Column Willem Vissers

Van de witte broek van Mathieu van der Poel zullen we nog veel horen

Zoek, ja zoek de witte broek. De witte koersbroek van Mathieu van der Poel. Mooi gezicht is dat, die ene witte broek tussen dat vele zwart. Snel is de witte broek herkenbaar in het deinende dijenveld. Waar is hij? Kijk daar, helemaal achterin het groepje.

Hij is een soort fietsende Messi, een supertalent dat alles kan: veldrijden, mountainbike en dus koersen op de weg. Zijn eerste Ronde van Vlaanderen. Kan hij al winnen? De ontwikkeling van zijn immense talent is een prachtig proces om te volgen. Het gaat dus over Van der Poel, de hele dag. Over hem of over zijn vader Adri, die met bidons, gelletjes en liefde langs de weg staat.

De Volkskrant, krant van wielerliefhebbers bij uitstek, was zaterdag prominent gevuld met de hunkering naar succes voor Van der Poel. Hij drong zelfs door tot pagina 2 en 3, helemaal voorin de krant. Dat is vaak de plek van het belangrijkste nieuws, van beschouwende samenvattingen over de afgelopen week.

Geen terugblik op ellende deze keer, op misstanden, op politici met nieuwe ideeën, maar een vooruitblik op iets moois, iets unieks, iets dat inspireert, spannend en plezierig is. Over een sporter die hoop en verwachting wekt, die al zo ongelooflijk goed is in het begin van zijn loopbaan. De vaste verslaggevers zijn opeens weer jongens met aanbidding. Dat mag ook best, af en toe, zoeken naar iets opwindends in de lente.

Zoek dus de witte broek. Hij ligt languit op de grond, na een valpartij. Die witte broek maakt hem lang. Languit op de stoep, met pijn, na een gebroken wiel. De witte broek is kansloos na de val, denken de kenners, net als de eerder gevallen Niki Terpstra, de winnaar van vorig jaar. Die is allang uit koers. Gelukkig is hij niet zwaargewond geraakt.

De witte broek vecht op deze hoogtijdag in Vlaanderen, de dag waarop ook het droge landschap en de heiige zon gloriëren. Vlaanderen is ongekend mooi. De gekte rond de Ronde lijkt toe te nemen. Programma’s op tv overal, de hele dag. Tourtaferelen in april. De mannenwedstrijd op zender 1 bij de Belgen, de vrouwen op zender 2. Bergen die eigenlijk heuvels zijn, met prachtige namen, met de Kanarieberg toch als persoonlijke favoriet.

Of anders de Oude Kwaremont, met het café waar Suzanneke eens uitbaatster was, zoals de Belgische verslaggever meldt. Ze moet nu 93 jaar zijn. En dan al die Nederlanders, met hun hoop. Ze zeggen steeds vaker dat Nederland het beste wielerland van de wereld is. Alleen nog een paar grote ronden winnen en een paar klassiekers. Maar in de prut, op de baan, bij de vrouwen, ze zijn bijna ongenaakbaar, de Nederlanders.

De witte broek is opgestaan en valt aan, als hij weer terug is bij de andere favorieten. Nee, hij wint niet, en op de televisie is de teleurstelling bijna voelbaar. Hij sprint naar de vierde plaats. We zullen nog veel horen van de witte broek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden