Column Peter Middendorp

Twee gouden uren en de volksknie van Anco Jansen

Het begin van de thuiswedstrijd tegen FC Utrecht verliep zaterdagavond nogal stroef en het begin van die wedstrijd duurde deze keer naar mijn gevoel ook ontzettend lang. Maar toen brak het gouden uur aan, het laatste uur zonlicht van de dag, dat alles mooi maakt, en over alles een warme, oranje gloed legt, de tribunes, het veld en de spelers.

Vooraf had ik alvast een verliespartij ingecalculeerd en mijn hoop gevestigd op de degradatiekraker tegen De Graafschap. In die wedstrijd, over enkele dagen al, met eindelijk weer eens een tegenstander van ons eigen niveau, zouden we de noodzakelijke punten wel halen om aan directe degradatie te ontkomen. Dat was mijn plan.

FC Emmen van Dick Lukkien versloeg FC Utrecht van Dick Advocaat met 2-0. ‘Our Dick is bigger’, hadden de fans geschreven. Een nuttige tekst, die ons tijdens de promotiewedstrijden tegen Sparta vorig jaar ook al eens van pas was gekomen.

In de 82ste minuut werd Anco Jansen gewisseld, de strijder, voorganger en spelverdeler. Hij had last van de knie, al een tijdje. Fans, spelers en staf denken op zulke momenten tegelijkertijd: wat moeten we zonder Anco? Overal hoor je de laatste tijd dan ook dezelfde vragen rijzen: doet Anco mee, is Anco fit, hoe is het met zijn knie?

Jansen werd niet voor de sier gewisseld, maar in het stadion brak niettemin een dankbaar volksfeest los, speciaal voor onze grote held, die ons zomaar naar de eredivisie had geleid, en nu ook al de weg wees naar veiliger regionen op de ranglijst.

We hadden nu drie onverwachte punten binnen, waarmee directe degradatie wel zo’n beetje was afgewend. Samen met de al incalculeerde punten uit Doetinchem zouden we volgens mijn berekeningen zelfs weleens genoeg kunnen hebben voor directe handhaving, woorden die we nog niet vaak in samenhang hadden gebruikt.

Anco speelde tegen De Graafschap, met pijnstillers en tape; niet op volle kracht. Maar hij speelde, en daar ging het toch maar om. Al zette je hem op een stoel in het veld.

In de studio van Fox riep Kenneth Perez vooraf: ‘Jeetje wat ziet die Anco Jansen er afgetraind uit, zeg!’ In het begin, vervolgde hij, was Emmen een veredeld campingelftal, maar ze hadden zich razendsnel ontwikkeld, en net als in het begin van het seizoen overdreef hij ook nu niet als hij hardop zei: ‘Emmen is de revelatie van het seizoen.’

Ook in Doetinchem speelden we in afnemend licht. Maar voordat daar het gouden uur kon aanbreken, stonden we al met 1-0 achter omdat onze jonge keeper de bal per ongeluk tegen een speler van De Graafschap aan schoot, waarna die voor de voeten van een spits viel.

En ook nu werd Jansen laat in de wedstrijd gewisseld omdat zijn knie niet meer verder wilde. Met hem verloren we ook de hoop op een gelijkspel, al schoten bijna alle spelers van Emmen in de tweede helft nog wel een keer op de keeper.

Na Utrecht kon er bijna niets meer gebeuren, na De Graafschap wel. De strijd tegen de nacompetitie gaat door, maar gelukkig pas over twee weken, als de competitie wordt hervat. Voor Jansen en zijn volksknie kunnen dat weleens belangrijke weken zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.