijkema te kiezen als eerste spelverdeler. Dijkema verdeelt bij het clubteam van Caprara, Il Bisonte Firenze, de ballen in de aanval. ‘Dat van die connectie met Laura, begrijp ik. Zij is ook ervarener dan ik. Wie speelt is voor mij trouwens minder belangrijk. Het gaat erom dat we ons kwalificeren. Dat staat op één.’

Zware zomer

Bongaerts, volgens de hele volleybalwereld het grote set-up talent van Nederland, is benieuwd naar de inbreng van Caprara. Dat Morrison weg moest, was een dikke helaas. ‘Het was een teleurstellende zomer. Er zijn maatregelen genomen. Iedere nieuwe coach brengt weer nieuwe kansen. Voor ons als team moest er wel iets veranderen, willen we dat ticket voor Tokio binnenhalen. Je hoopt natuurlijk dat het met deze coach gaat lukken.’

Het was een zware zomer. Ze herhaalt het nog maar eens. Vijf maanden op elkaars lip leven, met veertien vrouwen en een staf van een mannetje of tien. ‘We hebben een leuk team hoor, we zijn hecht met elkaar. Maar als je zo lang weg bent en de resultaten vallen tegen, dan wordt de sfeer er niet beter op.’

Het is goed, zegt Bongaerts , dat iedereen even terug is bij hun clubs, in Italië, Turkije en Duitsland. ‘Even het hoofd leegmaken en met de Kerst weer bij elkaar en dan knallen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden