Toekomst dressuur niet in gevaar (al rommelt het)

Het huis staat in brand maar de blusmiddelen zijn onderweg. Met die geruststellende boodschap nam Frank Kemperman maandag alvast een voorschot op het werk dat hij voor de dressuurcommissie van de internationale paardensportfederatie FEI gaat verrichten....

Zijn eerste taak? De gemoederen bedaren. De dressuur kampt met de naweeën van een post-olympisch crisisje. Hoewel het volk op de tribunes in Hong Kong er niets van zal hebben gemerkt, rommelde het in de wereld van het dansen te paard. Pas na de Spelen, waar Anky van Grunsven haar derde titel op rij won, werd de vuile was buiten gehangen.

De brandbrief die de Jordaanse prinses Haya in haar hoedanigheid van FEI-voorzitter de hele wereld liet overgaan, is volgens Kemperman een overtrokken reactie. ‘Politiek en emotie lopen nu even door elkaar heen’ , aldus de doorgewinterde paardensportbestuurder.

Dat de dressuur de Spelen in Londen kan vergeten, zoals Haya schreef, noemt Kemperman onwaarschijnlijk. De sport heeft volgens hem juist de afgelopen jaren aan aanzien gewonnen, de almaar terugkerende dopinggevallen in de springsport ten spijt. Hij wijst op concoursen als zijn eigen Aken, maar neemt ook Mechelen en Lyon als voorbeeld.

‘In Mechelen gingen ze tien jaar geleden een pintje halen als het dressuur begon. Lyon moest nooit wat van de sport hebben. En nu zitten de tribunes vol. De dressuur is eerder uitverkocht dan het springen’, zegt Kemperman.

Toch zegt ook hij niet te hebben staan juichen toen hij door de FEI werd gevraagd leiding te geven aan de ‘Dressage Task Force’. Zijn werk als toernooidirecteur van het vermaarde CHIO in Aken en bij de commissie springen van de FEI worden gewaardeerd. Alleen de laatste baan gaf hij tijdelijk op.

Als eerste verzamelde hij een zo breed mogelijk scala van vertegenwoordigers om zich heen. De ruiters, chefs d’equipe en juryleden hebben hun eigen representant gekregen, waardoor dreigend gemor in de kiem moet worden gesmoord. De samenstelling is wezenlijk anders dan de vorige commissie, die vooral door juryleden op de been werd gehouden.

Het kwam de leden, met name de Belgische voorzitter Withages, op forse kritiek te staan van ook het zelf al eerder opgestapte lid Sjef Janssen. De bondstrainer juichte de eis om op te stappen van de commissie door prinses Haya toe. ‘Oubollig en van maar weinig waarde voor de sport geweest’, luidde zijn oordeel. Withages legde zich niet bij het besluit neer en voert via advocaten een juridische strijd met de FEI.

De sportieve prestaties zijn bijzaak geworden in de top van de dressuur. Het is Kemperman een doorn in het oog. Het gaat hem te ver om te zeggen dat hij zich heeft geschaamd voor het gekissebis, maar onder zijn bewind moeten de rijen meteen worden gesloten.

Elk huwelijk kent zo zijn mindere momenten, wil hij wel kwijt over de ontstane situatie. Verder houdt hij zich op de vlakte over de zaken die zich hebben afgespeeld. Kemperman kijkt liever vooruit. Binnen een jaar dient de werkgroep aan de FEI te rapporteren hoe de sport vooruit moet worden geholpen. Eerder mag het document ook van hem klaar zijn.

Dat veel voor verbetering vatbaar is in het dressuur, lijkt hem duidelijk. ‘We moeten oppassen voor onze toekomst. Waar gaat deze sport heen? Waarom heeft een deel van de pers nog steeds een afkeer van het dressuur? Is het te saai? Ik hoor liever van buitenstaanders hoe ze tegen de sport aankijken dan van de insiders, met wie ik het zo eens ben.’

Dat de grootste verandering in de dressuur nog steeds de introductie van de kür door Joep Bartels is, van jaren geleden, is veelzeggend.

Of Kemperman heeft genoten van de laatste Spelen, waar het resultaat van de slechtste (vierde) ruiter voor het eerst werd weggestreept? ‘Jein’, zouden ze volgens hem in Duitsland zeggen. Het houdt het midden tussen ja en nein.

Het jureringssysteem is al jaren een bron van onvrede en leidt bij vrijwel elk toernooi tot discussie. De Duitse juryvoorzitter, die door Withages in Hong Kong werd aangesteld, kreeg de hoon van Janssen over zich heen. Nadat Van Grunsven goud had gewonnen, reageerde de Belgische dat Janssen en zijn zegevierende vrouw niet in het nadeel waren geweest met de samenstelling van de jury. De kwestie is nooit uitgesproken.

Kemperman noemt het de hoogste tijd om andere jurysporten als voorbeeld te nemen. Dat wordt al langer geopperd, maar kwam nooit van de grond. ‘ Ik zou wel willen weten hoe serieus er werkelijk gekeken is naar wat we van andere jurysporten kunnen leren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden