Wedstrijdverslag EK Turnen

Uit het web van onwennigheid: Sanne Wevers is op de balk de beste van Europa

In Rio 2016 won Sanne Wevers olympisch goud op de balk. Nadien raakte ze uit balans, zat ze gevangen tussen feesten en verwachtingen. Maar ze heeft de draad weer opgepakt. Zondag was ze de beste op de balk bij de EK.  

Sanne Wevers in actie op de balk tijdens het EK in Glasgow. Beeld EPA

De beste zijn, maar dan beter willen worden. Turnster Sanne Wevers sloeg er boeken op na van een coach als Tim Grover, de trainer van basketballegende Michael Jordan. Van goed naar beter naar onstuitbaar, schreef hij onder de titel Meedogenloos.

Wevers, ogenschijnlijk een zachtaardige vrouw maar voorzien van een furieuze ambitie, volgde dat pad in de maanden voor de Europese titelstrijd in Glasgow. In Schotland bleek zij zondag op haar favoriete toestel, de evenwichtsbalk, onstuitbaar goed. Ze werd als eerste Nederlandse na Thea Belmer in 1963 de beste van Europa.

Koningin van de pirouette

Wevers (26) was in 2016 al eens de beste van de wereld. De Twentse werd in Rio de Janeiro olympisch kampioen, met enige dank aan de misgreep van een onverslaanbaar geachte Amerikaanse, Simone Biles. Toen die in gymnastiekarena haar kostbare fout maakte, met achttiende aftrek, wist Wevers wat haar te doen stond. Ze wervelde als de koningin van de pirouette naar de slechts door haar zelf en haar vader Vincent voor mogelijk gehouden olympische titel.

De beste zijn, op de top van de Olympus verkeren, viel de bescheiden Nederlandse zwaar. Ze werd geleefd. Ze voegde zich naar wat de mensen van haar vonden. Wat ze van haar verwachtten. Niet zij legde de lat hoog, het waren de omstanders die de verwachting fors omhoog schroefden. De media, de sociale media, ze hadden Wevers in een web van onwennigheid geweven.

Literatuur

Eind 2017, na anderhalf jaar vol verwarrende feestvreugde en opgeklopte verwachtingen, kwam Wevers tot zichzelf. Met dank aan de literatuur die zij erbij nam. Ze hoefde geen sportpsycholoog. Ze pakte liever een boek. Over hoe boeiend topsport kan zijn. Of hoe de top van het bedrijfsleven dergelijke zaken aanpakt.

De burn-out van haar tweelingzus Lieke, die een gedwongen sabbatical heeft moeten nemen, zal Sanne Wevers ook met de voeten op de grond hebben gezet. Ze was direct doorgegaan na de Spelen van Rio, daar was ze ook trots op. Maar misschien had ze dat beter niet kunnen doen, werd vaak gefluisterd. Vijfde van Europa in 2017, veertiende van de wereld in Montreal. Die tegenvallers duwden haar van het pad van zelfvertrouwen af.

Na de jaarwisseling pakte de kleine balkdiva de zaken anders aan. Ze ging terug naar zichzelf. Wat zij van topsport verwachtte, hoe zij het turnen beleefde. Zij moest een route naar Tokio uitstippelen. Daar moet zij, in 2020, beter zijn dan ze ooit is geweest. 

Over Grover: ‘Hij beschrijft niet zo heel veel concreets. Slechts hoe hij ervoor zorgde dat hij de besten nog beter kon maken. Want het is natuurlijk gemakkelijker om iemand die niet zo goed is beter te maken. Maar hoe ga je de allerbeste nog beter maken? Waar vind je dan de ruimte?’

Het gaf haar plezier die weg te ontdekken. Met twinkelende oogopslag en zilveren make-up op de oogleden: ‘Ik kan me echt goed voelen bij het idee dat ik nog een hele cyclus (2017-2020, red.) de tijd heb om te leren hoe ik weer op het knopje kan drukken waardoor ik kan presteren. Dat vind ik heel interessant.’

Sanne Wevers in actie op de balk tijdens het EK in Glasgow. Beeld ANP

Moeilijke materie

Wevers was ook realist na haar zege in Glasgow, waarbij ze zelfs minder euforie aan de dag legde dan bij het Europese teambrons van een dag tevoren. Het realistische van zondag: ‘Het zal altijd weer op en neer gaan qua prestatie. Want dit is moeilijke materie.’

Maandag zit zij weer in het vliegtuig naar huis en wacht na een week vakantie een volgende opdracht: de voorbereiding op de WK van eind oktober in Doha. In de woestijn van Qatar treft zij normaliter Simone Biles. De Amerikaanse acrobate is na een jaar rust teruggekeerd op het hoogste niveau. Een week voor de EK van Glasgow toonde zij in de USA Classic te Columbus, Ohio, haar topvorm. Op de balk turnde ze naar een cijfer van 15,200. De moeilijkheid (D-score) was 6,3 en de uitvoering (E-score) 8,9.

Wevers haalde zondag 5,6 en 8,3 (opgeteld 13,900). Ze liet, omwille van het resultaat, een combinatie weg plus een pirouette. Vader Vincent Wevers, de coach, zei dat een 6,1 D-score in Doha haalbaar moet zijn, maar straks in Tokio ‘iets van dik in de zes, minstens’.

De twee, met zus Lieke erbij de drie, kunnen rekenen als geen ander. Glasgow was mooi en heerlijk, zeker qua gouden oogst, maar wie het afzet tegen de Europese titelstrijd van een jaar eerder, wil toch wel een beetje aan relativeren doen. Toen zou Sanne Wevers met haar 13,900 drie turnsters - twee Roemeensen en landgenote Eythora Thorsdottir - hebben moeten voorlaten. De topdrie van 2017 ontbrak in Schotland.

Nieuwe richtpunten

Biles en Doha zijn de nieuwe richtpunten voor Wevers die beter dan best moet worden. Want op de vraag of hier in Glasgow de allerbeste Sanne Wevers was gezien, antwoordde ze met haar bekende lachje: ‘Ik hoop het niet, want dan ben ik uitgeleerd.’

Waarschijnlijk bedoelde zij: dan ben ik kansloos op het echt grote moment van de komende twee jaar, het olympische turntoernooi van Tokio.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.