Toenemende ergernis over Nederlandse suprematie

Met zijn puntentotaal van 154.013 zou Ivan Skobrev vorig jaar, toen het EK allround ook in Heerenveen werd gehouden, als derde het erepodium hebben beklommen....

Ronald ten Brink

De nummer vier van het WK van vorig jaar, Mark Tuitert, was ditmaal de grote winnaar. Na drie afstanden was de jonge Holtenaar (23) in feite al onbereikbaar. Carl Verheijen en Jochem Uytdehaage volgden op eerbiedwaardige afstand. De onttroonde Europees kampioen Gianni Romme, die te veel toegaf op de korte afstanden, completeerde na een sterke tien kilometer het Nederlandse grand slam.

De concurrentie zit absoluut niet stil en het aantal beloftevolle jonge buitenlandse topschaatsers - naast Skobrev ook Lalenkov (22), Fabris (22), Röjler (22) en Jan Friesinger (23) - is zelfs hoopgevend groot. Maar de Nederlanders jagen elkaar zodanig op dat zij elk jaar weer een nieuwe, hogere norm stellen. Tuitert en Verheijen bleven dit weekeinde ondanks de verre van ideale omstandigheden (te hoge vochtigeheid) dik onder het puntenwereldrecord dat Uytdehaage in zijn olympische succesjaar 2002 tijdens het WK in Thialf vestigde.

Want dat is misschien wel het meest frustrerende gegeven voor de buitenlandse schaatsers en hun trainers. In de jaren negentig knokten ze tegen een of twee Nederlandse toppers, van wie Ritsma de meest dominante was met vijf Europese titels. Nu lost de een de ander af: Uytdehaage in 2002, Romme vorig jaar en dit keer Tuitert. De concurrentie moet er moedeloos van worden.

Van de laatste 22 Europese kampioenschappen werden er 18 gewonnen door een Nederlander. Alleen Nikolaj Goeljajev (1987), Tomas Gustafson (1988), Johann Olav Koss (1991) en Dmitrij Sjepel (2001) zorgden voor de broodnodige variatie. Sinds er een dak boven Thialf hangt, werd negen keer een EK in Heerenveen georganiseerd en die toernooien kenden louter Nederlandse winnaars.

In Nederland wordt die suprematie nog steeds op prijs gesteld. Ex-wereldkampioen Harm Kuipers registreerde gisteren in Thialf zelfs een record geluidsvolume van 111 decibel en ongetwijfeld zal de NOS met zijn marathonuitzendingen weer prima kijkcijfers hebben gehaald. In het buitenland speelt de wrevel echter steeds meer op. Zelfs de Noren hebben dit seizoen voor het eerst geopperd de grote vierkamp door een kleine te vervangen.

Met een drie in plaats van een tien kilometer zouden de verschillen inderdaad kleiner worden, maar de dominantie van de Nederlanders zou er nauwelijks minder van worden. Na drie afstanden hadden Tuitert, Verheijen en Uytdehaage al een ruime voorsprong. Alleen Romme moest toen nog een inhaalrace volbrengen.

Toch valt er iets voor te zeggen het EK allround te vervangen door een WK kleine vierkamp. Het deelnemersveld zou dan kunnen worden versterkt met enkele toprijders uit Noord-Amerika en Azië en worden ontdaan van ex-Nederlandse schaatsers die onder vreemde vlag nog op een persoonlijk recordje hopen. Het toernooi kan dan bovendien weer gewoon in twee dagen worden afgewerkt. Commercieel is dat wellicht wat minder interessant, maar voor sporters én publiek is het wel een stuk prettiger.

Voor het vrouwentoernooi is een verkleinde vierkamp, met een 1000 in plaats van een 5000 meter, geen optie. Daarvoor kruipen de afstanden dan te dicht naar elkaar. De Europese kampioenschappen van de vrouwen missen ook al jaren internationale uitstraling. Ze zijn verworden tot een veredelde interland tussen Duitsland en Nederland, met net als in het voetbal gewoonlijk een Duitse zege. Anni Friesinger veroverde de negentiende titel voor haar land (de DDR-tijd meegerekend) in 22 jaar.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden