Profiel WK Kluizenaars

Tv aan en kijken: Deze liefhebbers gaan tijdens het WK op voetbalretraite

Een maand leven als een kluizenaar op het ritme van het WK. Aftrap om twee, vijf en acht uur. Tv aan en kijken. Totale gekte? Nee, wat een vooruitzicht. 

Oscar Borghardt bij de middenstip van het voormalig Ajax-stadion. Beeld Simon Lenskens

Naam: Oscar ­Borghardt

Leeftijd: 57 jaar

Beroep: verslaggever DiemerNieuws

‘Ik vind het prettig om een lange tijd achter elkaar vrij te zijn. De een gaat dan een maand naar de camping of naar het strand, ik kijk voetbal, want ik ben een enorme liefhebber. Koffie, de VI en een paar kranten binnen handbereik; voor mij is er geen betere manier van ­vrijetijdsbesteding denkbaar. En er is geen mevrouw ­Borghardt die zegt: kom eens van die bank af, dat scheelt.’

‘De eerste WK waarvoor ik vier weken vrijaf nam was Mexico ’86. Ik werkte als verslaggever bij De Nieuwe Weesper en had een sloot aan vakantiedagen die ik moest opnemen. Zo is het ontstaan. Uitgerekend in dat WK heb ik trouwens mijn enige wedstrijd moeten missen: Argentinië tegen Bulgarije. Een vriend van me ging trouwen, gelukkig vlak bij mijn ouderlijk huis. Je snapt het al, ik moest zogenaamd een paar keer heel nodig naar de wc. Zo heb ik thuis bij mijn ouders toch nog een deel van die wedstrijd gezien.’

‘Een EK is leuk, maar een WK vind ik exotischer. Ik hou er van dat Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen meedoen. Vroeger zag ik die teams daadwerkelijk één keer in de vier jaar. Ik kan me Thomas N’Kono herinneren, de keeper van Kameroen op het WK van 1982. Een sensatie! En in 1974 was er een ­speler van Zaïre die bij een vrije trap tegen zó naar de bal liep en hem wegschoot. Dat zijn onvergetelijke momenten. En het mooie is: die komen er nu weer.

‘Engeland kijk ik steevast op de BBC. Ik weet nog dat ze een keer vroeg op de middag tegen Tunesië moesten spelen, in 1998, Frankrijk. Zei presentator Des Lynam als openingszin: ‘Shouldn’t you be at work?’ Elke Engelsman van boven de dertig kan zich die zin herinneren. ­Nederland? Tja, aan de ene kant jammer dat we niet meedoen, maar het geeft ook een bepaalde rust. Je kunt je nu beter op het voetbal concentreren. Bovendien: ik heb in mijn leven Oranje drie keer een WK-finale zien verliezen. Ik weet niet of ik een vierde keer nog aan kan.

‘De voorpret is misschien nog wel leuker dan het toernooi zelf. Zaterdag: vier wedstrijden! En heb je groep B gezien? Marokko begint tegen Iran, Spanje staat tegenover Portugal. Met een beetje geluk is Marokko - Portugal dan al meteen beslissend. En Messi hè? Messi behoort voor mij samen met Cruijff en Maradona tot de drie grootste spelers die er zijn geweest. Ronaldo? Ook leuk, maar hij is toch meer van het kaliber Gary Lineker en Gerd Müller. Goeie speler, niet uitmuntend.’

Stein Spijkerman voor zijn boekhandel in Eindhoven. Beeld Simon Lenskens

Naam: Stein ­Spijkerman

Leeftijd: 64 jaar

Beroep: boekhandelaar in Eindhoven

‘Mensen verklaren me voor gek als ik vertel ik dat ik me speciaal voor grote voetbaltoernooien terugtrek in een appartement om alle wedstrijden rustig te kunnen bekijken. Dan vragen ze: ook de wedstrijden van kleine landen, Stein? Ja, juist die wedstrijden. De grote voetballanden kennen we wel, maar Oostenrijk - Japan, ik noem maar wat, dát vind ik nou juist een topper.

‘Tijdens voorgaande toernooien zat ik in een appartement in Zandvoort, dit keer heb ik voor Scheveningen gekozen, omdat mijn kleinkind in Den Haag woont. Die bezoek ik dan voor twee uur ’s middags, want vanaf dat moment begint de eerste wedstrijd. Twee uur, vijf uur en acht uur zijn de aanvangstijdstippen; een heerlijk ritme. Voor mij is dat totale ontspanning. Ik zie zo’n WK als een soort retraite. Alleen dan niet in een klooster, maar in een appartement aan zee.’

‘De poulefase vind ik het leukst, want veel landen ken je nog niet. Je begint aan zo’n WK in de hoop door iets gegrepen te worden; het maakt niet eens zo veel uit door wat, áls er maar een beetje gedoe ontstaat. Een boze sjeik het veld op bijvoorbeeld, zoals in 1982, dat zou geweldig zijn. Je hebt dit WK voor het eerst de videoref. Die zou voor minder discussie moeten zorgen, maar het tegenovergestelde is juist het geval. Op dat soort dingen kan ik me nu al enorm ­verheugen.’

‘Het enige waar ik wel tegenop zie, en dat mag je best opschrijven, zijn de wedstrijden waarbij Frank Snoeks commentaar geeft. Fijn voor hem dat hij zijn huiswerk zo goed doet, maar ik hoef echt niet te weten wat de buurman van de dochter van de spits van Peru voor werk doet. Voetbal is een serieuze aangelegenheid. Het is oorlog, geen amusement.’

‘Nee, dat Nederland niet meedoet, is niet van invloed op mijn kijkplezier. Ik ben meer voetballiefhebber dan Oranje-fan. ­Sterker nog, in 1994, was ik tijdens ­Nederland tegen Brazilië voor Brazilië. Ik kom uit Eindhoven, ben PSV-supporter. Op dat moment stond Romario in de spits. Daar had ik veel meer mee dan met dat Ajax-getinte Oranje.’

‘Mijn vriendin woont in Haarlem en komt af en toe langs. Het is zeker niet de bedoeling dat ze te vaak komt. We hebben daarover afspraken gemaakt. En er mag tijdens de wedstrijd alleen over voetbal worden gepraat. Voordat je het weet zit je tijdens Costa Rica - Servië over de aanbiedingen in de ­Albert Heijn te praten. Dat is natuurlijk niet de bedoeling van een voetbalretraite.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.