The Hammer Series: is het de toekomst van het wielrennen?

Een klimkoers, een sprintwedstrijd plus op dag drie de beslissende ploegenachtervolging. Ziehier het nieuwe wielrennen, onder de noemer de Hammer Series. Het Zuiden van Limburg had de primeur. 'Het is super onvoorspelbaar. Dat maakt het denk ik ook leuk om te zien.'

Klimmen met Tom Dumoulin van Sunweb (midden). 'Het ging extreem hard.' Beeld Klaas Jan van der Weij

'De toekomst van het wielrennen' is de wat pretentieuze ondertitel van The Hammer Series, een nieuwe experimentele wielerwedstrijd die dit weekend in Zuid-Limburg werd gehouden. Een klimkoers op vrijdag, een sprintwedstrijd op zaterdag en een beslissende ploegenachtervolging op zondag. Geen individuele winnaars maar een ploegenklassement.

De Hammer Series moeten het wielrennen nieuw elan geven. Want het kijkerspubliek vergrijst snel, de ploegen zijn te sponsorafhankelijk en steeds minder jongeren melden zich aan bij een wielerclub. Dus er moet wat veranderen, vindt Velon, een verbond van de grote wielerploegen uit de World Tour, dat zich toelegt op de innovatie van de sport. Onder andere Sky, Quick-Step, Sunweb en het Nederlandse Lotto-Jumbo hebben zich aangesloten.

In formatie in de ploegenachtervolging, met de mannen van Lotto-Soudal op kop Beeld Klaas Jan van der Weij

Velon gelooft heilig in het nieuwe concept. Met camera's op de fietsen en in de ploegleiderswagens kan tijdens de wedstrijd live geschakeld worden. Ook geven renners gegevens vrij als hartslag, cadans en wattages. Op de finish kunnen toeschouwers voor 2,5 euro een mooie plek aan de finish bemachtigen. Want op termijn moeten ook fans hun steentje bijdragen. In het wielrennen wordt vrijwel niets verdiend aan merchandise en kaartverkoop.

De wielrenners waren na afloop eensgezind: ze hadden genoten. Alsof ze weer bij de junioren reden. Zuid-Limburg als grote speeltuin. Sky won uiteindelijk zondag in een spectaculaire sprint van Sunweb.

Maar is dit de toekomst van het wielrennen? Dat er slechts een handjevol mensen op de top van de Vaalserberg stond zal de organisatie zijn tegengevallen. En ook de puntentelling bleek niet helemaal duidelijk. We maken de balans op met renners, ploegleiders en trainers.

Elia Viviani verslaat Jens Debusschere bij een van de sprints. 'Het ging op het scherpst van de snede. En je rijdt niet voor jezelf, maar echt voor het team. Dat is ook wel eens leuk.' Beeld Klaas Jan van der Weij

De klimkoers

Het peloton reed elf keer over de Vaalserberg in een rondje van zeven kilometer. Degene die als eerste over de finish kwam pakte de meeste punten voor zijn ploeg. Met behulp van die punten werd de voorsprong tijdens de ploegenachtervolging zondag bepaald.

+ Onvoorspelbaar

Het was even afwachten voorafgaand aan de klimwedstrijd vrijdag. Niemand wist precies wat te verwachten. Maar Tom Dumoulin (Sunweb) had na twee kilometer al een bloedsmaak in zijn mond van de inspanning. 'Het ging extreem hard', zei een uitgeputte Dumoulin direct na de finish. Hij zat in de kopgroep en verzamelde zo de punten voor zijn team. 'Het is zo anders dan we gewend zijn. Super onvoorspelbaar. Dat maakte het denk ik ook leuk om te zien.'

BMC-trainer Marco Pinotti: 'Met vijf renners in de ploeg valt een wedstrijd haast niet te controleren. Daar heb ik echt van genoten. Dit soort wedstrijden kunnen wat mij betreft prima op de kalender naast de grote ronden en klassiekers.'

- Te zwaar

Tom Steels en Servais Knaven, respectievelijk ploegleider van Quick-Step en Sky, waren eensgezind over de klimkoers: veel te zwaar. Steels: 'Zodra de kopgroep was vertrokken was er geen mogelijkheid meer om er bij te komen. Natuurlijk, niemand wist wat te verwachten. Maar dit was haast geen doen.'

Knaven: 'Omdat het zo zwaar was, waren er maar een paar renners die mee konden strijden om de prijzen. Terwijl tijdens de sprintwedstrijd op zaterdag er juist heel veel renners mee konden doen om de punten op de streep. Mijn tip: maak het rondje volgend jaar iets minder moeilijk. Zorgt voor nog meer spektakel.'

Sprintwedstrijd

Het peloton reed acht keer een omloop rond Sittard, telkens eindigend in een sprint op het net geopende Tom Dumoulin Bike Park. Degene die als eerste over de finish kwam pakte de meeste punten voor zijn ploeg. Met behulp van die punten werd de voorsprong tijdens de ploegenachtervolging zondag bepaald.

+ Teamspirit

'Het is gewoon een spelletje', was de conclusie van Lotto Soudal-renner Moreno Hofland na de sprintkoers. Maar wel een leuk spelletje, voegde hij toe. Iedere ronde probeerde alle ploegen een renner mee te hebben in de ontsnapping. Dat zorgde voor aanval op aanval op aanval. Hofland: 'Oorlog vanaf de start. En als je teamgenoot mee was, dan kon je even bijkomen.'

Voor Tom Leezer, die voorin zat voor zijn ploeg Lotto-Jumbo, voelde het alsof hij weer bij de junioren reed. 'Het ging op het scherpst van de snede. En je rijdt niet voor jezelf, maar echt voor het team. Dat is ook wel eens leuk.'

- Geen tactiek

'We hebben min of meer enkele baandisciplines vertaald naar de weg', was de uitleg van Mark Buttermann, een van de organisatoren van de Hammer Series. Nederlands kampioen Dylan Groenewegen, die ook veel ervaring heeft op de baan, vond het maar lastig. 'Voor mij is een keer sprinten wel genoeg. Dit is echt een heel andere koers dan anders. Hoeveel tactiek erbij komt kijken? Niet veel. Het is gewoon volle bak gas.'

Sky-ploegleider Knaven: 'De sprintwedstrijd had wel wat korter gemogen. Dan krijg je nog meer aanvallen. En dat maakt het wat mij betreft ook interessanter. Dan moet je als ploeg echt gaan kiezen: willen we een sprint of willen we een renner in de kopgroep.'

Ploegenachtervolging

Op basis van de punten, verdiend in de eerste twee dagen, werd de startvolgorde bepaald zondag tijdens de ploegenachtervolging. Sky, de ploeg met de meeste punten, vertrok als eerste. Daarachter startte de rest.

+ Prachtige beelden

'Het moet er schitterend uit hebben gezien', zei een puffende Ramon Sinkeldam, nadat hij met zijn team Sunweb over de finish was gekomen. Treintjes van vijf wielrenners op hun tijdritfiets in de achtervolging op elkaar. Sky en Sunweb naast elkaar in de laatste kilometers, strijdend om de eindzege. 'Dat het uiteindelijk eindigde in een sprint van vier tegen vier op tijdritfietsen, daar had de organisatie waarschijnlijk niet van durven dromen.'

- Oneerlijk

In de reglementen stond dat de tijdrittreintjes geen gebruik mochten maken van elkaars slipstream. Dat bleek onmogelijk. Boy van Poppel, de Nederlander in dienst van Trek-Segafredo, moest nog even wennen aan het concept. 'Zelfs als je tien meter afstand houdt, heb je voordeel van het team dat voor je rijdt. Dus ik denk dat het de volgende keer niet nog een keer op deze manier moet gaan. Het is op deze manier gewoon oneerlijk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden