Van Ameland op weg naar Hawaii

In 1982 won hij in en rond de Amsterdamse Bosbaan zijn eerste triatlon. Ruim 21 jaar later is Rob Barel (45) nog steeds triatleet....

De badgasten op het strand bij strandpaviljoen De Buren van Nes kijken vreemd op, als er in de verte een politiewagen met zwaailicht aan de branding opdoemt. In het kielzog van opwaaiend zand een eenzame fietser op een mountainbike, die er flink de vaart inzet. Alleen vlak voor de opgang naar de duinen, moet hij eventjes van het rijwiel, het zand is daar net even te mul.

Die eenzame fietser is Rob Barel, die vandaag strijdt op de Tri-Ambla, een cross-country triatlon, die voor de tweede maal op Ameland wordt gehouden. Stukje van één kilometer zwemmen in de Waddenzee, dertig kilometer op-en-neer fietsen op de MTB tussen Hollum en Nes, en daarna nog eens tien kilometer hardlopen. Ziehier The Noordsee Challenge, een `strijd met de natuurlijke Amelander elementen'.

Na Texel en Vlieland heeft nu dus ook Ameland een triatlon. Is de editie van Vlieland al weer van de kalender - vakantiegangers op het eiland hingen als `grap' de routebordjes ooit andersom, waarna de triatleten al dwalende over het gehele eiland uitzwermden - op Ameland willen ze van hun evenement een blijvertje maken.

Vorig jaar was de try-out, dit jaar was er voor de 123 deelnemers langs Ballummer Stuifdijk, Môchdijk, Klaas Klippad, Finnegatpad en Hazeweitje een eerste echte wedstrijd georganiseerd, die in de toekomst moet uitgroeien tot een nationale klassieker.

Zover is het nog niet. Zondag gingen behalve een aantal nationale toptriatleten, ook een groot aantal recreanten te water voor de tocht op en om het eiland. Dat leverde aardige tafereeltjes op: de volgers konden op de pier nabij de aanlegsteigers van de veerboten een stukje meelopen en zien hoe de achterhoede het er zwemmend vanaf bracht.

Er waren opvallend veel deelnemers die per schoolslag door het water gingen, dat schoot dus niet echt op: `Ik schaam me dood voor je', riep een vrouw lopende naast haar zwemmende man: 'Er zit er nog maar een achter je. Schiet eens op.'

Rob Barel zwom toen al een flink stuk verder, richting zon en de Rede van Nes. Je zou haast de voetbaldefinitie van Gary Lineker weer eens willen parafrasen: een triatlon duurt een paar uur, maar na afloop heeft Rob Barel gewonnen. Want wie komt daar na ruim twee uur zwoegen langs branding, kwelder, duinen en bosschages als eerste over de finish? Diezelfde Rob Barel, 45 jaar inmiddels, maar nog lang niet versleten.

Nu gebiedt de waarheid te zeggen dat de Tri-Ambla (nog) niet echt een wedstrijd is met een (inter)nationale topbezetting, toch liet de triatleet uit Overberg zondag op het fraaie Friese Waddeneiland een rijtje goede Nederlandse triatleten achter zich.

Guido Gosselink werd onlangs nog tweede bij het EK lange afstand in Denemarken, maar op Ameland moest hij genoegen nemen met een derde plaats, na Barel en ook nog Paul ten Brink, vorig jaar de winnaar op het eiland.

Barel zal overigens de eerste zijn die Gosselink zal verdedigen. Twee weken geleden zwoegde triatlonveelvraat Goselink immers nog op de triatlon van Almere. Deskundige Barel, na de finish op Ameland tegen Gosselink: `Eén week ná een hele triatlon had je hier nog snel kunnen zijn, dan zit je lichaam nog in de fase van de supercompensatie. Maar na twee weken is je lijf volledig aan het herstellen. Dan zit je op het dieptepunt qua snelheid.'

Gosselink, op zijn beurt: `Maar ook in goeden doen had ik Rob vandaag waarschijnlijk niet kunnen verslaan. Als hij weer volop traint, dan is hij gewoon nog goed. En hij kan natuurlijk uitstekend uit de voeten op de mountainbike.' Dat is goed te zien op het mulle zand nabij De Buren van Nes. Barel moet alleen heel hoog tegen de duinen even van het rijwiel, daar waar zijn achtervolgers (toen al op meer dan een minuut) allemaal veel eerder uit het zadel gaan.

Barel, die al in 1982 zijn eerste triatlon won (in en rond de Amsterdamse Bosbaan), is natuurlijk ook een gelouterde driekamp-rot. Hij komt na het zwemmen als tweede uit de Waddenzee het Parc Fermé in rennen om zijn fiets op te halen, hij gaat er toch als eerste mee op weg.

En véteren de meeste andere triatleten hun loopschoenen, Barel heeft een speciaal bandje waarmee hij de schoentjes snel kan aantrekken. Seconden winst dus, die bij een triatlon het verschil kunnen uitmaken tussen verlies en succes. De triatleet heeft in het verleden menig uurtje in de garage in Overberg doorgebracht om aan dat soort `dingetjes' te knutselen.

Eind mei ontving Rob Barel een berichtje van Hawaii. Of hij, als `triatlon-legende' zin had in oktober aanwezig te zijn bij het 25-jarige jubileum van de klassieker op het eiland in de Stille Oceaan. Niet als toekijkend gast, maar als deelnemer, het felbegeerde startbewijs à 400 dollar krijgt hij gratis. Barel dacht er nog geen 24 uur over na, en zei `ja'.

Niet dat hij al gestopt was, maar een echt lange triatlon had hij sinds 1995 (`Almere' en later dat jaar ook Hawaii) niet meer afgelegd. Hij had zich nadien, toen al als bijna-veteraan, vooral toegelegd op de Olympische Afstand, waarop hij in Sydney ook startte.

Die, teleurstellend verlopen, olympische wedstrijd rond het Opera House van Sydney werd gezien als zijn afscheidswedstrijd, maar nadien was Nederlands bekendste triatleet toch nog vaak hoog in uitslagen van nationale wedstrijden terug te vinden.

Zo won hij in 2001 de eerste editie van de Xterra te Kijkduin, een triatlonwedstrijd aan het strand, waar opviel dat Barel bijzonder goed op de mountainbike uit de voeten kon. Die wedstrijd, onderdeel van een internationaal circuit, won hij nadien nog tweemaal, de laatste maal enkele weken terug. Van Ameland naar Hawaii, voor Rob Barel lijkt het een kleine stap. Achtmaal startte hij al op de tropische eilandengroep waar de bakermat van de lange triatlon ligt. Tweemaal werd hij vierde.

Dit jaar schat hij zijn kansen lager in, hij wil `gewoon netjes finishen'. Binnen de topvijftig zou al mooi zijn, zegt hij. Maar is het na `Hawaii' dan nou eens echt voorbij tussen die lange triatlon en die onverslijtbare Barel?

Het antwoord dat volgt is eigenlijk niet verrassend: `In 2005 wordt de 25ste editie van de triatlon van Almere gehouden. Daar ga ik ook weer aan meedoen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.