Van een ezel maak je geen koerspaard

Mark Uytterhoeven (42) rijdt op kop in de bergen. Heeft zelf alle Tourcols per fiets beklommen. Mark van Lombeek (49) maakt de sprints af....

UYTTERHOEVEN: 'Deze zou de minst voorspelbare Tour moeten worden en is na de periode-Indurain de meest voorspelbare geworden. Het was wel een verrassing dat die Armstrong zo goed reed, maar daar hield het dan ook mee op. En toen was alles geblokkeerd. De manier ook waarop de ritten zijn gereden. De eerste week: altijd hetzelfde. De tussenritten: altijd hetzelfde.'

Van Lombeek: 'Voor tv was het geen leuke Tour. Bij de vlakke en tussenritten kon je aan het begin van de uitzending zeggen: dames en heren, ik zal u binnen drie minuten vertellen wat er de komende twee uur gaat gebeuren. En de laatste vijf minuten kun je terugkomen.'

Uytterhoeven: 'De matheid hangt van heel weinig af. Vorig jaar is hét ook alleen maar gebeurd omdat Ullrich in de regen lek reed, zich slecht had gekleed, vergeten was te eten en blokkeerde. Anders wint hij de Tour met anderhalve minuut. Het is toen ook maar in één rit gekanteld.

'Als Armstrong dinsdag een col vroeger een inzinking had gekregen, dan waren ze als gekken beginnen te aanvallen. Het zijn natuurlijk weer alsen. . .'.

Van Lombeek: 'Met de Franse houding tegen Armstrong ben ik het niet eens. Als je ziet hoe een kwaliteitskrant als Le Monde in de fout gaat. Daar speelt veel meer een chauvinistische dan een journalistiek-kritische houding mee. De mannen als Robin en Rinero, wat moet je dáár dan van denken?'

Uytterhoeven: 'Rinero. Twee jaar geleden 115, vorig jaar vierde. . .'

Van Lombeek: 'De Fransen doen het niet goed! Wat kan daar de reden voor zijn? Aja, natuurlijk!'

Uytterhoeven: 'Wij gebruiken hetzelfde voorval om te argumenteren dat het een zuiverder wielersport is geworden: Marc Wauters van Rabobank. In de Vlaamse kranten stond: het beste bewijs dat iemand die jaren hard heeft gewerkt nu opnieuw kan meespelen voor een overwinning. Hij heeft toch twee kleine rondekes gewonnen en in Parijs-Nice goed gepresteerd.

'De Fransen gebruiken datzelfde feit om te argumenteren dat Wauters en zijn Nederlandse ploeg nog altijd klotenvol rijdt want zo domineren als in Parijs-Nice kan niet.'

Van Lombeek: 'Onzin. Rabo won daar door het waaier-rijden in een van de eerste etappes. Waaier in de wind en regen, da's een Vlaams/Nederlandse specialiteit. Meer is daar niet aan de hand.'

'Enerzijds is het dus dat cyclisme à deux vitesses dat de Fransen niet meedoen, anderzijds gaan ze geforceerd zeggen: let wel, de Fransen winnen niet maar doen wel heel goed mee. Ten bewijze waarvan: de eerste zes plaatsen in het klassement voor de strijdlust zijn voor Fransen. Met andere woorden: ze rijden allemaal zuiver, en kunnen verschrikkelijk hard gaan. Dan denk ik: tja, dan moeten ze dus wel ontzettend dom zijn.'

Uytterhoeven: 'In de grond van de zaak hebben de Fransen gelijk met hun dopingaanpak. Maar ze hebben een overdreven missie. Wij doen het goed en jullie niet. Dat wekt agressie op. Ik woon ook in Frankrijk, lees L'Equipe het hele jaar. Hein Verbruggen van de UCI, die willen ze gewoon half dood hebben.'

Van Lombeek: 'Bij ons mag je bij de alcoholcontroles niet boven de 0,5 gaan. Als je dan 0,02 hebt kun je zeggen: je hebt tóch gedronken. Ja maar, binnen de toegelaten grenzen toch?'

Uytterhoeven: 'Hier in Frankrijk zeggen ze dan: maar U bent toch een beetje alcoholieker.'

Van Lombeek: 'Dat Le Monde zo de mist ingaat met de cijfers. Ik kan me niet voorstellen dat dat op politiek gebied ook zo gebeurt.'

Uytterhoeven: 'De Fransen zijn de nuance kwijt. Alle zonden Israëls kwamen op Virenque terecht en voor de rest werd er van de Fransen niemand in verdenking gesteld. Er zijn nog wel een aantal rare dingen gebeurd, midden jaren negentig. Met mannen die plots aan de top kwamen en die gewone sprinters waren.'

Van Lombeek: '. . .Jalabert. . .'

Uytterhoeven: 'Daar wordt geen enkele vraag bij gesteld. Als Wauters mee is in een waaier is dat hét bewijs dat er nog altijd niets is opgekuist.'

Van Lombeek: 'Deze Tour laat een onbevredigend gevoel na. Door die verdachtmakingen, ook je eigen twijfels, ondanks alles. Er is toch het voorbije jaar veel naar boven gekomen. Ik ben dan niet zo naïef dat ik denk: dat is dan allemaal opgeruimd. Je ziet het ook bij ons. Zo'n zaak-Dierckxsens, hoe moet je dat nou precies inschatten? Was er wel een doktersvoorschrift? Ik kan niet aangeven wie waar in de fout is gegaan.'

Uytterhoeven: 'Ik heb zelf tussen '90 en '97 Rhinocort gebruikt omdat ik sedert mijn zestiende chronische sinusitis had. Mijn onderste sinussen waren constant ontstoken.

'De dokter zei: ik ga jou een certificaat meegeven waarop staat welk product jij gebruikt, hoe lang al en hoe lang nog en met welke doeleinden jij dat gebruikt. Want bij ons kun je door de Vlaamse Gemeenschap voor controle worden uitgenodigd in een cyclo-toeristische rit, zonder de minste tijdopname. Echt, een georganiseerde rit van 60 kilometer à 27 per uur, daar kan worden gecontroleerd. En ik wilde niet graag op het eerste blad staan: Marc Uytterhoeven positief.

'Ik heb trouwens ook meteen aan die dokter gevraagd: ga ik er ook harder van rijden? Hij heeft me uitgelachen.'

Van Lombeek: 'De essentie van sport is strijden met gelijke wapens. Ik weet wel dat dat ideaal onhaalbaar is, maar er moet wel íets van geloofwaardigheid zijn. Dan zegt men: van een ezel maak je geen koerspaard. . .'

Uytterhoeven: '. . . Met EPO wel hè. . .'

Van Lombeek: 'We hebben de laatste jaren ezels zien uitgroeien tot vrij fraaie koerspaarden. Dat kun je toch niet straffeloos blijven doen?'

Uytterhoeven: 'Herman van Springel was mijn passie, mijn grote idool. Jeugdsentiment. Alleen als kind kun je zo'n passie hebben.'

Van Lombeek: 'Ik had het als kind voor de Italianen. Ik herinner me de kauwgomprentjes. Van Looy was bij ons zeer geëerd, niet bij mij. Batistini, Carlesi, Nencini. . ., die namen. Ik zag die renners misschien twee, drie keer per jaar want er was weinig op tv. Dat was bij het criterium bij ons in de buurt. Na de Tour, in Sint-Lambrechts-Woluwe, een voorstad van Brussel. En ook nog in het Sportpaleis te Brussel, dat bestond nog. . .'

Uytterhoeven: 'Zeg, hoe oud bent u wel niet meneer?'

Van Lombeek: 'Ze hadden van die prachtige truien. Lichtblauwe, haast zijden truien. Bij ons waren het van die dikke, wollen truien. En de Italianen hadden mooi bruingebrande benen. Het had iets erotisch ook.'

Uytterhoeven: 'Ik fiets graag stukken van het parkoers. Een mengeling van plezier, training en functionaliteit voor de reportage. Daarom kan ik in de reportage de bruggetjes en de bochten noemen. Ik heb literatuur gestudeerd. Over Het Dwaallicht van Willem Elsschot werd gezegd: al die straten die daarin worden genoemd zuigen je mee in het verhaal. Als lezer krijg je het gevoel dat die man écht weet waarvan hij spreekt, dat hij er middenin staat.

'Zo is het met mijn wielrennen ook. Dat ik dat bruggetje kan noemen heeft een functie.

'De etappe naar Bordeaux heb ik de laatste 60 kilometer gedaan. Ik weet dan waar ik stil was gevallen, waar het tegenwind was, het een beetje omhoog ging, ik de grote versnelling niet meer kon rondduwen. In de wedstrijd zie ik later Rolf Huser op dat punt. Ik voel dan met die gast mee. Wil roepen: Huser! Nog tweehonderd meter en dan gaat het weer een beetje naar beneden.'

Van Lombeek: 'Was het niet op de Télégraphe, met Garzelli?'

Uytterhoeven: 'Aah. . . de Croix de Fer. Garzelli, klimmertje toch?, valt op de Croix de Fer aan op de plaats waar het gedurende zeven, acht kilometer minder steil is. Precies waar de mannen van US Postal tempo kunnen rijden. Heel dom van Garzelli.'

Van Lombeek: 'Zeker in de bergritten en zeker wat technische dingen betreft moet ik niet doen of ik het beter weet. Ik fiets nooit. Ja, naar de bakker dan toch.'

Uytterhoeven: 'Massasprinten doet Mark. Dat kan ik absoluut niet. Tien jaar geleden zei jij: doe jij ook maar eens een massasprint. Het was die rit die Museeuw won, daar in Mont St Michel. Ik denk dat ik heb gezegd dat Redant won.'

V AN LOMBEEK: 'Het rare is vaak: als je direct na afloop vraagt wie er wint, dan moet ik die film terugspoelen. In de uitzending zeg ik: Steels wint, dan die, die, die en die. Meteen daarna weet ik het even niet meer. Dat moet ik het beeld weer oproepen.'

Uytterhoeven: 'Ik fietste op de Piau-Engaly en op tweeenhalve kilometer van de streep stonden twee Nederlandse mannen in een haarspeldbocht. Met een doek: Hup Boogerd, nog anderhalve kilometer. Zeggen die mannen: da's om hem moed te geven. Ik zeg: Boogerd is niet dom, hoor. Die mannen: jawel. Ik zeg: Boogerd is slecht, maar niet dom. In zo'n haarspeldbocht heb je tijd voor discussie, hè?'

Van Lombeek: 'Wij zijn misschien ook niet helemaal vrij van chauvinistische sentimenten. Ik vind nog steeds dat Steels in Maubeuge onterecht is gedeklasseerd. Kan het anderzijds ook wel begrijpen. De jury wilde een daad stellen, anders zou het bij de volgende sprint écht uit de hand lopen. Zo'n beetje als bij het voetbal: eerste overtreding, meteen geel.'

Uytterhoeven: 'Cipollini kreeg de hattrick cadeau. Maar ze hadden Steels nooit 25 punten aftrek voor het groen mogen bezorgen. Ze hebben zichzelf daarmee een aantrekkingspunt in de Tour afgenomen. Anders had je zelfs in de tussenritten nog een pelotonssprint Steels-Zabel gehad. Nu staat ook het groen vast.'

Van Lombeek: 'Over deklasseringen valt altijd te discussiëren. Zolang er bij ons in de cafés over wordt gediscussieerd is het goed.

'Over etappes in de Tour móet gediscussieerd worden! De Tour, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik, De Ronde van Vlaanderen, dat zijn dé koersen.'

Uytterhoeven: 'Ik ben eigenlijk geen Ronde van Vlaanderen-fan. Weet je wie er won toen ik jong was? Dolman! Cees Bal! Drie keer Leman! Mijn Herman van Springel heeft in alle grote koersen op het podium gestaan, in alle! Maar nooit in de Ronde van Vlaanderen. Met de Ronde van Vlaanderen is iets mis, meneer.'

Van Lombeek: 'Armstrong is een mooie winnaar. Het is ook een mooi verhaal, met die kanker en zo. Anderzijds: we moeten niet te sentimenteel doen, het blijft gewoon een sportieve prestatie. Wij dachten aanvankelijk ook wel: is dat wel normaal, zoals die gast ineens rijdt in het hooggebergte?

'Maar vergelijk het eens met Indurain. Armstrong had al eerder twee Touretappes gewonnen, Indurain reed in zijn eerste Tours stukken onopvallender. Tot zijn sportdirecteur zei: je zult nooit een gevleugeld klimmer worden maar als je mee wilt moet je serieus vermageren. Voila, Indurain raakte tien kilo kwijt. Armstrong: zelfde verhaal. Er zit wel logica in.'

Uytterhoeven: 'Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het volgend jaar België - Nederland wordt om de gele trui. Vandenbroucke tegen Boogerd. Let op de nuance, hè? Om de gele trui. Ik zeg niet: om de eindzege.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.