Trouwdag van Gorré in bundeling clubhistorie?

Een Rotterdammer uit 1943 met een hart voor de stad waar hij is geboren. Over de succesvolste club van Rotterdam schreef hij in 1994 Feyenoord, een beeld van een club....

Mark Misérus

Dat lijkt verdacht veel op de titel van zijn jongste boek. Dat komt doordat beide boeken zijn uitgegeven in dezelfde reeks. Er is bijvoorbeeld de geschiedenis van Flevoland in meer dan 100 verhalen. Eveneens niet te missen: De vrouw in Nederland. Haar eigen geschiedenis in meer dan 100 verhalen.

En nu dus Feyenoord. Is dat toeval? Zeker niet. Feyenoord viert dit jaar het eeuwfeest en dat zullen we weten. Het regent voorlopig boeken, dvd’s en series en documentaires in de kranten en op de tv.

Welk beeld rijst van Feyenoord na lezing van dit boek? Dat het een club is van noeste werkers die niet zelden in financieel zwaar weer kwam, maar een hoop grote spelers voortbracht. En dat de supporters, zeker de laatste jaren, niet zijn verwend met grote successen. Kortom: alles wat we al wisten, maar dan op een andere manier onder woorden gebracht.

Maar tussen die honderd verhalen zit toch vast wel iets moois? O ja, hoor. Huiveringwekkend blijft het ooggetuigenverslag dat Paul van Gageldonk deed van de veldslag tussen Ajax- en Feyenoord-hooligans in een weiland langs de A9. En de brieven van Feyenoord-supporters aan Johan Cruijff en Herman Kuiphof zijn uit het hart gegrepen. Treffend, zelfverzekerd en onvervalst Rotterdams. Maar je vraagt je toch af wat de trouwdag van Dean Gorré, uit het door zijn vrouw geschreven boek Zweetsokken en Prada-rokken, toevoegt aan deze poging de clubhistorie in boekvorm samen te vatten.

Welke verhalen ontbreken? Een hoofdstuk – meer ruimte is er niet – van het schitterende De Coolsingel bleef leeg , van Hugo Borst, was zonder meer gerechtvaardigd geweest. Dat geldt ook voor een van de (historische) verhalen die Feyenoordvolger Michel van Egmond door de jaren heen optekende. Een gemiste kans.

Het is ook lastig van al die verhalen een selectie te maken. Ja, maar door deze verkeerde keuzen is de titel van het boek ook niet juist gekozen. Die had moeten zijn: een geschiedenis van 100 jaar Feyenoord in meer dan honderd verhalen. Verhalen die overigens vaak net te kort zijn om echt diep in te gaan op een deel van de toch roemrijke clubhistorie.

Is er nog meer loos? Er had wel wat duidelijker vermeld mogen worden dat Oudenaarden samensteller is en, op de inleiding na, geen auteur. En nogal vreemd is de manier waarop de bronnen van de verhalen worden vermeld. Wie wil weten wie welk verhaal heeft geschreven en waarin het is verschenen, moet steeds naar achteren bladeren. Op die manier krijgen de schrijvers niet de credits die ze verdienen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden