Interview Lonneke Slöetjes

Topvolleybalster Lonneke Slöetjes zoekt naar haar vorm: ‘Ik blijf elke training knallen’

De nationale volleybalploeg van de vrouwen heeft in januari de laatste kans om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen. Met een nieuwe bondscoach, de Italiaanse wonderdokter Gianni Caprara. ‘Ik hoop dat hij schwung in de ploeg kan krijgen’, zegt sterspeelster Lonneke Slöetjes.

Lonneke Slöetjes in actie, 2018. Beeld AFP

De nieuwe bondscoach van de Nederlandse vrouwen, de Italiaan Gianni Caprara, had zijn voornaamste aanvalster, Lonneke Slöetjes, zondag graag met eigen ogen in actie willen zien. Hij wilde een beeld krijgen van haar vorm. Maar de Nederlandse international sloeg geen bal in de Florentijnse derby tussen haar ploeg Scandicci en Firenze, het Italiaanse team dat Caprara ook coacht. Slöetjes bleef aan de kant, gepasseerd ten faveure van een Poolse ontdekking, de 18-jarige Magdalena Stysiak.

Slöetjes, van zichzelf geen vrouw voor grote verontwaardiging, leek er vrede mee te hebben. ‘Het gaat bij ons om en om. Wie de vorm van de dag heeft. De ene keer begin ik. Als het niet goed gaat, komt Magdalena erin. Dan krijgt zij de volgende keer een basisplaats. Als zij dan niet goed speelt, kom ik er in en krijg ik de volgende wedstrijd een basisplaats.’

De Nederlandse topspeelster, de vrouw om wie nagenoeg alles draait bij de nationale ploeg, kwam begin oktober naar Champions League-deelnemer Scandicci. Ze werd na vijf jaar Turkije, als gewaardeerde kracht van het oppermachtige Vakifbank, naar de Serie A getransfereerd. 

Moeilijke zomer

Slöetjes (29) beleefde vervolgens met het Nederlands team een moeilijke zomer: geen directe kwalificatie voor de Olympische Spelen, niet bij de laatste vier van het EK, achtste in de World Cup. De Spelen zijn alleen bereikbaar via een omweg: de laatste olympische kwalificatiekans is begin januari in Apeldoorn.

De rampzomer heeft het zelfvertrouwen van de ploeg en van de sterspeelster aangetast. Aan de rand van het veld in Scandicci zegt ze: ‘Het is erg zoeken naar het ritme, de afstemming met de spelverdeelster en met het team. Ja, dan ga je wel een beetje aan jezelf twijfelen.’ Snel herstellend: ‘Maar ik weet dat dat niet nodig is. Ik blijf gewoon rustig, ik blijf positief. En, weet je, ik kan alleen maar mijn best doen. Meer kan ik niet.’

Slöetjes speelde na de olympische kwalificatiecatastrofe van Catania (ze scoorde slechts 8 punten in de beslissende wedstrijd tegen Italië) een redelijk EK (16 punten bij de uitschakeling door Turkije). Over de World Cup in Japan was ze zelfs best tevreden. Ze maakte in 11 wedstrijden in Japan 171 punten, stond keurig vijfde op die topscorerslijst. Ook daarom is het moeizame begin in Italië voor haar een tegenvaller.

Haar beoordeling: ‘Over het kwalificatietoernooi van Catania was ik ook ontevreden. Maar over de rest van de zomer niet. In Catania heb ik mijn beste spel niet laten zien. Maar op het EK was ik goed en in de World Cup heb ik goede wedstrijden gespeeld. Maar uiteindelijk valt of staat tevredenheid met het resultaat van het team. Over de vierde plaats bij de Spelen van Rio was ik niet tevreden, hoe goed ik daar ook heb gespeeld.’

Volleybalsuccessen

De neergaande lijn van het Nederlands team betekende dat bondscoach Jamie Morrison begin oktober werd ontslagen. Hij is opgevolgd door de Italiaanse wonderdokter Gianni Caprara, de man die Rusland in 2006 wereldkampioen maakte. Slöetjes, toch de hoofdrolspeler van de volleybalsuccessen sinds 2015, werd zijdelings geïnformeerd over de gang van zaken. Ze zit niet langer in de spelersraad en sprak slechts eenmaal met technisch directeur Joop Alberda.

Bezwaren tegen de Amerikaan Morrison had ze nauwelijks. ‘Iedereen van de ploeg heeft zijn mening en gevoelens doorgegeven aan de spelersraad. Die heeft dat weer doorgespeeld naar de Nevobo, de volleybalbond, Alberda dus. Het ging over hoe wij dachten we de Olympische Spelen gaan halen.’

Morrison, de koele calculator, is in alle rust en beschaving vertrokken. Of heeft zich deze zomer iets voorgedaan tussen speelsters en coach? ‘Nee, nee. Absoluut niet. Nee.’ Of het ontslag haar had verrast? ‘Nou ergens voel je het wel aankomen. Omdat er onvrede was. En omdat dat belangrijkste toernooi, de olympische kwalificatie van Apeldoorn,  er zit aan te komen. Je voelt dat er iets gaat gebeuren.’

Concurrerende club

Slöetjes, dinsdag in Nederland voor de begrafenis van haar grootvader en woensdag al weer in Istanbul voor Europese verplichtingen, heeft in Florence niet de hand geschud van Caprara, die werkt voor de concurrerende club, Il Bisonte Firenze. Ze kent hem uit Turkije. Ze heeft vaak tegen hem gespeeld, toen hij coach van Eczacibasi was. ‘Ik weet niet zo goed hoe Caprara het bij die wedstrijden deed. Ik weet alleen dat wij met Vakifbank vaak wonnen.’

Zondag had Slöetjes als niet-ingezette wisselspeler alle tijd om Caprara en diens capriolen langs de lijn te bekijken. Ze kreeg een knipoog van hem en vond de man die met zijn colbert aan het goochelen was bepaald grappig. Dat verhaal over zijn humor, dat klopt volgens Slöetjes. ‘Het is volgens mij een goede kerel. En hij heeft een bepaald charisma. Ik hoop dat hij schwung in onze nationale ploeg kan krijgen. Dat hij nieuwe energie creëert en voor zelfvertrouwen zorgt. Hij leeft in elk geval erg mee.’

Dat zij momenteel bij Scandicci de wedstrijden ontbeert om het eigen zelfvertrouwen op hoog Europees peil te krijgen, lijkt de lange (1.92) diagonaalaanvaller niet veel te doen. ‘Nou, elke training is ook een kans toch? Voor mij is de training niet heel anders dan een wedstrijd. Ik blijf elke training knallen. Als ik dan de kans krijg in de wedstrijd, dan doe ik het ook. Volle bak.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden