Van Hest en Maase via Egmond naar Sydney

Er zijn vele wegen die naar de olympische marathon van Sydney leiden. De ene route loopt via Albuquerque en Japan, een andere via Lissabon en Rotterdam....

De laatste onderlinge confrontatie vond in 1999 plaats tijdens de marathon van Rotterdam. 'Haas' Maase besloot na 35 kilometer kopwerk door te lopen om te eindigen in een onwaarschijnlijke 2.10.09, de vierde tijd ooit door een Nederlander gelopen. Van Hest, al maanden uiterst serieus in voorbereiding voor diezelfde marathon, eindigde met 2.10.05 maar nipt voor de microbioloog.

De Tilburger, die net als Maase vanwege zijn Rotterdamse prestatie genomineerd werd voor de Spelen van Sydney, sprak achteraf van doorgestoken kaart van de atleet en diens sponsor Asics. 'Het kan niet zo zijn dat een baan- en veldloopatleet als Maase zo maar een race over 42.195 meter in een tijd van 2.10 weet af te leggen.'

Maar de nuchtere microbioloog was helemaal niet van plan geweest om die marathon van Rotterdam uit te lopen. Hij was, vertelde hij, de avond tevoren zelfs heel laat naar bed gegaan. 'Maar als je tot 35 kilometer als haas zo goed loopt, dan ben je natuurlijk wel een grote lul als je niet doorloopt.'

Inmiddels twijfelt Van Hest niet langer aan de Rotterdamse doelstellingen van Maase: 'Kamiel was natuurlijk goed getraind, hij liep ook toen al 150 kilometer in de week. Ik zat er met mijn uitspraken naast. Wij hebben het tijdens een gezamenlijk trainingskamp in Font Romeu al uitgesproken.' Een vergevingsgezinde Maase: 'Dat hoofdstuk is allang afgesloten.'

Gisteren, in een zonnig maar koud Egmond werden de eerste regels van een nieuw chapiter geschreven, dat verderop in dit jaar een slot moet krijgen in Sydney. Tijdens een enerverende wedstrijd op de grens tussen water en lucht lieten Maase en Van Hest zien dat zij met afstand de beste lange afstandsatleten van Nederland zijn.

Uitgelaten honden die opsprongen naar atletenkuiten, gespetter door zilveren plassen zilt water, geploeg door rul zand - het kon het tweetal niet van de wijs brengen. Van Hest voerde in de duinen de kopgroep de eerste kilometers aan. Op het strand bij Bakkum waren er nog vier atleten over: Maase, Tesfaye Tola (Eth), Wilson Kigen (Ken) en Van Hest.

Maase zocht zijn spoor hoog bij de duinen, Kigen en Tola liepen langs het water, Van Hest worstelde om bij te blijven. Kigen bleek bij de finish de snelste, voor de sterk sprintende Maase, Tola en Van Hest, die ditmaal genoegen moest nemen met de vierde plaats.

De Tilburger was vorig jaar nog de snelste geweest. Hij moest die eer nu aan Wilson Kigen laten, een 19-jarige jongeling uit de Keniaanse Rift-vallei. Samen met zijn buurmeisje Lornah Kiplagat, in Egmond bij de vrouwen tweede achter de onuitputtelijke Tegla Loroupe, was hij naar Noord-Holland gekomen.

Wilson Kigen. Een groot talent, zoals er in Kenia vele honderden, zo niet duizenden rondlopen. De ambities? 'Een snelle marathon.' Lukt dat niet, dan is er altijd nog de lerarenopleiding .

Voor Maase en Van Hest ligt de nabije toekomst, spelbrekende blessures daargelaten, steviger vast. Van Hest vertrekt overmorgen naar New Mexico, waar hij vier weken onder leiding van vader en coach Ad zal schaven aan de conditie. Daarna volgt begin maart de marathon in het het Japanse Lake Biwa.

Waar Van Hest al eerder goede wegwedstrijden gelopen heeft, hoopt hij nu vooral op een goede klassering. 'Lake Biwa' is een race zonder hazen. Niet de eindtijd is heilig, maar de klassering. Van Hest senior: 'Dus liever eerste in 2.11, dan achtste in 2.09.'

Maase blijft dichter bij huis. Hij loopt her en der in Europa crosswedstrijden en gaat daarna in april op de baan een 10.000 meter in Lissabon lopen. Waarna eind april de marathon van Rotterdam volgt. Nu niet als haas, maar als gewone loper. 'Ik heb al bewezen dat ik een goede eindtijd in mijn benen heb. Van de mentale aspecten van een marathonvoorbereiding weet ik nog niets.'

Pas na 'Rotterdam' kiest hij de afstand die hij in Sydney wil gaan lopen: de klassieke 42.195 meter óf de 10.000 op de baan. Maase's coach Bram Wassenaar verbaast zich nog steeds over zijn pupil: 'Kamiel is sinds zijn blessure nog maar vijf, zes weken in training en dan loopt hij hier al zo sterk. Hij is stukken verder dan ik denk.'

Jos Hermens is manager van Van Hest en Maase. Hij ziet de 'gezonde' rivaliteit van het tweetal met genoegen aan. 'Het motiveert enorm. Dat had ik in mijn eigen tijd ook al met Gerard Tebroke.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.