Wedstrijdverslag Play-offs volleybal: Lycurgus - Orion

Typisch Gronings, de redding van volleybalclub Lycurgus

Landskampioen Lycurgus kreeg zes weken om het hoofd boven water te krijgen. Hulp voor de Groningse volleybalclub kwam van dichtbij, van een bestuurder met een Gronings hart en een sponsor die niet met de naam op het shirt hoeft.

(L-R) Stijn Held en Dennis Borst van Lycurgus. Beeld Ronald Hoogendoorn

Alles, vrijwel alles, draait in de topsport om geld. Wie in Nederland in de top van de bescheiden eredivisie volleybal wenst mee te draaien, een financiële onderneming van enkele tonnen, moet royaal zwart staan bij de bank. Wie rode cijfers schrijft, is na een tijdje klaar. Geen gemeente die bijspringt.

Zo stond landskampioen Abiant Lycurgus uit Groningen een paar maanden geleden op omvallen. Hoofdsponsor Abiant, een uitzendbureau, ging er na elf jaar mee stoppen, maar het gat van 150 duizend euro dat in de optimistisch gestelde begroting – van een half miljoen – was gevallen, was te groot om zomaar door te gaan. Zes weken kreeg de Groningse club om het vege lijf te redden.

Woensdagavond, voor het begin van de derde finale om het Nederlands kampioenschap tegen Achterhoek Orion, bleek Lycurgus weer met het hoofd boven water. Het bedrijf dat kort geleden al de anderhalve ton stortte, waarmee de eerste nood werd gelenigd, stapte voor drie jaar in: Nedmag, een onderneming in mineralen uit Veendam, goed voor een jaaromzet van 100 miljoen.

Verdere bedragen werden niet bekendgemaakt. Directeur Bert Jan Bruning van het zoutbedrijf sprak van ‘substantieel’. Het was genoeg om een nieuw bestuur te kunnen aankondigen, onder leiding van Arie Wink, een topman uit de raad van commissarissen van voetbalclub FC Groningen. Wink (71) leidde ook zeven jaar het Noord-Nederlands Toneel. Zijn passie is besturen.

Hij vindt dat een universiteitsstad als Groningen op cultureel en sportgebied moet meetellen in Nederland. ‘Als Donar (basketbal, red.) en Lycurgus niet meer zouden bestaan in deze stad, zou dat een groot gemis zijn’, aldus Wink, een man die het pittig durft te stellen. Op de vraag waarom een zoutbedrijf uit Veendam wel wil werken aan het opvijzelen van zijn reputatie en het grote Nam, de in Groningen vervloekte Nederlandse Aardolie Maatschappij, niet, dan zegt Wink: ‘Dom, hè.’

Want Wink en zijn kompanen Geert van der Schuur en Tonnie de Jong hebben de overtuiging dat sport, zeker een kijksport als volleybal, de stad en de provincie kunnen verbinden. Sponsor Bruning zei het plagerig: ‘Dat ik als Pekelder (inwoner van Pekela, red.) de Stadjers nog eens kon helpen. Ja, dat is leuk.’

Dennis Borst van Lycurgus doet een middelaanval tegen Pim Kamps, Orion. Beeld Ronald Hoogendoorn

Onbetaalde rekeningen

De doelstelling van de nieuwe, oude volleybalclub is topdrie blijven spelen in de Nederlandse eredivisie. Hoogstaande doelen op Europees niveau staan vooralsnog niet in het boek. Er is leergeld betaald. Drie jaar geleden was Erwin Rob, een zakenman die de Eigen Veerdienst Terschelling (EVT) bezat, de aanstichter van financiële ellende. Zijn zakken waren niet diep. Hij laadde de club op met onbetaalde rekeningen, ter grootte van 35 mille.

In sommige sporten, denk aan de negen cijfers voor de komma in het Champions League-voetbal, is dat geen probleem. Bij een club als Lycurgus, die zuinigheid met vlijt moet combineren, zijn er maanden nodig om die achterstand in te halen.

Arie Wink zei zes weken tevoren nog niet geweten te hebben dat hij voorzitter van een topvolleybalclub zou worden. Hij zei veel koffie te gaan drinken de komende tijd, met de achterban. Hij ging zich ook informeren over Europese toernooien. Champions League-voorronde of CEV Cup, hij ging het zich nog eens laten uitleggen.

Hij mag met een penningmeester die uit het interim-management komt op zoek naar meer geldschieters dan Nedmag. Die kunnen nog veel ruimte krijgen. Want, heel ongebruikelijk in de sport, de vooralsnog grootste sponsor van het spul hoeft geen plaats in de naamstelling, noch een plekje op het shirt. Daar staat voorlopig ‘Samen.’ Met een punt, als uitroepteken.

In Groningen gaan ze het samen doen, is het streven. Dat is volleybal ten voeten uit. Solo kun je niks. Samenspel wordt beloond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.