WK Open water Sharon van Rouwendaal

Van Rouwendaal aast met aangepaste techniek op WK-goud

Met het olympisch goud van 2016 in Rio de Janeiro en haar vijf Europese titels van Berlijn (2014) en ­Glasgow (2018), geldt Sharon van Rouwendaal als een ­onverslaanbare grootheid in het marathonzwemmen. Maar bij twee WK’s, die van ­Kazan 2015 en Boedapest 2017, bleef de Nederlandse doordouwer steken op drie keer zilver.

Sharon van Rouwendaal (l) en Esmee Vermeulen juichen na de finish tijdens de Europese kampioenschappen zwemmen in Glasgow. Beeld ANP

Zondag begint, in de Straat van Korea, haar volgende aanval op het wereldgoud. Om 8 uur in de ochtend gaat Van Rouwendaal in havenstad Yeosu te water voor de 10 kilometer, de olympische afstand. Er staat dan meteen meer op het spel. Coach Thijs Hagelstein: ‘Het gaat hier ook om tien olympische startplaatsen voor Tokio 2020. Dat is voor ons het belangrijkste van de race van zondag.’

Van Rouwendaal, die in 2014 min of meer bij toeval ontdekte een stayer voor slopende openwaterraces te zijn, staat bekend om haar zelfvertrouwen. Ze durft aan te vallen als de rest liever op elkaars voeten meedrijft in de rondjes van 2,5 kilometer. Zo won zij, met een onweerstaanbare solo, de olympische titel bij Fort Copacabana.

Voorzichtig

Voor de WK in Yeosu, waar zij in zes dagen de 10 km, de 5 km, de 25 km en de 4x1.250 meter zwemt, is zij voorzichtiger. Dat heeft een fysieke reden. Eind mei vertelde zij bij de NOS uitvoerig over haar nieuwste schouderproblematiek. Hoe het haar al enkele maanden hinderde in de zware trainingen van de Franse no-nonsensecoach Philippe Lucas. Met de door hem gedicteerde topdagen van 19 kilometer zwemmen (380 banen van 50 meter), met soms twintig keer een 400 meter vrij, of achtmaal 1.000 meter. Naast die wekelijkse tien zwemtrainingen in het buitenbad van Montpellier zijn er twee krachtsessies en twee looptrainingen. Elk weekeinde wordt door Van Rouwendaal op sociale media aangekondigd als een verlossing met uitlatingen als: gehaald, eindelijk, zo voelt dood zijn.

In de aanloop van Yeosu heeft Van Rouwendaal zich stilgehouden. Nee, geen interviews, laat zij weten. Wel blijkt zij aan een forse inhaalslag bezig te zijn geweest qua fitheid. Net als in die twee maanden voor de Spelen van Rio is zij in juni wekelijks (300 kilometer heen, 300 terug) bij de Spaanse fysiotherapeut Monica Solana Tramunt geweest. Die hielp haar in 2016 van een beklemde zenuw in de schouderstreek af. Het werd een relatie voor het leven met de osteopaat uit Barcelona.

Nu is de blessure anders, meldt Solana vanuit Japan, waar zij de Spaanse zwemploeg in het trainingskamp begeleidt. Verder weidt zij niet uit. ‘Het belangrijkste is dat Sharon nu geen pijn meer heeft. De schouders zijn oké. Laten we afwachten hoe zij in Yeosu presteert. Zij heeft niet hard genoeg kunnen trainen door het schouderprobleem. Ik ga ervan uit dat ze de kwaliteit heeft om zich olympisch te kwalificeren. Ze heeft erg hard gewerkt om snel te herstellen.’

Aanpassing

Van Rouwendaal, 25 pas, heeft haar techniek moeten aanpassen om haar schouder, een ontstoken pees aan de rechterkant, te ontlasten. Van ver vooruit steken, wat de pezen irriteerde, naar meer opzij doorhalen. ‘Maar als je het vijftien jaar zo hebt gedaan en dat wilt veranderen, dan heeft dat tijd nodig’, verklaarde zij bij de NOS in Frankrijk.

Op 1 juli is Van Rouwendaal aangesloten bij de Nederlandse openwaterploeg die op Taiwan een trainingskamp belegde. Thijs Hagelstein is daar en in Yeosu de coach, maar het trainingsschema blijft beheerd door haar vaste trainer Lucas die op afstand de dagelijkse opdrachten dicteert. Hagelstein: ‘Het is zijn programma. Het komt via WhatsApp naar Sharon. Maar er is ook dagelijks contact tussen de twee.’

Sharon van Rouwendaal vertelde in het voorjaar dat haar gestaalde trainer best moeite had met de bijstelling van het programma. Dat de 90 kilometer per week niet zomaar meer gehaald werd. Gek genoeg kreeg zij vorig zwemjaar wel een aangepast programma, in de nasleep van een door de ziekte van Pfeiffer verknald WK van 2017. Lucas liet zijn Nederlandse pupil toen maanden de halve afstand zwemmen.

Hij moet hebben ingezien dat zij op afknappen stond. Pas in de tweede fase van het seizoen ging ‘Sharonne’, zoals hij haar noemt, er weer vol in.

Het leverde haar in het Schotse water van Loch Lomond drie Europese titels op. Het vierde goud, dat van de 25 kilometer, miste zij met 0,1 seconde op de aantik, nadat zij door een fout in de eigen navigatie eerder 250 meter achterstand had moeten goedmaken.

Sharon Van Rouwendaal na haar EK-titel op de 10 km in 2018. Beeld AP

Plan

Die onvermoeibare, karaktervolle versie van Van Rouwendaal duikt mogelijk weer op in Yeosu. Hagelstein: ‘Ze heeft goed kunnen trainen. Ik zie dat de schouder zonder al te veel klachten functioneert. Alles verloopt volgens plan. Het wordt een race in badpakken, niet in wetsuits. Die komen er als het minder dan 20 graden is. De watertemperatuur is nu 22 graden. Aangenaam. In Azië wil dat nog wel eens richting de 30 graden gaan. Dat is extra zwaar.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden