Turnsters naar Tokio: vrouwenploeg verovert op WK olympisch startbewijs voor 2020

Een knuffel na een geslaagde landing, een zoen van de coach en dan een gil na een blik op het scorebord. Opeens, als uit het niets, bleek het Nederlands turnteam zaterdag geplaatst voor de Olympische Spelen van volgend jaar. De slotoefening van Lieke Wevers op brug, een staaltje zenuwbeheersing van de eerste orde, deed Nederland in de landenwedstrijd van de WK in Stuttgart liefst vier plaatsen naar boven opschuiven.

De Nederlandse vrouwen vieren het behalen van deelname aan de olympische spelen in Tokio. Van links naar rechts: Lieke Wevers, Tisha Volleman, Sanne Wevers (verscholen), Naomi Visser, Eythora Thorsdottir. Op de voorgrond coach Vincent Wevers. Beeld Klaas Jan van der Weij

De nationale vrouwenploeg spurtte na het publiceren van de cijfers voor Wevers (13,900) van de achtste naar de vierde plaats. Het zwakke brugresultaat van de plots aan spanning lijdende Eythora Thorsdottir (11,466) kon worden geschrapt. Nederland ging met een mooie kattensprong België, Duitsland, Italië en zelfs Groot-Brittannië voorbij.

Hoogste kwartet

Het team stond opeens in het hoogste kwartet en wist dat er in de namiddag en avond nog maar acht volledige landenteams aan het vertrek zouden staan. Zelfs als al die teams Nederland zouden passeren, feitelijk een praktische onmogelijkheid, dan zou de ploeg van de coaches Vincent Wevers en José van der Veen nog steeds binnen de toptwaalf staan.

De twaalfde positie, dat was de uiterste grens voor het direct betreden van het olympische terrein van Tokio. Drie van de twaalf hadden zich vorig jaar bij de WK in Qatar al geplaatst: VS, Rusland en China. Die drie naties van superieure kwaliteit draaiden vrijdag en zaterdag gewoon hun meestal duizelingwekkende toeren.

In het veld daarachter, in Duitsland strijdend om de negen plaatsen op een ‘geschoonde’ ranglijst, heeft Nederland intussen een stabiele positie bereikt. In 2015 plaatste de ploeg zich bij de wereldtitelstrijd in Glasgow al voor de Spelen van Rio, het hoogst haalbare in de turnwereld. Het was veertig jaar na de laatste deelname van een oranjegekleurd team, dat van Montréal 1976. In 2018 werd de nationale ploeg zomaar derde van Europa.

Geen noodklep

In Stuttgart, waar Nederland uiteindelijk als zesde werd geklasseerd, kwam de herinnering aan dat geslaagde Glasgow 2015 nog eens boven. Toen was er minder druk om zich te kwalificeren voor Rio 2016. Er was toen nog een herkansing voor acht landen die elkaar vier tickets konden betwisten. Die noodklep bestond in Stuttgart niet. De druk stond er vol op.

De nationale ploeg bleef in de reusachtige Hanns Martin Schleyer Halle overeind, omdat het een overdaad aan ervaring aan boord had. Vijf turnsters van Glasgow waren er weer bij: de tweeling Lieke en Sanne Wevers, Eythora Thorsdottir, Tisha Volleman en Vera van Pol, opnieuw reserve trouwens. Met gemiddeld 23,4 jaar was Nederland zelfs het oudste team dat deze WK aan de start van de landenwedstrijd verscheen.

Het had alle routine nodig om de beroerde start op balk weg te poetsen. Naomi Visser deed het matig. Lieke Wevers, normaal een garantie voor een hoog cijfer, viel na een gemiste radslag flikflak plat op de balk. Ze bleef liggen op het 10 centimeter brede zenuwentoestel, maar de 10,366 betitelde de 28-jarige routinier haast beschaamd als het laagste cijfer uit haar herinnering.

Vechtknop

In de catacomben, na het feestje vanwege de olympische tickets, ging Wevers nog eens in op die beroerde start. ‘Balk, dat is echt een vreselijk toestel om te beginnen. Ik heb me er maanden dood op getraind. Maar het is echt frustrerend dat het zo ging. Daarom ben ik nu ook super opgelucht. Want we hebben er hier echt voor moeten vechten. Bij mij kwam niets gemakkelijk. Ik heb echt de vechtknop moeten indrukken.’

Na de balk volgde er in de Nederlandse ploeg een klein kringgesprek. Sanne Wevers, de olympisch kampioen op de balk die toen nog niet wist dat zij een te laag cijfer zou krijgen voor het bereiken van de WK-finale, voerde het woord. Daarna ging Nederland zich herstellen. Naomi Visser en Tisha Volleman excelleerden op vloer. De hele ploeg was sterk op sprong en op brug was het de mentale kracht van Lieke Wevers die de nationale ploeg over de drempel naar Tokio tilde.

Het team bleef zeker een kwartier in de coulissen verscholen voor het de media te woord ging staan. Er moesten nog wat tranen uit. Er was intens genoten van het moment, van de D-day die al drie jaar in de agenda had gestaan, van de vier olympische tickets die binnen zijn, een soort van diploma voor een geslaagd topsportleven. Niemand had aan zijn persoonlijke belang gedacht. Iedereen was vervuld van de teamprestatie. Het was een perfecte dag geweest.

Tisha Volleman Beeld Klaas Jan van der Weij
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden