Turken dompelen Belgen in diepe rouw

In het snikhete Koning Boudewijnstadion waren het Belgisch voetbalelftal en de aanhang maandagavond bevangen door het angstzweet. Een koude douche was welkom maar niet de afkoeling die Turkije de Belgen bezorgde....

'Auf wiedersehen! Auf wiedersehen!', zong de uitgelaten Turkse aanhang pesterig toen het een kwartiertje voor tijd wel duidelijk was dat de buit binnen was. Vanuit het Ruhrgebied is het straks voor de Turkse fan een overzichtelijke oversteek naar het werkgebied van dé nationale voetbalheld: spits Hakan Sükür, komend seizoen in dienst van Inter Milan.

De 28-jarige Sükür, al sinds jaar en dag een grootheid in eigen land, maakte gisteravond dan eindelijk op het internationale podium zijn faam waar. Met twee doelpunten verlengde hij de Turkse deelname aan Euro 2000.

Dat de Turkse spelers nog niet op vakantie mogen, na de droevige vertoningen tegen Italië en Zweden (de allerberoerdste wedstrijd van het toernooi) mag een heus mirakel heten. Eén wedstrijd redelijk tot goed spelen, de alles-of-niets-wedstrijd, bleek in groep B toereikend voor een verlengde deelname aan Euro 2000.

Het viel de neutrale toeschouwer in het Koning Boudewijnstadion gisteravond zwaar mee te klappen met de uitzinnige Turkse spelers en aanhang. De compassie ging uit naar de verliezers, een ploeg die het hele toernooi door een veel leukere indruk maakte dan Turkije. Voor de derde achtereenvolgende keer vermaakte België het publiek met opportunistisch, on-Belgisch aanvallend spel, maar de beloning bleef uit.

Het is voor de Belgische bondscoach Waseige en zijn spelers niet te hopen dat er de komende dagen in eigen land massaal op zoek wordt gegaan naar zondebokken. Die zijn er niet, ook niet de gisteravond blunderende doelman De Wilde die Turkije op slag van rust aan een voorsprong hielp.

België werd tegen de aanvankelijk weer hoogst laf spelende Turken slachtoffer van de eigen ongebreidelde dadendrang, slachtoffer van pech en ook slachtoffer van een gebrek aan raffinement. Maar hartverwarmend was en bleef de collectieve inzet, ook nog toen er niet meer viel te ontsnappen aan het noodlot.

Hoewel hij allerminst de glansrol vervulde die hijzelf in gedachten had, kan Luc Nilis zeggen dat hij op het veld was bij een van de meest spectaculaire wedstrijden die ooit in het Brusselse stadion werden verspeeld. Nilis, eindelijk in de basis, was het die België onmiddellijk na Sükürs 2-0 alsnog richting het benodigde gelijkspel had kunnen schieten maar ook hij ontbeerde in de 69ste minuut ieder geluk.

Turkije - België was van meet af aan een onwaarschijnlijk onderhoudende wedstrijd waarin de Belgen in de beginfase duidelijk de overhand hadden. Met middenvelder Wilmots als onvermoeibare spil joeg de ploeg van Waseige op een vlotte voorsprong.

Twintig minuten lang was het eenrichtingsverkeer richting het doel van Rüstü maar de rustgevende openingstreffer was de Belgen niet gegund. Mpenza zag Nilis te vaak over het hoofd en toen het halverwege de eerste helft dan eindelijk raak was bedierf grensrechter Jensen het feestje. Mpenza's rebound-doelpunt werd afgekeurd omdat Nilis even tevoren buitenspel zou hebben gestaan.

Die domper gaf de tegenstander - in vier eerdere ontmoetingen met België nimmer de winnaar - zichtbaar moed. Voorzichtigjes schoven de Turken op richting de Belgische speelhelft en prompt ontstond er gevaar voor het doel van De Wilde. Die hield eerst de aan de buitenspelval ontsnapte Sükür van een doelpunt af en reageerde tien minuten voor rust voortreffelijk op een inzet van Arif.

Die goede ingrepen ten spijt beëindigde de Anderlecht-doelman de eerste helft als de schlemiel van het veld. Bij een ogenschijnlijk ongevaarlijke vuurpijl in het strafschopgebied weigerde Valgaeren het hoofd te gebruiken. Sükür deed dat na de stuit wél. Als een juffertje sprong De Wilde mee. De 1.91 meter van de Turkse spits won het van de 1.81 meter plus armlengte van de doelman: 1-0.

Invaller-scheidsrechter Benkö (diens collega Nielsen verrekte een spier tijdens de slijtageslag) floot onmiddellijk voor rust, maar rust kwam er gisteravond nooit in en rond het stadion. Ook in de tweede helft kwam er geen einde aan de Belgische stormloop. Mpenza verprutste twee fraaie kopkansen alvorens Sükür de Turken in extase bracht. Een vlotte counter bood de spits de gelegenheid tot de genadestoot: 2-0.

Op een avond waarop werkelijk alles tegenzat verbeeldde doelman De Wilde de Belgische tragedie. Een woeste overtreding moest hij in de slotfase met een rode kaart bekopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.