Wielrennen Gent-Wevelgem

Van der Poel doorstaat vuurdoop in hogeschool van de wielrennerij en komt als vierde aan in Gent-Wevelgem

Bij zijn debuut in de voorjaarsklassiekers maakt wielrenner Mathieu van der Poel indruk door meteen vierde te worden in Gent-Wevelgem. ‘Zoiets heb ik nog niet eerder meegemaakt.’ 

Mathieu van der Poel (links) komt als vierde over de finish. Beeld Klaas Jan van der Weij

Even is er zondagmiddag in de hitte van de koers oogcontact tussen de twee renners die elkaar in veld en beemd meermalen de maat hebben genomen. Op de Baneberg, een klimmetje in Gent-Wevelgem, gaat Mathieu van der Poel (24) op de pedalen staan, rijdt weg en kijkt om. Wout Van Aert (24) heeft zich in zijn wiel vastgezet. De Vlaming, net als hij meervoudig wereldkampioen veldrijden, reageert met een nauwelijks merkbaar hoofdschudden. Hij werkt niet mee. Verderop rijdt zijn ploeggenoot Mike Teunissen van Jumbo-Visma in een kopgroep. Van der Poel berust snel.

Zo steekt hij weer eens wat op. Dit is niet zomaar een dag voor de kopman van de kleine ploeg Corendon-Circus. Voor het eerst treft Van der Poel de elite van de wielrennerij in grote voorjaarsklassiekers. Nu moet hij laten zien wat hij in huis heeft in wedstrijden met afstanden van ver boven de 200 kilometer.

De tegenstand is van formaat. Europees kampioen Matteo Trentin is er, achter wie hij vorig jaar op het EK in Glasgow nog tweede werd. Drievoudig wereldkampioen Peter Sagan rijdt mee. De veelvraat onder de ploegen, Deceuninck-Quick-Step, heeft een sterke delegatie gestuurd met onder anderen Philippe Gilbert, ook al oud-wereldkampioen, en Zdenek Stybar, nog een oud-wereldkampioen veldrijden. Uit eigen land: Niki Terpstra, winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Ook topsprinters als Fernando Gaviria en Elia Viviani zijn van de partij.

Spierwit

Het gezicht staat strak als Van der Poel zondagochtend op spierwitte gympen in de deuropening van de teambus verschijnt. Hij grijpt de eveneens spierwitte koersfiets uit het rek voor de bus en begeeft zich naar het podium in Deinze voor het tekenen van de presentielijst.

In de voorspellingen geldt hij op z'n minst een outsider. Hij won vorig week zondag de Grand Prix de Denain in Noord-Frankrijk en dat was maar vier dagen nadat hij in Nokere Koerse onbarmhartig hard op de kasseien was gesmakt. Bij de bus meldt zich niemand minder dan Roger Decock (91), winnaar van de Ronde van Vlaanderen in 1952. Hij was ook de renner die een jaar daarvoor Wim van Est, toen geletruidrager in de Tour de France, in het ravijn van de Col d’Aubisque zag verdwijnen; hij alarmeerde de hulpverleners. Hij is onder de indruk van Van der Poel. ‘Hij kan alles. Ik verwacht hem vandaag.’

Intussen probeert vader Adrie voor zijn zoon de druk van de ketel te houden. ‘Het is de eerste keer dat hij zo’n afstand rijdt. Mathieu heeft zich veel korter kunnen voorbereiden op het seizoen. Hij is pas half februari gestopt met veldrijden.’ Ook de impact van de valpartij speelt misschien nog een rol. ‘Ik zag dinsdag nog dat zijn lijf bont en blauw is.’

Ontdekkingstocht

Van der Poel is terug bij de bus. De nuchterheid domineert. Nee, echt nerveus is hij niet, dat is hij maar zelden voor een koers. Van die hoge verwachtingen ligt hij niet wakker. Van zijn val heeft hij geen last, hooguit een nog wat pijnlijke heup, maar dat zal hem niet hinderen. Een plan ontbreekt, hij heeft nooit een plan, dus vandaag ook niet. ‘Het wordt vooral een ontdekkingstocht. Hopelijk wordt het leuk.’

Van der Poel blijkt in de hogeschool voor het rijden  van klassiekers meteen een examenkandidaat. Hij zit erbij als vroeg in de wedstrijd door waaiervorming een indrukwekkende kopgroep ontstaat, met onder anderen Van Aert, Teunissen, Trentin, Gaviria, Terpstra, Sagan en John Degenkolb. Bij de eerste beklimming van de steile Kemmelberg, geplaveid met kasseien, blijft hij in het voorste gelid. Als er vier ontsnappen – Teunissen, Sagan, Trentin en Edward Theuns – bewaart hij de rust. Die halen we wel weer bij.

Hij rijdt licht zwoegend mee en grijpt geregeld in zijn achterzak voor een reepje. Op onverharde weggetjes door de Vlaamse velden, wordt in een glimp de discipline zichtbaar waarin hij zo ongenaakbaar is: bij een scherpe bocht gaat hij als enige op de trappers staan om de balans te bewaren. Hij moet alleen even een gaatje laten als Stybar en Van Aert op de tweede beklimming van de Kemmel versnellen.

Ondanks een verwoestend hoog tempo en een reeks van uitlooppogingen, draait Gent-Wevelgem zoals zo vaak uit op een sprint van een grote groep overlevers. Van der Poel mengt zich in de eindsprint, raakt twee keer ingesloten en wordt, even wat sipjes kijkend, toch nog vierde, achter de winnaar Alexander Kristoff, Degenkolb en Oliver Naessen, nog voor Danny van Poppel.

Vraagteken

Hij verklaart tevreden te zijn. ‘Het was een enorm lastige koers. Zoiets heb ik nog niet eerder meegemaakt. De afstand en koershardheid waren een vraagteken. Ik denk dat ik wel in orde ben. Het zal wel goed voor de conditie zijn.’ Over de sprint is hij minder te spreken. ‘Als je ingesloten raakt, komt dat doordat je zelf te ver zit. Met wat meer geluk had er een podiumplek ingezeten.’

Wat hij deze dag geleerd heeft? ‘Niet zo veel eigenlijk. Dat je attent moet zijn, dat het elk moment kan gebeuren, dat wist ik al.’ En die versnelling op de Baneberg, was dat wel zo slim? ‘Dat was anticiperen voor de klim op de Kemmel. Daar heb ik niks fout gedaan. Daar heb ik me niet kapot gereden.’

Na afloop wordt hij op de schouders geslagen door Wout Van Aert en Tim Declercq van Quick-Step. Na slechts één wedstrijd te midden van wel een dik dozijn grote tenoren is Mathieu van der Poel zomaar een factor in de voorjaarsklassiekers.

Lees verder over de historie van Gent-Wevelgem:

‘Nooit, bij menschen geheugen, was een koers lastiger en gruwelijker’ – terug naar het gehavende West-Vlaamse platteland van 1919
Terwijl de oorlog nog voelbaar is, wordt in mei 1919 de Omloop van de Slagvelden verreden. Een staaltje van onbegonnen werk. Zondag, bijna honderd jaar later, rijdt het peloton in Gent-Wevelgem even over dezelfde wegen.

Benieuwd hoe de vrouwelijke renners het deden? Lees het hier:

Kirsten Wild is eerste vrouw die Gent-Wevelgem tweemaal wint
Kirsten Wild heeft de achtste editie van de Vlaamse vrouwenwielerwedstrijd Gent-Wevelgem gewonnen. De 36-jarige Almelose wist zondag na bijna 140 kilometer de massasprint te winnen, voor landgenote Lorena Wiebes en de Italiaanse ­Letizia Paternoster.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden