Column Willem Vissers

Van Bommel is als trainer vooralsnog een verliezer

Hij wordt snel ouder, Mark van Bommel. Grijze haren winnen van het bijna zwart van de oorsprong. Grijze baardgroei. Grijs gemoed. Zelfs als bijna alles is verloren en de crisis gierend om zich heen grijpt, na de 2-1 tegen Willem II in Tilburg, blijft de trainer van PSV achter de hand praten.

Het is alsof hij met elftalleider Mart van den Heuvel de geheime aftocht orkestreert. Maar nee, dat is schijn. Hij is een strijder. Hij voelt even aan zijn neus, alvorens hij de catacomben inschiet. Alleen.

Een jaar geleden schreef ik een column met in de kop de mededeling dat Van Bommel de beste Nederlandse trainer zou worden sinds Louis van Gaal. In het stuk zelf stond de belangrijke tussenzin ‘denk ik’.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die gedachte aan erosie onderhevig is, maar ik sluit nog steeds niets uit. Van Bommel leek me de geboren toptrainer, door zijn voetbalhart, zijn verbale vermogen, slimheid en inzicht. Hij was als speler al trainer, ook door zijn positie in het veld.

Schoonvader Bert van Marwijk kon hem bovendien op weg helpen. Dat Van Marwijk weer geregeld onderweg is, als bondscoach van de Emiraten, is in hete tijden niet bepaald gunstig voor Van Bommel. Jonge trainers aanstellen is mooi, maar ze hebben steun nodig om van een goed paard een goede ruiter te kunnen worden.

Van Bommel vertelde me eens dat spelers beïnvloeden en soms zelfs manipuleren, om ze datgene te laten doen wat hij wil, het moeilijkst is van het vak. Hij is als trainer vooralsnog een verliezer, over wie twijfels opborrelen. Over zijn voorliefde voor controle. Over zijn invloed op spelers. Om vreemde besluiten. Om fout evenwicht in de selectie. Om het aanwijzen van de verkeerde aanvoerder. Om opmerkelijk mindere prestaties van Latino’s. Om het gesloten bastion dat hij PSV liet worden. Om zoveel meer.

Maar vooral: PSV is niet wezenlijk beter gaan voetballen, al sinds bijna een jaar. Ter verdediging stelt hij dat ze Messi en Suarez ook niet zomaar kunnen wegnemen bij Barcelona, nu hij Malen en Bergwijn mist.

Algemeen directeur Toon Gerbrands vroeg deze week op Twitter om rust. Hij liet recent een novelle verschijnen over succes. Ergens staat de zin: ‘De functie van evalueren is niet om mensen te ontslaan of ze onder druk te zetten. Het gaat erom dat je lessen leert en verbeterpunten definieert.’

Zo is dat. Gerbrands praat graag over de binnenwereld van de sportwereld. Daarom draait het. De buitenwereld van media en supporters beukt vooral op de deur als het slecht gaat. 

Van Bommel is strijdbaar. ‘Ik ga echt niet opstappen.’ Gelijk heeft hij. Twee weken geen wedstrijd. Het zou ook mooi zijn als hij, een clubicoon toch, steun krijgt van de buitenwereld nu hij die het meest nodig heeft. Het kampioenschap wint PSV sowieso niet meer. Laten we volgen of hij kan opstaan en hoe hij dat doet. Als hij de kans krijgt, zal hem dat lukken. Vroeg, of anders iets later.

 Hij zal tegen die tijd alleen nog grijzer zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden