Topsprinters missen 200 meter in Sydney

De olympisch kampioen van 1968 staat met een blikje bier in zijn hand tegen het hek. Jim Hines heeft zojuist de tweestrijd tussen Michael Johnson en Maurice Greene op de 200 meter gevolgd....

Vooraf werd deze finale bij de US-trials aangekondigd als de 'opwindendste twintig seconden uit de sportgeschiedenis'. Opwindend werd het zeker, al na tien tellen was de show over. Mike & Mo strompelden, grijpend naar hun bovenbeen, de baan af.

Jim Hines won goud op de 100 meter tijdens de Olympische Spelen van Mexico en hij spreekt hier van een schandaal. 'Greene en Johnson liepen in de halve finale ook al tegen elkaar, daar zijn ze opgebrand. Dat had de organisatie nooit mogen toelaten. De twee sterkste lopers tegen elkaar in de halve finale, dat kan niet.'

Johnson en Greene hadden elkaar voorafgaand aan de US-trials verbaal flink aangepakt. Een war of words die tot gevolg had dat de een, ook al tijdens de halve finale, niet voor de ander wilde onderdoen.

En dat, zegt Hines, werd het tweetal fataal. 'Dit kost de Verenigde Staten straks een gouden medaille op de 200 in Sydney.' Dat laatste valt overigens nog te bezien. De winnaar zondag, footballer/atleet John Capel, liep een knappe 19,85.

Greene, wereldrecordhouder (9,79) op de 100 meter, was de eerste die het vuurtje ruim een maand geleden opstookte. Hij zou Johnson wel eens wat laten zien bij de US-trials. Hij beschuldigde de wereldrecordhouder op de 200 (19,32) en drievoudig olympisch kampioen van angsthazerij. Tweemaal, zei hij, stond er vorig jaar een directe confrontatie over 200 meter op het programma, beide keren trok Johnson zich terug. Eenmaal had Johnson last van een lichte blessure, de tweede keer was zijn grootmoeder overleden en ging hij naar de begrafenis.

Greene zocht er meer achter: 'Hij wil niet tegen mij lopen.' Daarmee suggereerde hij voorzichtig dat Johnson bang voor hem zou zijn. Johnson, op zijn beurt: 'Man, mijn oma was dood, ik rouwde. En verder, ik bang voor hem? Wat is zijn persoonlijke record? 19,8 of zo? Hij is een goede 100 meter-loper, maar zijn 200 stelt nog niks voor.'

'Greene is onvolwassen', oordeelde Johnson vervolgens. 'Hij moet stoppen met dat geouwehoer en gaan trainen.' Greene: 'Hij is na dat record van hem nooit meer in de buurt van de 19,32 gekomen. Ik ga winnen, zeker weten.'

De soundbites werden gretig door de Amerikaanse media opgepikt. Het was een verbale oorlogsvoering die herinneringen opriep aan het tijdperk van boksers Joe Frazier en Mohammed Ali.

De lange aanloop naar een korte sprintfinale zette de atletiek in Amerika weer even op de kaart. John Smith, trainer van Greene, keek geamuseerd toe. 'Het zijn net worstelaars van de World Wrestling Federation. Voor even is het goed, maar het moet niet te lang duren. Dat rare worstelen is alleen maar show, bij de atletiek gaat het er serieuzer aan toe.'

Smith, in 1972 in München 400 meter-finalist, zei vrijdag: 'Die woordenstrijd is fake. Het gaat er zondag gewoon om wie van de twee het snelst is. Dat is toch waar het allemaal om draait?'

'In de halve finale moet je het rustig aan doen, maar dat deden ze niet', concludeerde Hines. 'Ze wilden gewoonweg niet voor elkaar onderdoen.' In die halve finale werd Johnson tweede en Greene derde, beiden ook toen achter winnaar John Capel.

Het was ontluisterend te zien hoe de twee anderhalf uur later, na de finale, het stadion verlieten. Greene als lopend patiënt ('ik ben binnen drie weken weer topfit en ga me volledig concentreren op de 100 meter in Sydney'), Johnson liggend op een kruiwagentje.

Johnson meende dat de media het vuur de afgelopen weken erg hoog hadden opgestookt. Ze hadden een 'hype' gecreëerd rondom de naderende confrontatie tussen 'Mo & Mike'. 'Ik heb nu tweemaal zo'n two-men-show meegemaakt, en ik vind het allemaal flauwekul. Ik doe er nooit meer aan mee.'

De eerste showdown was twee jaar geleden tussen olympisch kampioen 100-meter Donovan Bailey en hemzelf over 150 meter. Zondag volgde het te zwaarbeladen duel met Greene. En beide keren raakte Johnson, die vrij kwetsbaar is als hij over korte afstanden sprint, geblesseerd.

Natuurlijk is de Texaan teleurgesteld dat hij de historische dubbel van Atlanta (goud op zowel de 200 als de 400 meter) niet kan evenaren. Het is niet anders. 'Dan maar een olympische titel met een wereldrecord op de 400 meter.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden