Twaalfde man: Zakken geld

Soms koopt een miljonair liever een Nederlandse voetbalclub dan nog een boot

Met woorden als ‘mega opruiming’, ‘sale’, ‘alles moet weg’ en ­‘bonusknallers’ kondigde het weekblad Voetbal International een paar maanden ­geleden de uitverkoop van het Nederlandse voetbal aan. Het was VI ernst. ­Achter alle woorden stond een uitroepteken.

Zeventien van de vierendertig clubs in de eredivisie en eerste divisie bleken al geheel of gedeeltelijk overgenomen door investeerders. Dat kan om ‘gefortuneerde mannen uit de eigen regio’ gaan, denk bijvoorbeeld aan Frans van Seumeren bij FC Utrecht, maar ook om Russen of Chinezen.

Voor een miljoentje kom je in de Jupiler League al een heel eind, schreef VI. Reken voor een subtopper in de ­eredivisie op een miljoen of tien. ‘Iedereen die schermt met een zak geld is momenteel welkom in de skyboxen.’ De nood is hoog in het voetbal. Tv-inkomsten vallen ­tegen, de publieke belangstelling loopt terug.

Behalve geld brengen buitenlandse investeerders nog iets met zich mee: vreemde verhalen. Vitesse heeft een mooie geschiedenis met Georgiërs en Russen en ook van de Chinezen bij ADO Den Haag hebben we jarenlang veel plezier gehad.

Mijn favoriet is Aleksei Korotajev, de Zwitserse Rus die op een dag ergens in het Midden-Oosten een supporter van Roda JC tegen het lijf liep en het daarna een ontzettend goed idee vond om miljoenen in die club te pompen. Hij had nog nooit van Roda JC gehoord en van Kerkrade evenmin.

Van Korotajev was niet veel meer bekend dan dat hij een Russische ex-schoonspringer was met een Zwitsers paspoort. Begin 2017 maakte hij 2 miljoen euro naar de club over, waarna Roda JC als een malle spelers begon aan te trekken. Het werd nog mooier.

Op een dag was Korotajev spoorloos. Hij bleek in Dubai gevangen te zitten. Korotajev zou een hand­tekening hebben gezet op een ongedekte cheque van 17,7 miljoen euro. De handtekening bleek te zijn ­vervalst. Inmiddels is hij weer vrij man.

Zijn liefde voor Roda JC is gelukkig niet gebroken in de cel. Woensdag liet Korotajev aan De Telegraaf weten dat hij zijn ‘tweede familie’ in Zuid-Limburg zo snel mogelijk zal bezoeken. ‘Zo zie ik Roda nu.’ Hij moet er niet aan ­denken dat de samenwerking zou worden verbroken. ‘Het zou het grootste verlies van mijn leven zijn.’

De Limburger schreef eerder deze week dat er een ‘hotline is tussen Dubai, de stad van de oliemiljoenen, en Kerkrade, de oude mijnstreek.’ Via Skype praat Korotajev, 31 jaar pas, met bestuurders, supporters en sponsors. ‘Soms doet hij dat in een geel-zwart shirt.’

Verslaggever Roel Wiche stelde een interessante vraag: ‘Waarom wil een Russische miljonair die al tien jaar in het Midden-Oosten woont, toch zo graag een club kopen waarvan hij tot vorig jaar nooit gehoord had?’

Ja, waarom eigenlijk?

In een interview deze week in VI met de directeur van Vitesse, Joost de Wit, staat ook iets raars. Vitesse is eigendom van een andere Rus, Alexander Tsjigirinski. Hij had liever een voetbalclub dan een extra boot, zegt De Wit.

Op het laatst vertrouwt verslaggever Tom Knipping het niet meer. Of De Wit zich wel eens afvraagt waarom iemand 140 miljoen investeert in een club waar – daar komt het – hij nooit komt? Hij kan niet in het hoofd van de Rus kijken, zegt De Wit, maar Tsjigirinski dreunt zó de opstellingen op van het Nederlands elftal uit de jaren ­zeventig. Oh, daarom.

Inmiddels heeft Vitesse, of beter gezegd Tsjigirinski, een landgenoot als trainer aangetrokken. Dat kan nog leuk worden. Hier is nog geen Russische, Chinese of ­Georgische clubeigenaar met een pistool in zijn achterzak het veld opgelopen, zoals laatst in Griekenland, maar het gaat de goede kant op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.