Van Basten wil geen spelers met vedetteneigingen

Op het kunstgras van het Franklin Essedstadion werkt de nationale selectie een uitgebreide warming-up af.

In de aanloop naar de eerste WK-kwalificatiewedstrijd tegen Montserrat trainen de spelers deze week elke avond. Behalve aanvoerder Marlon Felter. Die kijkt toe vanaf de tribune, been omhoog. Vorige week heeft hij zijn knie verrekt in een wedstrijd van zijn ploeg Walking Boyz Company in de hoofdklasse. Het gewricht is een beetje dik geworden, zelf denkt hij dat het wel meevalt. Kwestie van boskruiden eromheen binden en dan kijken hoe de knie er na drie dagen uitziet.

Ook als hij niet kan spelen, heeft de bondscoach hem er graag bij op Trinidad. Voor de sfeer en vanwege zijn routine. Hoewel, zoveel interlands heeft Felter nu ook weer niet in de benen. De WK-voorronde in 2004 duurde precies vier wedstrijden en verder heeft hij een paar keer meegedaan aan het toernooi om de Caribische beker. Ook alleen in de voorronde trouwens. En geld voor vriendschappelijke interlands heeft de Surinaamse bond doorgaans niet, zodat het aantal caps van Felter is blijven steken op een stuk of twintig.

De aanvoerder is met twee andere spelers de enige in de selectie boven de 23. Dat is een bewuste keuze van bondscoach Kenneth Jaliens. Vooral omdat het overgrote deel van de oudere internationals volgens hem een te hoge dunk van hun voetbalvermogen heeft: ‘Ik zit niet te wachten op vedetten die alleen een extra sprintje trekken wanneer er zakgeld of beltegoed tegenover staat. Deze jongens zijn nog gretig en die moeten we zo veel mogelijk ervaring laten opdoen. Het team zal onderweg klappen oplopen, maar ik kijk ook alvast vooruit naar het WK van 2014.’

Die klap komt niet van Montserrat, een vulkanisch eilandje in de buurt van Puerto Rico onder Brits beheer met nog geen tienduizend inwoners. Het nationale elftal staat als nummer 202, twee na laatste op de FIFA-ranglijst. Jaliens gaat uit van de eigen kracht en verwacht een mooie uitslag.

Bij winst in deze eerste knock-out-fase volgen nog minimaal achttien duels om een plaats bij het eindtoernooi in Zuid-Afrika af te dwingen. Te beginnen met een dubbele confrontatie tegen buurland Guyana in juni.

Wanneer Suriname ook die ronde overleeft, plaatst het zich voor een poule van vier landen die een hele competitie afwerken. Daarvan gaan de nummers een en twee door naar de eindpoule van de Caribische regio die meestal wordt gewonnen door Mexico, met daarna de vaste WK-gangers Costa Rica en de VS. In de vorige editie eindigde Trinidad & Tobago onder bondscoach Leo Beenhakker als vierde, waarna in een beslissingswedstrijd de eindronde werd gehaald.

Jaliens kent de sleutel van dat succes. Beenhakker kon immers allerlei profs uit Europa laten overkomen. Dat er een paar nooit op Trinidad waren geweest, vormde geen bezwaar: zolang ze maar over een dubbele nationaliteit beschikten. Zo bereikte ook Jamaica het eindtoernooi, in 1998.

Ach, Jaliens zou het wel weten wanneer hij Surinaamse spelers uit het Nederlands betaald voetbal mocht oproepen. Zijn neef Kew, de verdediger van AZ, valt af omdat hij al voor Oranje heeft gespeeld. Maar mannen als Serginho Greene, Gianni Zuiverloon of Purrell Fränkel zouden een geweldige versterking vormen.

Jaliens weet zeker dat veel van deze jongens staan te popelen voor het geboorteland van hun vader of moeder uit te komen. Punt is alleen dat ze geen Surinaams paspoort hebben. En laat dat nou precies de voorwaarde van de Surinaamse politiek zijn: ‘Wij werken hier niet met dubbele paspoorten. Waarom? Tja, het ligt nogal gevoelig. Al jaren. Waarschijnlijk schept het precedenten voor andere Surinamers in Nederland.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden