Trainingskamp beleggen? Dit landhuis is populair bij topclubs

FC Twente legde er de basis voor zijn wederopstanding tegen FC Utrecht, veel grote clubs verbleven er. Wat is de kracht van De Bloemenbeek?

Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Nee, hier zit 'm het niet in dit monument, dat weet eigenaar Raymond Strikker van De Bloemenbeek in De Lutte heel zeker. Op een bult tegenover zijn hotel ligt een cirkel van zwerfkeien en menhirs met verwijzingen naar zon en sterren - het Twentse Stonehenge. Voetballers die bij hem logeren ziet hij er nooit tussen lopen om extra krachten uit de kosmos op te doen.

Maar een mirakel was het. Afgelopen zondag veegde FC Twente, tot dan de sneuste eredivisionist met 0 punten uit 4 wedstrijden, topper in wording FC Utrecht met 4-0 van de mat, nadat het team twee dagen bij De Bloemenbeek had verbleven. Het logement in landhuisstijl te midden van coulisselandschap kreeg plotsklaps het stempel van het Lourdes van de lage landen. Een manke club hervond hier de zwier. Waar het 'm dan wel in zit? Strikker: 'Keihard werken. Uiterste toewijding.'

FC Twente was bepaald niet het eerste team. Ajax komt er 's zomers al decennia om te trainen. AZ was er te gast, Feyenoord, FC Utrecht trouwens ook, 'eigenlijk zijn alle eredivisieclubs wel geweest'. Het hotelregister vermeldt uit het buitenland: Bayern München, Schalke 04, Benfica, Porto, Everton, de nationale ploeg van Qatar, en, in 2008, Egyptisch kampioen Al-Zamalek, destijds getraind door oud-Ajacied Ruud Krol. Schaats- en wielerploegen komen langs. 'Voor heel wat medailles is hier de basis gelegd.'

Hier komen ze voor, zegt Strikker. Hij staat onder de platanen op de binnenplaats, omgeven door de vleugels van het gebouw. Op de eerste verdieping verblijven meestal de spelers, op de begane grond de technische staf. Schuif de puien open en van hieruit hebben ze meteen toegang tot materiaalopslag, massagetafels en fitnessruimte. Er zijn slechts enkele doorgangen naar het gedeelte voor andere gasten. Medewerkers kunnen zo nieuwsgierigen op vriendelijke toon op afstand houden. 'Zoekt u soms iemand?' Strikker: 'Bewakers hebben we nog nooit nodig gehad. Het is hier besloten, maar niet opgesloten.'

Hier komen ze ook voor. Strikker loopt over een egaal geschoren grasmat. Eerder speelden de bezoekende teams bij SV De Lutte, maar sinds vijf jaar ligt achter het hotel een voetbalveld. Een robot scheert in de zomermaanden permanent de sprieten op 2,5 centimeter. Het apparaat houdt tegelijkertijd konijnen en mollen uit de buurt. 'Zie je die beplanting? Die wal? Speciaal aangelegd. De teams kunnen zo ongestoord trainen en het karakter van het landschap wordt versterkt.' De keuken, al zes jaar bekroond met één Michelinster, is ook een factor.

Er ligt dus intussen ook voetbalgeschiedenis, al moet de geïnteresseerde gast wel even zoeken. Achter een tafel, vlak boven de plint, zit een grijs plaatje, een oud telefoonstopcontact. Via deze aansluiting, in de voormalige tv-kamer, bezegelde Johan Cruijff in 1973 zijn vertrek bij Ajax.

De club had er nota bene voor het eerst zijn intrek genomen. Na het behalen van de derde Europa Cup waren er twijfels over het leiderschap van de vedette. Er werd gestemd over een nieuwe aanvoerder, Raymonds vader Herman Strikker leverde nog de pennen en de papiertjes. Het team koos Piet Keizer. De in zijn eer aangetaste Cruijff begon diezelfde avond nog te bellen, met schoonvader Cor Coster, met het buitenland, vooral met Spanje. Preciezer: Fútbol Club Barcelona.

Landhuishotel De Bloemenbeek, waar onder andere Ajax, Feyenoord en Bayern München verbleven.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Strikker: 'Ik was toen nog maar 8 of 9 jaar, maar ik hoor nog de teller van de telefoon tikken. Niet tik, tik, tik. Maar tikttiktik. Het ging tot 9999, maar toen de cijfers op 0000 sprongen, gingen de gesprekken gewoon door. Mijn vader maakte zich nog grote zorgen: ze zouden toch wel alles betalen? Het is netjes afgehandeld.'

De familie moest nog improviseren. Ajax had de Europa Cup meegenomen en assistent-trainer Bobby Haarms vroeg of de eigenaar de beker die dagen in de kluis wilde bewaren. Jazeker, geef 'm maar, had Herman gezegd. Strikker: 'We hadden helemaal geen kluis. De beker stond in de huiskamer. We hebben mijn broertje van 3 er nog in gezet.'

Zijn de eisen van de sterrenteams nu exorbitanter dan een kluis? Volgens Strikker valt het mee. 'Sommige clubs vragen om ijsbaden, anderen willen een videotoren, of ze verzoeken of de lengte van het gras naar 2,3 centimeter kan. Niks buitengewoons. Ronald Koeman zocht een volleybalnet om de spelers van Everton beter te leren koppen. Dan regel je dat.'

In het hotel wijst er maar weinig op dat hier geregeld topvoetballers verblijven. Naast het anonieme telefoonplaatje is er één relikwie: naast een trap hangt een foto van het Ajax uit 1973 voor het hotel, met handtekeningen van de spelers.

Strikker: 'Ik wil geen voetbalhotel zijn waar fans zich voor de deur verzamelen. Topclubs zitten niet te wachten op trammelant.' Maar hij denkt er nu toch over de bar met wat meer foto's en memorabilia in te richten. Hij heeft nog heel wat liggen, thuis. 'Mensen vragen er toch naar.'

Hij weet nu al dat er één gemis zal schrijnen: het shirt dat Johan Cruijff hem in 1973 gaf, met het nummer 14 op de rug geborduurd, en dat hij als jochie weken heeft gedragen, is in het gezin geëindigd als poetsdoek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden