Van Dijk mist alleen het diploma nog

In de banken van de voetbalschool in Zeist, waar oud-spelers worden omgeschoold tot trainer, zal Jan van Dijk geen gek figuur slaan....

Van onze verslaggever

Martien Schurink

GRONINGEN

Toen FC Groningen, de club die hij als middenvelder zeventien seizoenen diende, hem aanstelde als interim-opvolger van Hans Westerhof leek degradatie naar de eerste divisie nog een kwestie van tijd. Nu, zeven wedstrijden later, waaronder de remise (2-2) van gistermiddag tegen FC Utrecht, is de Oosterpark-ploeg een geheide middenmoter. Tien punten uit zeven wedstrijden vergaarden de Groningers onder leiding van Van Dijk. Menig gediplomeerd trainer zou daar voor tekenen.

Geen wonder dat de de Assense entrepeneur in sportartikelen goed ligt bij de supporters ('Jantje bedankt' scandeerden de toeschouwers) en goed ligt bij zijn spelers, die voor hem door het vuur gaan. Of soms ook niet, zoals bleek in de tweede helft van het duel met Utrecht, de ploeg van een andere interim-trainer met de voornaam Jan. De Groningers namen er na de rust hun gemak van, verzetten geen stap te veel, en stelden Michael Mols, de beste pupil van Wouters, in de gelegenheid de 2-0 achterstand van het scorebord te poetsen.

Van Dijk zal straks ook goed liggen bij zijn leraren, al is het alleen al om zijn goede manieren. Strak in het pak, gestropdast en al, geknipt en geschoren, zat hij na afloop achter de tafel uiterst beschaafd te wezen in zijn samenzijn met de lokale en interlokale pers. Met geen woord repte hij over het feit dat scheidsrechter Wegereef zijn ploeg in de slotminuut bestolen had.

Zelfs na enig aandringen gaf Van Dijk geen krimp. 'Op de dag van mijn aanstelling als tijdelijk hoofdcoach heb ik met mezelf de afspraak gemaakt om nooit en te nimmer te reageren op de tegenstander en al helemaal niet op de scheidsrechter.' Volgende vraag alsjeblieft.

De 13 duizend trouwe volgelingen van FC Groningen hadden daar minder moeite mee. Ze veerden overeind en eisten een strafschop toen in de slotminuut, bij een stand van 2-2, Gorré in het zestienmetergebied werd neergelegd. Wegereef wilde daar niet op ingaan, om wat voor reden dan ook. Misschien zeeg Gorré in de ogen van Wegereef net niet overtuigend genoeg ter aarde, maar het kan ook zijn dat de arbiter de cijfers op het scorebord, 2-2, een perfecte weerspiegeling van de krachtsverhoudingen vond. Wat nog niet zo slecht gezien was.

Maar goed, Van Dijk hield zich in. Lang genoeg heeft hij in de voetballerij meegelopen om te weten dat je scheidsrechters maar beter te vriend kunt houden. Je komt elkaar tenslotte altijd weer tegen, al zal een hernieuwde kennismaking met Wegereef nog wel even op zich laten wachten. De kans is namelijk groot dat Van Dijks laatste dagen als hoofdtrainer in Groningen zijn geteld. Deze week krijgt hij van Jan Reker, het opperhoofd van het trainersgilde, te horen of hij het seizoen als hoofdtrainer mag afmaken of dat hij zich alvast kan voorbereiden op de trainerscursus.

Van Dijk ziet niet tegen die opleiding op, ook al zal hij langer in de schoolbanken moeten zitten dan Jan Wouters van FC Utrecht. De Assenaar moet alle leerstof tot zich nemen omdat hij nu eenmaal 'niet meer dan een gewone voetballer was', terwijl Wouters als oud-international enkele vakken mag laten schieten en met een spoedcursus zal mogen volstaan.

Van Dijk komt er wel op die cursus, dat staat vast. Eerst winnen van FC Twente, vervolgens met een veredeld jeugdelftal net niet winnen van FC Utrecht, dan heb je toch wel wat in je mars. Na afloop werd hem gevraagd naar het geheim van zijn succes. Hard werken, luidde het antwoord, de mouwen opstropen, knokken voor wat je waard bent. Hoe simpel kan voetbal toch zijn.

Maar zo simpel was het niet. De verbanning van drie ervaren rotten, Erwin Koeman, Atteveld en Gall, naar het strafbankje dwong Van Dijk om te experimenteren. Hij vulde de gaten in de defensie met jongelingen als Schoenmakers, Van Gessel en Elshot en kon er vervolgens alleen maar het beste van hopen. De jongelui hielden dapper stand, smoorden de weinige doelgerichte acties van Vanenburg, Witschge en Mols in de kiem en droegen tussen alle verdedigende beslommeringen door ook nog eens voldoende munitie aan voor hun ploeggenoten in de voorste linie.

Groningen domineerde en mocht al na een halfuur een voorsprong van 2-0 koesteren. Huizingh opende in de 25ste minuut de score, vijf minuten later tekende rechterspits Rosén voor de tweede treffer. Vervolgende regende het kansen, geheide kansen, nu eens voor Huistra en Magno, dan weer voor Gorré en Huizingh. Utrecht mocht van geluk spreken dat de schade tot 2-0 beperkt bleef.

Wouters zag in de rust nog voldoende kansen om het tij te keren. Hij verving middenvelder Boussata door pinchhitter Hofstede en koos voor een aloude speelwijze, de lange-halen-gauw-thuis variant. De Groningse defensie kraakte en kreunde, maar hield nog lang stand. Pas in de slotfase, toen Mols het op zijn heupen kreeg, brak het verweer. De voormalig international passeerde met een droge knal doelman Lodewijks en zette in de voorlaatste minuut Liefden voor joker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden