Van Bon waagt wel, maar wint toch net niet

Het applaus was een kampioen waardig, maar de medaille om zijn nek was van brons. Leon van Bon liep door een erehaag van podium naar persconferentie, zwaaide schuchter naar de toeschouwers en stelde vast dat zijn gevoelens gemengd waren....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

SAN SEBASTIAN

Leon van Bon (Apeldoorner, 25 jaar en drie jaar professional) is een nuchtere jongen die vrijwel meteen na de adembenemende finish bij het WK wielrennen in San Sebastian kon uitleggen waarom het geen goud was geworden, maar brons. Hij moest wel wagen in de finale, maar was te moe geweest om te winnen.

Later kon hij het preciezer verwoorden: 'Brochard rijdt op kop in de laatste honderden meters. Hij kijkt om, ik ook. Ik zie het groepje met Bartoli, Museeuw en Jalabert op vijf meter afstand van ons rijden. Ik dacht: nú. Toen ik ging, zag ik een bordje met driehonderd meter. Normaal is dat te doen, maar ik moest gaan zitten en dan weet je dat je een gaatje moet hebben.'

Maar Van Bon had geen gaatje en sloeg woedend op zijn stuur toen de Fransman Laurent Brochard en de Deen Bo Hamburger hem nog voorbij kwamen voor de eindstreep. 'Achteraf zeg je: had nog maar even gewacht, maar het is een beslissing van het moment en ik heb er geen spijt van.'

Van Bon is de eerste Nederlandse wielrenner sinds 1991 op het erepodium van het WK. Steven Rooks won in Stuttgart zilver. Bondscoach Gerrie Knetemann: 'Dat was net zo'n aankomst. Ik dacht nu dat het wel ging lukken, maar mooi niet. Wie weet volgend jaar in Valkenburg. Dat parkoers moet hem ook liggen.'

Omdat vader Van Bon speaker bij wielerwedstrijden is, was het geen wonder dat Leon ging fietsen. Zijn talent strekte van de baan tot de weg. Bij de Olympische Spelen vijf jaar geleden in Barcelona dacht hij goud te hebben gewonnen in de puntenkoers, maar de jury wees Giovanni Lombardi als winnaar aan. 'Toen was de teleurstelling groter dan nu. Dat was een foutieve beslissing en nu ben ik gewoon geklopt.'

Sinds zijn professionalisering richt hij zich helemaal op de weg, waarin zijn talent zich langzaam maar zeker ontplooit. Al lang wordt Van Bon een potentiële winnaar van een klassieker genoemd. Maar de dwingende aanwezigheid van Rolf Srensen in de ploeg en zijn eigen bescheidenheid hebben tot nu toe een hoofdrol in de weg gestaan. 'Maar ik neem aan dat ik volgend jaar wel meer kansen zal krijgen.' Ploegleider Adri van Houwelingen: 'Als Rolf lek rijdt, gaat Leon hem echt geen wiel meer afstaan.'

Dit jaar won Van Bon op twee wielen al vier wedstrijden, waarvan de ritzege vorige maand in de Ronde van Spanje de meeste voldoening schonk, tot gisteren althans. Toen versloeg hij Brochard in de eindsprint, nu verloor hij. 'Ik had het liever andersom gezien, maar Brochard had het gemakkelijk vandaag. Hij hoefde in de ontsnapping niets te doen omdat Laurent Jalabert in het groepje achter ons zat.'

De derde plaats beschouwt hij als een bevestiging van zijn talenten. 'Ik wist dat het erin zit, maar ik had niet verwacht dat het er nu al zou uitkomen. Zo vaak ben ik nog niet vooraan geëindigd.'

Bondscoach Gerrie Knetemann vindt dat valse bescheidenheid: 'Die jongen zou wat meer vertrouwen in zichzelf moeten hebben, wat meer guts. Hij kan geweldig fietsen, een tweede Jan Raas.'

Leon van Bon: 'Dat zegt Jan Raas zelf ook altijd. Maar ik weet niet zoveel van Jan Raas als coureur.'

Zie ook pagina 17

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden