Tweede worden is verliezen voor Van Dijk

Een jaar geleden werd Ellen van Dijk wereldkampioene tijdrijden. Het was het doel waar ze intensief en lang naartoe had geleefd. Het gevoel alsof een ballon leegliep, overviel haar. 'Mijn wereld hield op na 24 september. Ik had nooit nagedacht over de tijd erna.' Het leven veranderde: meer aandacht, een nieuwe ploeg waarmee ze zondag eerst een podiumplaats nastreeft in de mondiale ploegentijdrit. Dinsdag volgt de ware uitdaging.

Beeld epa

Vorig jaar in Florence was er de druk van de favorietenrol. Van Dijk (27) had het hele jaar het tijdrijden beheerst. Ditmaal is er in het Spaanse Ponferrada ook geen vrijblijvendheid. 'Je bent de uittredend kampioene, dan wordt er ook weer iets van je verwacht.' Overheersend was ze dit jaar in de spaarzame tijdritten niet. Zondag werd ze in Frankrijk nog geklopt door de Oekraïense Hanna Solovej. 'Het is dit jaar iets meer met ups en downs gegaan. Ik heb drie keer een tijdrit verloren. Zo voelt dat, als je als wereldkampioene tweede wordt.'

Na haar vijfde plaats in Valkenburg (2012) was de focus bij de renster, die eind dit jaar woonplaats Amsterdam verruilt voor Woerden, volledig gericht geweest op die ene dag in Florence. Het vlakkere parcours daar bood haar een reële kans op de regenboogtrui. 'Ik was er eigenlijk dag en nacht mee bezig. Ik zat in zo'n strak regime, dat ik bijna niet wist wat me overkwam toen ik mijn doel bereikt had.'

Het was lastig omschakelen, erkent Van Dijk. 'Natuurlijk wilde ik hetzelfde doen in de winter, maar het was moeilijk op te brengen. Ik heb ook tijd genomen voor andere dingen, een paar leuke vakanties gehad. Het was zoeken naar een evenwicht.' Ze vond het mede dankzij Danny Stam, ploegleider van haar nieuwe team Boels-Dolmans. 'Ik heb heel wat 'blokjes' getraind met Danny op de scooter voor me. Met hem werken is heel motiverend.' Met haar vorige ploeg Specialized was de wereldtitel voor ploegen haast een vanzelfsprekendheid. Boels werd onlangs derde in een wereldbekerwedstrijd tijdrijden in Zweden. 'Dat was best een verrassing. Een podiumplaats in Ponferrada is nu ons doel.'

Maar haar grote uitdaging is uiteraard het prolongeren van de individuele titel, op zo'n 30 redelijk vlakke kilometers in en rond Ponferrada met een lastig klimmetje aan het einde. 'Het zullen dezelfde namen zijn als vorig jaar; Villumsen, Small, Stevens. Met daarbij Annemiek van Vleuten die zich supergoed ontwikkelt. Ach, op zo'n dag is het heel simpel: je moet gewoon alles geven.'

Beeld ap
Beeld anp
Beeld ap
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.