nieuws

Turnster Thorsdottir blijft aan de kant, tweeling Wevers verbijt de pijn

Het ging vooral over blessures op het eerste kwalificatietoernooi voor de Spelen. De gymnastiek­unie had verordonneerd dat de turnsters niet mochten praten over het wangedrag van coaches en de tuchtzaken die daarvan het gevolg zijn.

Lieke Wevers tijdens sprong. Ze viel van de balk (‘stom’) en gleed uit bij de slotserie op vloer. Het kostte haar de eerste plaats. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Lieke Wevers tijdens sprong. Ze viel van de balk (‘stom’) en gleed uit bij de slotserie op vloer. Het kostte haar de eerste plaats.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Midden in de morele crisis van het Nederlandse vrouwenturnen, met vuistdikke rapporten en een enkel strafblad over wangedrag van coaches, moeten over twee weken vier turnsters (plus twee reserves) worden aangewezen voor de Spelen in Tokio. Zondag werd in Rotterdam de eerste ronde van die kwalificatie afgewerkt en mochten de turnsters, voorschrift van de gymnastiekunie KNGU, geen verklaringen afleggen over onderwerpen buiten het wedstrijdprogramma.

Het ging, niet vreemd, daarom vooral over blessures. Het toptrio van de Nederlandse ploeg was min of meer gekwetst. Eythora Thorsdottir, Sanne Wevers en Lieke Wevers kwamen verklaren over hun beperkte fitheid en waarom zij deze dag door de pijn heen hadden gebeten dan wel door het lichaam volledig waren geremd.

Thorsdottir, de beste meerkamper van het land, liep in het tot turnarena omgebouwde Topsportcentrum in trainingspak rond om hand- en spandiensten te verlenen aan collega’s. Knuffelen na een geslaagde dan wel minder gelukte wedstrijd hoorde daar ook bij.

De turnster van Pax, in 2019 nog goed voor Europees zilver op vloer, had zich de voorbije week teruggetrokken voor de eerste van de twee kwalificatiewedstrijden in Rotterdam. Op 3 april blesseerde zij beide enkels bij een dubbele streksalto in een oefeninterland tegen België.

Het leek klein malheur, het bleek groot onfortuin. De kneuzing aan beide enkelvorken maakt dat Thorsdottir na een sprong niet kan landen, zelfs niet op de verende dan wel zacht smorende vloeren en matten die in het turnen gebruikelijk zijn.

Pijnstillende injecties

Over twee weken hoopt Thorsdottir haar kans te wagen, maar de vrees dat het niet lukt is groot bij haar. ‘Ik houd hoop. Soms ben ik te realistisch’, zo vertelde zij over de momenten dat ze het niet meer ziet zitten. Pijnstillende injecties zouden voor het OKT-2 van zaterdag 26 juni een oplossing kunnen zijn, maar in Tokio mag de naald er niet in, was haar uitleg om daarvan af te zien. ‘Je kunt niet non-stop spuiten. Ik moet ook om mijn gezondheid denken.’

Lieke Wevers trad wel aan voor de eerste kwalificatie, terwijl ze een week lang geplaagd was door een beklemde zenuw van de grote schouderspier. ‘Tot woensdag kon ik mijn rechterarm niet eens optillen’, zei ze, nadat ze was bijgekomen van de gang langs vier slopende turntoestellen (sprong, brug, balk en vloer).

De plotselinge pijn had niets te maken gehad met de gerechtelijke stap van haar coachende vader, Vincent Wevers. Die wil in kort geding een plaats afdwingen in de staf voor Tokio 2021. Daarover vragen was buiten de bepaalde orde, zo maakte de dochter van Wevers senior duidelijk.

Wel zei ze hardop en zonder aarzeling dat de aanwezigheid van haar vader op de turnvloer ‘heel belangrijk’ is en dat ze zijn ervaring niet kan missen. In Tokio mag hij, ordemaatregel van de KNGU, niet verschijnen en wordt hij vervangen door de Amerikaanse Aimee Boorman. Zondag zat ze hoog op de tribune om haar nieuwste pupillen te observeren, zoals ze het zelf uitdrukte.

Lieke Wevers turnde door de pijn heen, voorzien van lagen tape om de schouders en de enkels. Ze viel van de balk (‘stom’) en gleed uit bij de slotserie op vloer. Het kostte haar de eerste plaats in het allroundklassement van OKT 1, nu gewonnen door de Amsterdamse outsider Elze Geurts, een jonge vrouw die vertelde dat haar carrière was geremd door twee afgescheurde achillespezen.

De tweede plaats in het klassement gaf de routinier vertrouwen. Ze schatte haar kans op uitzending naar Tokio eerst op ‘wel groot’, later op ‘best groot’. Ze zal er niet ver naast zitten in een kwalificatieprocedure, waarin verleden en cv een rol spelen.

Zenuwentoestel balk

Sanne Wevers, de regerend olympisch kampioen op zenuwentoestel balk, kwam net als haar tweelingzus Lieke met een genegeerde kwetsuur aan de start. Zaterdag blesseerde Wevers de linkervoet. Die werd geplakt door fysiotherapeut Mark Stolk en direct na de wedstrijd in een genezende pakking gestopt, met een laag folie om de boel op de plaats te houden.

Wevers deed een experimentele oefening aan de brug ongelijke liggers, met een combinatie van een Nabieva, een vluchtelement, plus een halve draai met vang door gekruiste armen. Het zou de naam ‘Wevers’ kunnen krijgen, mits goed uitgevoerd bij de Olympische Spelen. Het zou een H-element met achttiende punt waardering betekenen. Met een uitgangswaarde van 6,7 punten zou de Twentse de olympische finale kunnen halen en in de buurt van een medaille kunnen komen.

In dezelfde brugoefening van zondag was Wevers (29) evenwel drie keer naar de grond gegaan. Dat zorgde voor de matige score van 9,833. Daarna ging ze wel fraai over de balk (13,467) en wist zij, de enige Nederlandse met zicht op een medaille in Tokio, dat het uitschrijven van haar ticket op 27 juni een invuloefening is. Mits fit, de disclaimer van het Nederlandse vrouwenturnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden